Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 3:1

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄. «Γι' αυτόν τον λόγο εγώ ο Παύλος, ο δέσμιος του Χριστού Ιησού για χάρη σας των εθνικών, εφόσον βέβαια ακούσατε την οικονομία της χάριτος του Θεού που μου δόθηκε για εσάς, ότι δηλαδή σύμφωνα με αποκάλυψη μου έκανε γνωστό το μυστήριο.» Αυτής, λέει, της χάριτος προς εσάς είμαι εγώ υπηρέτης και αγωνιστής μέχρι τα δεσμά, και για τον λόγο αυτό αποκαλύφθηκε το μυστήριο, ώστε να εξαγγελθεί σε εσάς μέσω εμού. «Καθώς έγραψα προηγουμένως εν συντομία· με βάση τα οποία μπορείτε, διαβάζοντας, να κατανοήσετε τη σύνεσή μου στο μυστήριο του Χριστού.»

Εφεσίους 2,16 〈Και να συμφιλιώσει και τους δύο.〉 Με το 〈σε ένα σώμα〉 φανερώνει τη μεταξύ τους συμφιλίωση, ενώ με το 〈με τον Θεό〉 τη συμφιλίωση και των δύο με τον Θεό. Εφεσίους 3,1 〈Γι' αυτόν τον λόγο εγώ, ο Παύλος, είμαι ο δέσμιος του Χριστού Ιησού για χάρη εσάς των εθνικών.〉 Διότι είναι δυνατόν κάποιος να είναι μεν 〈δέσμιος του Χριστού〉, δηλαδή να είναι δεμένος και να τιμωρείται για την αμετάτρεπτη πίστη του σε αυτόν, αλλά όχι και 〈για χάρη των εθνών〉, δηλαδή για τη διδασκαλία και το κήρυγμα που κηρύττει κάποιος στα έθνη, όπως ακριβώς πολλοί από τους μάρτυρες· διότι δεν τιμωρούνταν επειδή δίδασκαν τα έθνη, αλλά επειδή δεν απαρνούνταν την πίστη. Ο Παύλος όμως και για τα δύο, και 〈υπέρ του Χριστού και υπέρ των εθνών〉. Εφεσίους 3,8 〈Σε εμένα τον ελαχιστότερο από όλους.〉 Λείπει η λέξη ‹διότι› (γαρ), δηλαδή: διότι σε εμένα. Ή μάλλον δεν λείπει τίποτα, αλλά αποτελεί τη συνέχεια της φράσης 〈γι' αυτόν τον λόγο〉, όπως: 〈γι' αυτόν τον λόγο σε εμένα, τον ελαχιστότερο από όλους τους αγίους, δόθηκε〉 και τα εξής. Πρόσεξε δε ότι, ενώ ξεκίνησε την περίοδο με ονομαστική πτώση (ορθό σχήμα), στην απόδοση πέρασε σε πλάγια πτώση, διαμορφώνοντας την απόδοση σύμφωνα με τον τύπο των παρενθέσεων. Έτσι κάνουν συχνά και ο Θουκυδίδης και ο Δημοσθένης. Και το 〈γι' αυτόν τον λόγο〉 σημαίνει: για τον λόγο ότι συνοικοδομούμαστε για να γίνουμε κατοικητήριο του Θεού.

ιαʹ. Και το «όπως εξέληται ημάς εκ του ενεστώτος αιώνος πονηρού» είχε παρόμοιο σχηματισμό· διότι η λέξη «πονηρού», ενώ όφειλε να κατέχει τη θέση αμέσως μετά το «ενεστώτος», πήρε την τελευταία θέση. ιβʹ. Και πάλι το «τούτου χάριν ο δέσμιος του Χριστού Ιησού υπέρ υμών των εθνών», είναι σαν να λέει «τούτου χάριν ο υπέρ υμών των εθνών δέσμιος του Χριστού Ιησού»· διότι δέσμιοι του Χριστού Ιησού έγιναν βέβαια και πολλοί από τους μάρτυρες, αλλά όχι υπέρ των εθνών, επειδή δεν δένονταν με δεσμά και σφάζονταν για το ότι οδηγούσαν τα έθνη στον Χριστό, αλλά διότι οι ίδιοι για τον εαυτό τους δεν αθετούσαν την πίστη στον Χριστό. Ο Παύλος όμως ήταν μεν δέσμιος του Χριστού Ιησού, αλλά και υπέρ των εθνών· διότι, επειδή κήρυττε σε αυτά τον Χριστό και επειδή δεν μετέστρεφε στον Χριστό απλώς τον έναν ή τον άλλον, αλλά ολόκληρους λαούς, γι' αυτόν κυρίως τον λόγο δενόταν με δεσμά. Αλλά για τη θεωρητική εξέταση των νοημάτων και την ανάλυση των λέξεων θα κάνουμε λόγο αλλού.