Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 1:12

Διότι αναδημιουργηθήκαμε εν Χριστώ στην αρχική μας κατάσταση, αφού ανατράπηκαν εκείνα που παρεισέφρησαν στο μεταξύ από διαβολική απάτη. Επειδή έτσι είπε πάλι ο Παύλος για τον Σωτήρα όλων μας Χριστό: «Στο πρόσωπο του οποίου έχουμε την απολύτρωση διαμέσου του αίματός του, την άφεση των αμαρτημάτων σύμφωνα με τον πλούτο της χρηστότητάς του, την οποία έδωσε με το παραπάνω σε εμάς, με κάθε σοφία και φρόνηση, γνωρίζοντάς μας το μυστήριο του θελήματός του, σύμφωνα με την ευδοκία του, την οποία προκαθόρισε σε αυτόν για την οικονομία του πληρώματος των καιρών, να ανακεφαλαιώσει τα πάντα στον Χριστό, όσα βρίσκονται στους ουρανούς και όσα βρίσκονται στη γη, σε αυτόν. Στον οποίο και λάβαμε κληρονομιά, έχοντας προοριστεί σύμφωνα με την πρόθεση εκείνου που ενεργεί τα πάντα σύμφωνα με τη βουλή του θελήματός του, ώστε να είμαστε προς έπαινο της δόξας του εμείς που έχουμε προελπίσει στον Χριστό». Ιδού λοιπόν πάλι ότι έχουμε προοριστεί μεν, σύμφωνα με την πρόθεση του Πατέρα· και έχουμε πλουτίσει έχοντας αρχαιότερη κατά κάποιον τρόπο την ελπίδα της ύπαρξής μας, επειδή ο Θεός προγνώριζε το γεγονός, και κατέγραφε στις δικές του βουλές τα όσα επρόκειτο να ακολουθήσουν σε εμάς.

Και ο Απόστολος αυτό ακριβώς δήλωνε λέγοντας: «Καθώς μας εξέλεξε στο πρόσωπό του προ καταβολής κόσμου, για να είμαστε άγιοι και άμωμοι ενώπιόν του με αγάπη, αφού μας προόρισε για υιοθεσία μέσω του Ιησού Χριστού»· και πάλι: «Στον οποίο και κληρωθήκαμε, αφού προοριστήκαμε σύμφωνα με την πρόγνωση εκείνου που ενεργεί τα πάντα και κατά τη βουλή του θελήματός του, ώστε να είμαστε εμείς προς έπαινο της δόξας του». Βλέπεις πώς λέει ότι προ καταβολής κόσμου έχουμε εκλεγεί και προοριστεί για υιοθεσία, σύμφωνα με την πρόθεση αυτού που ενεργεί τα πάντα; Την ίδια δε σκέψη παρουσιάζει ο ίδιος λέγοντας: «Γνωρίζουμε δε ότι σε εκείνους που αγαπούν τον Θεό όλα συνεργούν προς το αγαθό, σε εκείνους που είναι κλητοί σύμφωνα με την πρόθεσή του· διότι αυτούς που προγνώρισε, αυτούς και προόρισε να γίνουν σύμμορφοι με την εικόνα του Υιού του, ώστε να είναι αυτός πρωτότοκος ανάμεσα σε πολλούς αδελφούς. Και αυτούς που προόρισε, αυτούς και κάλεσε, και αυτούς που κάλεσε, αυτούς και δικαίωσε, και αυτούς που δικαίωσε, αυτούς και δόξασε». Τα παρόμοια διδάσκει και για τον εαυτό του σε όσα λέει: «Όταν δε ευδόκησε αυτός που με ξεχώρισε από την κοιλιά της μητέρας μου, να αποκαλύψει τον Υιό του σε εμένα».

Ομιλία Βʹ. Μέσω αυτού και γίναμε κληρονόμοι, έχοντας προοριστεί σύμφωνα με την πρόθεση εκείνου που ενεργεί τα πάντα κατά τη βουλή του θελήματός του, ώστε να είμαστε προς έπαινο της δόξας του εμείς, που πρώτοι εναποθέσαμε την ελπίδα μας στον Χριστό. Στον οποίο και εσείς, αφού ακούσατε τον λόγο της αλήθειας, το ευαγγέλιο της σωτηρίας σας, και αφού πιστέψατε σε αυτόν, σφραγιστήκατε με το Άγιο Πνεύμα της επαγγελίας, το οποίο αποτελεί τον αρραβώνα της κληρονομιάς μας, για την απολύτρωση του λαού που απέκτησε ο Θεός, προς έπαινο της δόξας του.

«Για να είμαστε εμείς», λέει, «προς έπαινο της δόξας Του, εμείς που προελπίσαμε στον Χριστό· στον οποίο και εσείς, αφού ακούσατε τον λόγο της αλήθειας, το ευαγγέλιο της σωτηρίας σας»· δηλαδή, δια του οποίου. Πρόσεξε ότι παντού ο Χριστός καθίσταται ο αίτιος των πάντων, και πουθενά δεν απαντάται το όνομα του υπηρέτη, ούτε του διακόνου· όπως ακριβώς λέει και αλλού, γράφοντας προς τους Εβραίους, ότι «Αφού παλαιά μίλησε στους πατέρες μας δια των προφητών, στις έσχατες ημέρες μίλησε σε εμάς δια του Υιού».

Διότι τους επανέφερε στην προηγούμενη χαρά, τη χαρά για όσους σώζονται. «Δια του οποίου και λάβαμε την κληρονομιά, έχοντας προοριστεί σύμφωνα με την πρόθεση Εκείνου που ενεργεί τα πάντα κατά τη βουλή του θελήματός Του, ώστε να είμαστε εμείς προς έπαινο της δόξας Του, εμείς που έχουμε προηγουμένως στηρίξει την ελπίδα μας στον Χριστό.» Ευρισκόμενοι εν Χριστώ, λέει, γινόμαστε μερίδα του Θεού. «Στον οποίο και εσείς, αφού ακούσατε τον λόγο της αλήθειας, το Ευαγγέλιο της σωτηρίας σας, και αφού πιστέψατε σε αυτόν, σφραγιστήκατε με το Άγιο Πνεύμα της επαγγελίας.» Ανήκετε και εσείς στους προεγνωσμένους, λέει, αποκτώντας οικειότητα με τον Χριστό μέσω της υπακοής, της πίστεως που προέρχεται από την ακοή, και του σφραγίσματος που έπεται της πίστεως, το οποίο είναι η ομοίωση προς τον Χριστό μέσω της μετοχής στο Πνεύμα. Από ποιον δε άκουσαν τον λόγο της αλήθειας, αν όχι από τον Ιωάννη τον ευαγγελιστή; Διότι εκείνος κήρυττε εκεί· γι' αυτό και ο Παύλος τους απευθύνεται με πιο υψηλά νοήματα, επειδή ήταν ήδη προετοιμασμένοι από τη διδασκαλία εκείνου.

Ποιους εννοεί ο Απόστολος γράφοντας προς τους Εφεσίους και λέγοντας «εκείνους που έλπισαν από πριν στον Χριστό»; Τον καθένα από τους αγίους που έζησαν πριν από την έλευση του Κυρίου, ο οποίος, ασκώντας οποιαδήποτε αρετή, ακόμη κι αν δεν γνώριζε ολόκληρο το μυστήριο της θείας Οικονομίας, εντούτοις, κινούμενος εν μέρει με φυσικό τρόπο, ήλπιζε και προσδοκούσε ότι Εκείνος που δημιούργησε τη φύση, ο Ίδιος και θα τη διέσωζε από τη φθορά της.

Εφεσίους 1,3-13 «Αυτός που μας ευλόγησε». Μας ευλόγησε μέσω του Υιού, μας εξέλεξε μέσω του Υιού, μας υιοθέτησε μέσω του Υιού, μας χαρίτωσε μέσω του Υιού. Και πώς μέσω του Υιού; Ω του θαύματος· «μέσω του αίματός Του», λέει. Είδες «τον πλούτο της χάριτος»; Ή μάλλον την περίσσεια και το ανέκφραστο έλεος; Και όχι μόνο αυτά, αλλά και «μας γνώρισε το μυστήριο του θελήματός Του». Μέσω ποιου έγινε αυτό; Και αυτό μέσω του Υιού· τα πάντα έγιναν μέσω του Υιού, με την ευδοκία του Πατέρα να συμπαρίσταται σε όλα· διότι σε τίποτα δεν έχει χωριστεί το πατρικό θέλημα από τον αγαπημένο Υιό. Επειδή δε πραγματεύτηκε το πώς μας γνωστοποιήθηκε το μυστήριο, υπενθυμίζει και πάλι την υιοθεσία, λέγοντας, «μέσω του Οποίου πήραμε και την κληρονομιά»· διότι όσοι υιοθετήθηκαν αξιώνονται της υιοθεσίας για να γίνουν κληρονόμοι, η οποία πραγματοποιήθηκε μέσω του Υιού και προορίστηκε με την παρουσία της ευδοκίας και του πατρικού θελήματος. Έγινε δε αυτό για να πολιτευτούμε και εμείς κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να γίνουμε «προς έπαινο της δόξας Του», δηλαδή ώστε να δοξάζεται επαινούμενος και ο βίος και η πολιτεία μας να φαίνονται ευάρεστα σε όλους· «για να δουν», λέει ο Κύριος στα Ευαγγέλια, «τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας που βρίσκεται στους ουρανούς». Διότι μας ευλόγησε όχι μόνο «με κάθε πνευματική ευλογία», αλλά και με πνευματικά και «επουράνια» πράγματα. Μέσω ποιου; Μέσω του Ιησού Χριστού.