Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 9:7

Και σου υποδεικνύει ο μακάριος Δαβίδ τη δύναμη, λέγοντας: «Ετοίμασας ενώπιόν μου τράπεζα, απέναντι από αυτούς που με θλίβουν.» Αυτό που λέει έχει την εξής έννοια: Πριν από τη δική Σου παρουσία, οι δαίμονες ετοίμαζαν στους ανθρώπους τράπεζα βέβηλη και μιασμένη, και γεμάτη από διαβολική δύναμη· αλλά μετά τη δική Σου παρουσία, ω Δέσποτα, ετοίμασας ενώπιόν μου τράπεζα. Όταν ο άνθρωπος λέει στον Θεό: «Ετοίμασας ενώπιόν μου τράπεζα», τι άλλο σημαίνει παρά τη μυστική και νοητή τράπεζα, την οποία ο Θεός ετοίμασε για εμάς εξ εναντίας, δηλαδή από την αντίθετη πλευρά, ενάντια στους δαίμονες; Και πολύ δικαιολογημένα· διότι εκείνη προσέφερε κοινωνία με τους δαίμονες, ενώ αυτή κοινωνία με τον Θεό. «Άλειψες με έλαιο το κεφάλι μου.» Με έλαιο άλειψε το κεφάλι σου στο μέτωπο λόγω της σφραγίδας που έχεις από τον Θεό, ώστε να γίνεις εκτύπωμα της σφραγίδας, αγίασμα του Θεού. «Και το ποτήριό σου με μεθά σαν το δυνατότερο.» Βλέπεις εδώ να αναφέρεται το ποτήριο, το οποίο, αφού πήρε στα χέρια Του ο Ιησούς και ευχαρίστησε, είπε: «Αυτό είναι το αίμα μου, το οποίο εκχέεται υπέρ πολλών για την άφεση των αμαρτιών.» Γι' αυτό και ο Σολομών, υπονοώντας αυτή τη χάρη στον Εκκλησιαστή, λέει: «Έλα, φάε με ευφροσύνη τον άρτο σου», τον πνευματικό άρτο. «

«Έλα»· απευθύνει τη σωτήρια και μακαριοποιό κλήση· «και πιες τον οίνο σου με αγαθή καρδιά», τον πνευματικό οίνο, «και έλαιο ας χυθεί πάνω στο κεφάλι σου»· τον βλέπεις να αινίσσεται και το μυστικό χρίσμα; Και «τα ενδύματά σου ας είναι πάντοτε λευκά, διότι ο Κύριος ευαρεστήθηκε στα έργα σου»· τώρα ευαρεστήθηκε ο Κύριος στα έργα σου. Διότι, πριν προσέλθεις στη χάρη, τα έργα σου ήταν «ματαιότης ματαιοτήτων».

«Και αυτό προέρχεται από το χέρι του Θεού.» «Έλα, φάε με ευφροσύνη τον άρτο σου.» «Ετοιμάστε τράπεζα· φάγετε, πιείτε· σηκωθείτε, οι άρχοντες, ετοιμάστε ασπίδες.» «Άνδρες δίκαιοι ας είναι οι συνδαιτυμόνες σου.» «Φάε ως άνθρωπος, εάν κάθισες σε μεγάλη τράπεζα. Μην ανοίξεις απέναντί της τον φάρυγγά σου, και μην πεις: Είναι πολλά πράγματι επάνω της. Όπου ρίξεις το βλέμμα σου, μην εκτείνεις το χέρι σου, και μη στριμώχνεσαι με τον άλλον στο ίδιο πιάτο. Φάε ως άνθρωπος τα όσα βρίσκονται μπροστά σου, και μη μασάς αχόρταγα, για να μη γίνεις μισητός. Σταμάτησε πρώτος χάριν ευπρέπειας, και μην απληστεύεσαι, για να μην προσκόψεις.»

