Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 9:2

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

συνάντημα ἓν τῷ δικαίῳ καὶ τῷ ἀσεβεῖ, τῷ ἀγαθῷ καὶ τῷ κακῷ καὶ τῷ καθαρῷ καὶ τῷ ἀκαθάρτῳ καὶ τῷ θυσιάζοντι καὶ τῷ μὴ θυσιάζοντι· ὡς ὁ ἀγαθός, ὡς ὁ ἁμαρτάνων· ὡς ὁ ὀμνύων, καθὼς ὁ τὸν ὅρκον φοβούμενος.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Καί γε ἀγάπην καί γε μῖσος οὐκ ἔστιν εἰδὼς ἄνθρωπος· τὰ πάντα πρὸ προσώπου αὐτῶν ματαιότης. Καταγινώσκει τῶν τέως οὐδὲν εἰδότων· τούτων πάντα ψευδῆ. Συνάντημα ἓν τῷ δικαίῳ καὶ τῷ ἀσεβεῖ, τῷ ἀγαθῷ καὶ τῷ κακῷ, τῷ καθαρῷ καὶ τῷ ἀκαθάρτῳ, τῷ θυσιάζοντι καὶ τῷ μὴ θυσιάζοντι· ὡς ὁ ἀγαθός, ὣς ὁ ἁμαρτάνων· ὣς ὁ ὀμνύων, καθὼς ὁ τὸν ὅρκον φοβούμενος. Τοῦτο εἶδον πονηρὸν ἐν παντὶ τῷ πεποιημένῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι συνάντημα ἓν τοῖς πᾶσιν· καί γε καρδία υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου ἐπληρώθη πονηροῦ, καὶ περιφέρεια ἐν καρδίᾳ αὐτῶν ἐν ζωῇ αὐτῶν, καὶ ὀπίσω αὐτῶν πρὸς τοὺς νεκρούς. Ὅτι τίς ὃς κοινωνεῖ πρὸς πάντας τοὺς ζῶντας; Ἐπαίρει τὸν θάνατον καὶ φορτικὸν εἶναί φησιν καὶ πάντας ὑπευθύνους εἶναι τῷ πράγματι. Καὶ ἐπειδὴ εἶδεν καταπεφρονημένην τὴν τιμωρίαν, ἐπαίρει καὶ αὐτὴν τῷ λόγῳ· οὐδὲ γὰρ ἂν ὁ μακαρίζων πρὸ τούτου τοὺς τεθνηκότας νῦν τοὺς ζῶντας ἐμακάριζεν λέγων· Ἔστιν ἐλπὶς ὅτι ὁ κύων ὁ ζῶν ἀγαθὸς ὑπὲρ τὸν λέοντα τὸν τεθνηκότα. Τοῦτο πονηρόν, τοῦτό ἐστιν μοχθηρόν, τοῦτο κόλασις μεγάλη, τοῦτο τιμωρία χαλεπή, ὅτι πάντες ἀποθνῄσκομεν, κἂν σοφός, κἂν ὁστισδήποτε. Μὴ μέγα φρόνει ἐπ᾽ ἀρετῇ· ἀποθνῄσκεις γάρ, φησίν. Μὴ ἔχου τῆς κακίας· ἀποθνῄσκεις γάρ. Ἐπειδὴ εἶπεν ὅτι οἱ φοβούμενοι τὸν θεὸν ζήσονται, διὰ τοῦτο πάλιν λέγει πόσον καλὸν ζωή, πόσον κακὸν θάνατος. Ὅρα πάλιν πῶς πείθει μετριάζειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ούτε την αγάπη ούτε το μίσος γνωρίζει ο άνθρωπος· όλα ενώπιόν τους είναι ματαιότητα. Κατακρίνει αυτούς που έως τώρα δεν γνωρίζουν τίποτα· όλα όσα τους αφορούν είναι ψευδή. Μία κοινή μοίρα υπάρχει για τον δίκαιο και τον ασεβή, για τον αγαθό και τον κακό, για τον καθαρό και τον ακάθαρτο, για αυτόν που προσφέρει θυσίες και για αυτόν που δεν προσφέρει· όπως ακριβώς είναι ο αγαθός, έτσι είναι και ο αμαρτωλός· όπως είναι αυτός που ορκίζεται, έτσι είναι και αυτός που φοβάται τον όρκο. Αυτό το είδα ως κακό σε όλα όσα έχουν γίνει κάτω από τον ήλιο, το ότι δηλαδή υπάρχει μία κοινή μοίρα για όλους· και επιπλέον η καρδιά των υιών των ανθρώπων γέμισε με πονηρία, και παραφροσύνη υπάρχει στην καρδιά τους κατά τη διάρκεια της ζωής τους, και έπειτα από αυτά καταλήγουν στους νεκρούς. Διότι ποιος είναι αυτός που επικοινωνεί με όλους τους ζωντανούς; Εξαίρει τη βαρύτητα του θανάτου και λέει ότι είναι κάτι το επαχθές και ότι όλοι είναι υπόλογοι σε αυτό το γεγονός. Και επειδή είδε να καταφρονείται