Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 9:5

Οι ζωντανοί γνωρίζουν ότι θα πεθάνουν, και οι νεκροί δεν γνωρίζουν τίποτα· και δεν υπάρχει πλέον για αυτούς ανταμοιβή, διότι η μνήμη τους έχει λησμονηθεί. Και η αγάπη τους και το μίσος τους και ο ζήλος τους έχουν ήδη χαθεί, και δεν υπάρχει πλέον για αυτούς κανένα μερίδιο στον αιώνα σε κάθε τι που έχει γίνει κάτω από τον ήλιο.

Δηλαδή, επικρατεί μια απατηλή προσδοκία σε όσους δεν φρονούν τα του πνεύματος, ότι εκείνος που μαίνεται προς κάθε κακία κατά τη διάρκεια της ζωής του είναι προτιμότερος από αυτόν που έχει πεθάνει, έστω και αν ο τελευταίος δεν πρόδωσε το ηγεμονικό και βασιλικό στοιχείο της ψυχής του στα άλογα πάθη. Και καθώς όσοι βρίσκονται ακόμη στη ζωή δεν αγνοούν ούτε το ότι θα πεθάνουν, ενώ εκείνοι που έχουν αναχωρήσει από τον παρόντα βίο έχουν στερηθεί κάθε γνώση· και για την ανδρεία τους να μην υποκύπτουν στα πάθη κατά τη διάρκεια της ζωής τους, καμία αμοιβή δεν τους περιμένει, επειδή η μνήμη τους έχει καλυφθεί στα βάθη της λήθης· και η διάθεσή τους προς το αγαθό, η αποστροφή τους προς το κακό και ο ζήλος τους για την αλήθεια έχουν εξαφανιστεί με τον θάνατο, και καμία απολύτως συμμετοχή δεν έχουν πλέον, σε ολόκληρο τον παρόντα αιώνα, στις γήινες απολαύσεις. Και για αυτόν τον λόγο, όσοι έχουν με αυτόν τον τρόπο εξαπατηθεί, παρακινούν τους εαυτούς τους σε κάθε απόλαυση των πρόσκαιρων αγαθών λέγοντας: 7-10. «Εμπρός, φάε με ευφροσύνη τον άρτο σου και πιες με αγαθή καρδιά τον οίνο σου, διότι ο Θεός έχει ήδη ευδοκήσει στα έργα σου. Σε κάθε καιρό ας είναι τα ενδύματά σου λευκά, και το έλαιο ας μη λείψει από την κεφαλή σου. Και απόλαυσε τη ζωή με τη γυναίκα που αγάπησας, όλες τις ημέρες της μάταιης ζωής σου που σου δόθηκαν κάτω από τον ήλιο, διότι αυτό είναι το μερίδιό σου στη ζωή και στον μόχθο με τον οποίο μοχθείς κάτω από τον ήλιο».