Δηλαδή, επικρατεί μια απατηλή προσδοκία σε όσους δεν φρονούν τα του πνεύματος, ότι εκείνος που μαίνεται προς κάθε κακία κατά τη διάρκεια της ζωής του είναι προτιμότερος από αυτόν που έχει πεθάνει, έστω και αν ο τελευταίος δεν πρόδωσε το ηγεμονικό και βασιλικό στοιχείο της ψυχής του στα άλογα πάθη. Και καθώς όσοι βρίσκονται ακόμη στη ζωή δεν αγνοούν ούτε το ότι θα πεθάνουν, ενώ εκείνοι που έχουν αναχωρήσει από τον παρόντα βίο έχουν στερηθεί κάθε γνώση· και για την ανδρεία τους να μην υποκύπτουν στα πάθη κατά τη διάρκεια της ζωής τους, καμία αμοιβή δεν τους περιμένει, επειδή η μνήμη τους έχει καλυφθεί στα βάθη της λήθης· και η διάθεσή τους προς το αγαθό, η αποστροφή τους προς το κακό και ο ζήλος τους για την αλήθεια έχουν εξαφανιστεί με τον θάνατο, και καμία απολύτως συμμετοχή δεν έχουν πλέον, σε ολόκληρο τον παρόντα αιώνα, στις γήινες απολαύσεις. Και για αυτόν τον λόγο, όσοι έχουν με αυτόν τον τρόπο εξαπατηθεί, παρακινούν τους εαυτούς τους σε κάθε απόλαυση των πρόσκαιρων αγαθών λέγοντας: 7-10. «Εμπρός, φάε με ευφροσύνη τον άρτο σου και πιες με αγαθή καρδιά τον οίνο σου, διότι ο Θεός έχει ήδη ευδοκήσει στα έργα σου. Σε κάθε καιρό ας είναι τα ενδύματά σου λευκά, και το έλαιο ας μη λείψει από την κεφαλή σου. Και απόλαυσε τη ζωή με τη γυναίκα που αγάπησας, όλες τις ημέρες της μάταιης ζωής σου που σου δόθηκαν κάτω από τον ήλιο, διότι αυτό είναι το μερίδιό σου στη ζωή και στον μόχθο με τον οποίο μοχθείς κάτω από τον ήλιο».

Δηλαδή, έλα, τρύφησε με τα αγαθά που έχεις κοντά σου, απολαμβάνοντας άφθονα φαγητό και ποτό με ηδονή και ευφροσύνη ψυχής, διότι ο Θεός θέλησε μέσω όλης της προσπάθειάς σου να τα αποκτήσεις αυτά για ανεμπόδιστη απόλαυση. Ας είναι πάντοτε τα ενδύματά σου καθαρά και λαμπρά, και ας μη λείπει η χρίση με εύοσμο μύρο από το κεφάλι σου. Και γνώρισε απολαυστική ζωή με αυτήν ή με εκείνην τη γυναίκα που θα αγαπήσεις, καθ' όλη τη διάρκεια της πρόσκαιρης ζωής που σου έχει δοθεί από τον Θεό, την οποία εάν δεν απολαμβάνεις με ηδονές, τη διανύεις μάταια, επειδή η απόλαυση της ηδονής είναι το κέρδος σου στην παρούσα ζωή και στον κόπο που καταβάλλεις για τα γήινα και τα πρόσκαιρα. Πράττε δε με κάθε ελευθερία όλα όσα επιθυμείς και μπορείς να πράξεις, διότι μετά τον θάνατό σου ούτε θα πράξεις τίποτα από όσα τώρα επιθυμεί η ψυχή σου, ούτε διόλου θα συλλογιστείς, ούτε βεβαίως θα έχεις γνώση και κατανόηση κανενός πράγματος, καθώς θα απέρχεσαι στην αφάνεια. Αυτοί είναι οι συλλογισμοί των απατημένων ανθρώπων, τους οποίους αφού παρατήρησα 11-12. Στράφηκα και είδα κάτω από τον ήλιο, ότι ο αγώνας δρόμου δεν ανήκει στους ταχείς, ούτε ο πόλεμος στους δυνατούς, και ούτε βέβαια ο άρτος στους σοφούς, και ούτε βέβαια ο πλούτος στους συνετούς, και ούτε βέβαια η χάρη σε όσους έχουν γνώση, διότι ο καιρός και το τυχαίο περιστατικό θα συναντήσουν όλους αυτούς.

Εσύ όμως για χάρη μας, πολύαθλε βασιλιά, που αγωνίστηκες τόσο λαμπρά και άριστα, που αντιμετώπισες και ψύχος και καύσωνα, που πάλεψες με την αδυναμία του σώματος και ήρθες αντιμέτωπος με κάθε είδους άλλους κινδύνους, από το ίδιο σου το γένος, από αλλόφυλους, από εξωτερικούς και από εσωτερικούς εχθρούς, ξεκουράσου για λίγο από τους εξουθενωτικούς κόπους και, σαν το τόξο, χαλάρωσε τον εαυτό σου από την ένταση, σύμφωνα με την προτροπή του Σολομώντα: «έλα, φάε με ευφροσύνη το ψωμί σου και πιες με αγαθή καρδιά το κρασί σου, διότι ο Θεός έχει ήδη ευαρεστηθεί με τα έργα σου». Και αν μεν είναι δυνατόν, είθε η εξουσία σου να παραμείνει ειρηνική και αδιατάρακτη για πάντα, αν όμως κάποιοι κακόβουλοι πάλι επιχειρήσουν στασιαστικά έργα, είθε τα χέρια σου να βρεθούν στα νώτα τους, καθώς ο Θεός θα μεγαλύνει τη σωτηρία σου και θα σου χαρίζει πολυχρόνια ζωή.