η τιμωρία, την εξαίρει και αυτήν με τον λόγο του· διότι διαφορετικά αυτός που πρωτύτερα μακάριζε τους νεκρούς δεν θα μακάριζε τώρα τους ζωντανούς, λέγοντας: Υπάρχει ελπίδα, διότι ο ζωντανός σκύλος είναι καλύτερος από το νεκρό λιοντάρι. Αυτό είναι κακό, αυτό είναι μοχθηρό, αυτό είναι μεγάλη κόλαση, αυτό είναι σκληρή τιμωρία, το ότι δηλαδή όλοι πεθαίνουμε, είτε είναι κανείς σοφός είτε οποιοσδήποτε άλλος. Μην υπερηφανεύεσαι για την αρετή σου· διότι θα πεθάνεις, λέει. Μην εμμένεις στην κακία· διότι θα πεθάνεις. Επειδή είπε ότι όσοι φοβούνται τον Θεό θα ζήσουν, για τον λόγο αυτό πάλι αναφέρει πόσο καλό είναι η ζωή και πόσο κακό ο θάνατος. Δες πάλι πώς πείθει τον άνθρωπο να δείχνει μετριοπάθεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. ϛʹ. —Περὶ τοῦ βίου, καὶ τοῦ κόσμου τούτου· καὶ ὅτι ἐν περισπασμῷ καὶ μόχθῳ καὶ ἡμεῖς, καὶ ὁ βίος ἡμῶν. «Καὶ τῇ γυναικὶ εἶπεν· Πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας καὶ τὸν στεναγμόν σου. Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει.» «Ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος.» «Πότερον οὐχὶ πειρατήριόν ἐστιν ὁ βίος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς;» «Περισπασμὸν πονηρὸν ἔδωκεν ὁ Θεὸς τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, τοῦ περισπᾶσθαι ἐν αὐτῷ.» «Συνάντημα ἓν τῷ δικαίῳ καὶ τῷ ἀσεβεῖ, τῷ ἀγαθῷ καὶ τῷ κακῷ, τῷ καθαρῷ καὶ τῷ ἀκαθάρτῳ, τῷ θυσιάζοντι καὶ τῷ μὴ θυσιάζοντι· ὡς ὁ ἀγαθὸς, ὁ ἁμαρτάνων· ὡς ὀμνύων, καθὼς ὁ τὸν ὅρκον φοβούμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί του βίου και του κόσμου τούτου· και ότι μέσα σε περισπασμό και μόχθο βρισκόμαστε και εμείς και ο βίος μας. «Και στη γυναίκα είπε: Θα πολλαπλασιάσω σε μεγάλο βαθμό τις λύπες και τον στεναγμό σου. Με λύπες θα γεννάς τέκνα, και προς τον άνδρα σου θα είναι η προσκόλλησή σου, και αυτός θα σε εξουσιάζει.» «Η διάνοια του ανθρώπου ρέπει με επιμέλεια προς τα πονηρά από τη νεότητά του.» «Μήπως δεν είναι τόπος δοκιμασίας ο βίος του ανθρώπου πάνω στη γη;» «Πονηρό περισπασμό έδωσε ο Θεός στους υιούς των ανθρώπων, για να περισπώνται εξαιτίας του.» «Κοινή είναι η κατάληξη για τον δίκαιο και για τον ασεβή, για τον αγαθό και για τον κακό, για τον καθαρό και για τον ακάθαρτο, για αυτόν που προσφέρει θυσίες και για αυτόν που δεν προσφέρει· όπως είναι ο αγαθός, έτσι είναι και ο αμαρτωλός· όπως είναι αυτός που ορκίζεται, έτσι και αυτός που φοβάται τον όρκο.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Ἤτοι, καὶ κατεσκεψάμην ἐντεῦθεν ἅπαντα τὰ μετὰ σοφίας κρίματα τοῦ θεοῦ καὶ τὰς ἐπὶ πᾶσιν οἰκονομίας ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην εἶναι κατάληψιν· οὐδὲ γὰρ δύναται ἄνθρωπος σὺν τῷ φαινομένῳ παντὶ καὶ τοὺς ὑπὲρ τὸ φαινόμενον λόγους καταλαβεῖν, καθ᾽ οὓς πάντα τὰ καθ᾽ ἡμᾶς διεξάγει θεός. Κἂν γάρ τις πολλάκις σπουδάσῃ ἐξερευνῶν, ἀδυνατήσει τούτους καταλαβεῖν· καὶ γὰρ οὐχ ὅσα ἂν καταλαβεῖν σοφὸς βουληθῇ, τοσαῦτα καὶ δυνηθῇ· ὅτι ἅπασαν τὴν ἔρευναν τῶν θείων κριμάτων τῇ ψυχῇ μου ἐπέτρεψα, καὶ μόνον τοῦτο αὕτη πάντῃ κατείληφε, τὸ τοὺς δικαίους καὶ τοὺς σοφοὺς καὶ τὰ τούτων ἔργα κεκρύφθαι παρὰ τῇ παντουργῷ θείᾳ δυνάμει, τῷ εἰδότι πάντως καὶ τὰ ἀφανῆ τῶν καρδιῶν κινήματα μονογενεῖ τοῦ θεοῦ λόγῳ, καὶ ἑκάστῳ κατὰ μὲν τὸ παρὸν τὰ πρὸς τὸ συμφέρον οἰκονομοῦντι, κατὰ δὲ τὸ μέλλον τὰ κατ᾽ ἀξίαν ἀποδιδόντι. Καὶ γάρ, τίνα μὲν θεὸς προσίεται, τίνα δὲ ἀποστρέφεται, οὐχ ὑπάρχει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος ἄνθρωπος, ὅτι ἐνώπιον τούτου τὸ ἐπὶ πᾶσιν ἀκριβὲς κεκάλυπται ἀδηλίᾳ, ἣν ἀντὶ τῆς ματαιότητος ἐκδέδωκε Σύμμαχος. Ἐπειδὴ 2-41. Ἐν τοῖς πᾶσι συνάντημα ἓν τῷ δικαίῳ καὶ τῷ ἀσεβεῖ, τῷ ἀγαθῷ καὶ τῷ κακῷ, τῷ καθαρῷ καὶ τῷ ἀκαθάρτῳ, τῷ θυσιάζοντι καὶ τῷ μὴ θυσιάζοντι· ὡς ὁ ἀγαθός, ὣς ὁ ἁμαρτάνων· ὡς ὁ ὀμνύων, ὣς ὁ τὸν ὅρκον φοβούμενος. Τοῦτο πονηρὸν ἐν παντὶ πεποιημένῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι συνάντημα ἓν τοῖς πᾶσι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δηλαδή, παρατήρησα εξ αυτού ότι όλα τα μετά σοφίας κρίματα του Θεού και οι οικονομίες Του για τα πάντα υπερβαίνουν την ανθρώπινη αντίληψη· διότι δεν μπορεί ο άνθρωπος, μαζί με κάθε τι που φαίνεται, να κατανοήσει και τους λόγους που βρίσκονται πέρα από το φαινόμενο, σύμφωνα με τους οποίους ο Θεός διεξάγει όλα όσα μας αφορούν. Διότι, ακόμη και αν κάποιος επιδιώξει πολλές φορές να τα ερευνήσει, θα αδυνατήσει να τα κατανοήσει· άλλωστε, και ένας σοφός δεν θα μπορέσει να κατανοήσει τόσα όσα θα επιθυμούσε. Διότι ανέθεσα στην ψυχή μου όλη την έρευνα των θείων κριμάτων, και αυτή μόνο τούτο κατενόησε απολύτως, ότι οι δίκαιοι και οι σοφοί και τα έργα τους είναι κρυμμένα στη δημιουργό των πάντων θεία δύναμη, στον μονογενή Λόγο του Θεού, ο Οποίος γνωρίζει απολύτως και τις αθέατες κινήσεις των καρδιών και οικονομά στον καθένα στο παρόν όσα είναι προς το συμφέρον του, ενώ στο μέλλον αποδίδει στον καθένα ανάλογα με την αξία του. Διότι, ποιον αποδέχεται ο Θεός και ποιον αποστρέφεται, δεν υπάρχει άνθρωπος που να το γνωρίζει με ακρίβεια, επειδή ενώπιόν του η ακρίβεια στα πάντα έχει καλυφθεί από αδηλία (ασάφεια), λέξη την οποία μετέφρασε ο Σύμμαχος αντί της ματαιότητος. Επειδή 2-41. Σε όλους τυχαίνει ένα και το αυτό συμβάν, στον δίκαιο και στον ασεβή, στον αγαθό και στον κακό, στον καθαρό και στον ακάθαρτο, σε εκείνον που προσφέρει θυσία και σε εκείνον που δεν προσφέρει θυσία· όπως είναι ο αγαθός, έτσι είναι και ο αμαρτωλός· όπως εκείνος που ορκίζεται, έτσι και εκείνος που φοβάται τον όρκο. Αυτό είναι πονηρό σε καθετί που έχει γίνει κάτω από τον ήλιο, το ότι δηλαδή συμβαίνει ένα και το αυτό σε όλους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες