Καὶ γοῦν τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητής, Ἰάκωβος οὗτος ἦν· «Ἀδελφοί, φησί, μὴ ἐν προσωποληψίαις ἔχετε τὴν πίστιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς δόξης.» Β. Εἶτα τίς ἡ τοῦ Υἱοῦ δόξα παρὰ τὴν τοῦ Πατρός; Α. Οὐχ ὑπέρτονος, ὦ τᾶν, οὐ μείων, ἀλλ᾽ ἡ αὐτή· μᾶλλον δέ, ὥσπερ ἐστὶ σοφία καὶ δύναμις τοῦ Πατρός, οὕτως ἂν εἴη καὶ δόξα, τῆς τοῦ τεκόντος οὐσίας ἀφράστως ἀπηυγασμένος, καὶ τὴν ὅθεν ἐξέφυ δι᾽ ἑαυτοῦ κατασημαίνων φύσιν, καθάπερ τις ἡλίου βολὴ καὶ φωτὸς ἀπαύγασμα τῆς τοῦ προέντος διεκκύπτον οὐσίας, καὶ ὡς ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ἐξ οὗπέρ ἐστι διὰ τῆς εἰς ἄκρον ἐμφερείας καὶ ταὐτοειδοῦς ποιότητος εὖ μάλα νοούμενον. Β. Ἆρα ἂν ἔχοις εἰπεῖν ἐκ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων τίς ἂν γένοιτο τῶν τοιούτων ἡ πίστις; Α. Καίτοι βραχὺς κομιδῇ δαπανηθήσεται πόνος, συναγείροντί σοι τὰς τῶν ἁγίων φωνάς. Ἐφεσίοις μὲν γὰρ ἐπιστέλλων ὁ Παῦλος· «Διὰ τοῦτο, φησί, κἀγὼ ἀκούσας τὴν καθ᾽ ὑμᾶς πίστιν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ καὶ τὴν εἰς πάντας τοὺς ἁγίους, οὐ παύομαι εὐχαριστῶν ὑπὲρ ὑμῶν, μνείαν ὑμῶν ποιούμενος ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου, ἵνα ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῆς δόξης, δῴη ὑμῖν πνεῦμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ.» Συνίης οὖν ὅτι Πατέρα Χριστοῦ καὶ Πατέρα τῆς δόξης κατωνόμασεν εὐθὺς τὸν Θεόν, οὐχ ἕτερον οἶμαί τι παρά γε τὴν δόξαν τοῦ Πατρὸς τὸν Χριστὸν ἀποφαίνων.
Μετάφραση
Και βέβαια ο μαθητής του Σωτήρος, ο Ιάκωβος, έλεγε τα εξής: «Αδελφοί μου, να μην έχετε την πίστη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού της δόξης με προσωποληψίες». Β. Έπειτα, ποια είναι η δόξα του Υιού σε σύγκριση με εκείνη του Πατρός; Α. Ούτε ανώτερη, αγαπητέ μου, ούτε κατώτερη, αλλά η ίδια· μάλλον δε, όπως ακριβώς είναι σοφία και δύναμη του Πατρός, έτσι θα είναι και δόξα, έχοντας εκλάμψει αρρήτως από την ουσία Εκείνου που τον γέννησε, και φανερώνοντας μέσω του εαυτού Του τη φύση από την οποία προήλθε, όπως ακριβώς μια ακτίνα του ήλιου και το απαύγασμα του φωτός που προβάλλει από την ουσία εκείνου που το εκπέμπει, και νοούμενο πλέον πολύ καλά ως εκείνο από το οποίο προέρχεται, λόγω της άκρας ομοιότητας και της ταυτοειδούς ποιότητας. Β. Άραγε θα μπορούσες να μας πεις από τις Ιερές Γραφές ποια θα ήταν η απόδειξη τέτοιων ισχυρισμών; Α. Αν και ελάχιστος κόπος θα χρειαστεί για να σου συγκεντρώσω τις φωνές των αγίων. Διότι ο Παύλος, στέλνοντας επιστολή στους Εφεσίους, λέει: «Γι' αυτό κι εγώ, έχοντας ακούσει για την πίστη σας στον Κύριο Ιησού και για την αγάπη σας προς όλους τους αγίους, δεν παύω να ευχαριστώ για εσάς, κάνοντας μνεία για εσάς στις προσευχές μου, ώστε ο Θεός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Πατήρ της δόξης, να σας δώσει πνεύμα σοφίας και αποκαλύψεως στην επίγνωσή Του.» Κατανοείς λοιπόν ότι ονόμασε αμέσως τον Θεό, Πατέρα του Χριστού και Πατέρα της δόξης, αποδεικνύοντας, νομίζω, ότι ο Χριστός δεν είναι τίποτε άλλο παρά η δόξα του Πατρός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες