ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως· Ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ θεοῦ κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων ἣν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν παρρησίαν καὶ προσαγωγὴν ἐν πεποιθήσει διὰ τῆς πίστεως αὐτοῦ· τῷ ὄντι γὰρ διὰ τῆς ἐκκλησίας γνωρίζεται ταῖς ὑπερκοσμίοις δυνάμεσιν ἡ ποικίλη τοῦ θεοῦ σοφία ἡ διὰ τῶν ἐναντίων θαυματουργήσασα τὰ μεγάλα θαυμάσια, πῶς γέγονε διὰ θανάτου ζωὴ καὶ δικαιοσύνη διὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ διὰ κατάρας εὐλογία καὶ δόξα διὰ τῆς ἀτιμίας καὶ διὰ τῆς ἀσθενείας ἡ δύναμις· μόνην γὰρ ἐν τοῖς πρὸ τούτου χρόνοις τὴν ἁπλῆν τε καὶ μονοειδῆ τοῦ θεοῦ σοφίαν αἱ ὑπερκόσμιοι δυνάμεις ἐγίνωσκον καταλλήλως ἐνεργοῦσαν τῇ φύσει τὰ θαύματα (καὶ ποικίλον ἦν ἐν τοῖς ὁρωμένοις οὐδὲν ἐν τῷ δύναμιν οὖσαν τὴν θείαν φύσιν πᾶσαν τὴν κτίσιν κατ᾽ ἐξουσίαν ἐργάζεσθαι ἐν μόνῃ τῇ ὁρμῇ τοῦ θελήματος τὴν τῶν ὄντων φύσιν εἰς γένεσιν ἄγουσαν καὶ ποιεῖν τὰ πάντα καλὰ λίαν τὰ ἀπὸ τῆς τοῦ καλοῦ πηγῆς ἀναβρύοντα), τὸ δὲ ποικίλον τοῦτο τῆς σοφίας εἶδος τὸ ἐκ τῆς πρὸς τὰ ἐναντία διαπλοκῆς συνιστάμενον νῦν διὰ τῆς ἐκκλησίας σαφῶς ἐδιδάχθησαν, πῶς ὁ λόγος σὰρξ γίνεται, πῶς ἡ ζωὴ θανάτῳ μίγνυται, πῶς τῷ ἰδίῳ μώλωπι τὴν ἡμετέραν ἐξιᾶται πληγήν, πῶς τῇ ἀσθενείᾳ τοῦ σταυροῦ καταπαλαίει τοῦ ἀντικειμένου τὴν δύναμιν, πῶς τὸ ἀόρατον ἐν σαρκὶ φανεροῦται, πῶς ἐξωνεῖται τοὺς αἰχμαλώτους αὐτός τε ὢν ὁ ὠνούμενος καὶ αὐτὸς χρῆμα γινόμενος (ἑαυτὸν γὰρ ἔδωκε λύτρον ὑπὲρ ἡμῶν τῷ θανάτῳ), πῶς καὶ ἐν τῷ θανάτῳ γίνεται καὶ τῆς ζωῆς οὐκ ἐξίσταται, πῶς καὶ τῇ δουλείᾳ καταμίγνυται καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ μένει· ταῦτα γὰρ πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα ποικίλα ὄντα καὶ οὐχ ἁπλᾶ τῆς σοφίας ἔργα διὰ τῆς ἐκκλησίας οἱ φίλοι τοῦ νυμφίου μαθόντες ἐκαρδιώθησαν, ἄλλον χαρακτῆρα τῆς θείας σοφίας ἐν τῷ μυστηρίῳ κατανοήσαντες.
Μετάφραση
Το χωρίο έχει ως εξής: «Για να γνωριστεί τώρα στις αρχές και στις εξουσίες στα επουράνια μέσω της Εκκλησίας η πολυποίκιλη σοφία του Θεού, σύμφωνα με την πρόθεση των αιώνων την οποία πραγματοποίησε στον Χριστό Ιησού τον Κύριό μας, στον οποίο έχουμε την παρρησία και την πρόσβαση με πεποίθηση μέσω της πίστεως σε αυτόν». Διότι, πράγματι, μέσω της Εκκλησίας γίνεται γνωστή στις υπερκόσμιες δυνάμεις η ποικίλη σοφία του Θεού, η οποία θαυματούργησε τα μεγάλα θαυμάσια μέσω των αντιθέτων: πώς δηλαδή προήλθε η ζωή μέσω του θανάτου, η δικαιοσύνη μέσω της αμαρτίας, η ευλογία μέσω της κατάρας, η δόξα μέσω της ατιμίας και η δύναμη μέσω της αδυναμίας. Διότι κατά τους προηγούμενους χρόνους οι υπερκόσμιες δυνάμεις γνώριζαν μόνο την απλή και μονοειδή σοφία του Θεού, η οποία ενεργούσε τα θαύματα με τρόπο σύμφωνο προς τη φύση Του (και δεν υπήρχε καμία ποικιλία στα ορώμενα, στο γεγονός δηλαδή ότι η θεία φύση, ούσα δύναμη, δημιουργούσε κυριαρχικά όλη την κτίση μόνο με την ορμή του θελήματός της, φέρνοντας τη φύση των όντων στη γένεση και κάνοντας τα πάντα πάρα πολύ καλά, τα οποία ανέβλυζαν από την πηγή του Καλού). Αντιθέτως, αυτό το ποικίλο είδος της σοφίας, το οποίο συνίσταται από τη συμπλοκή με τα αντίθετα, το διδάχθηκαν τώρα σαφώς μέσω της Εκκλησίας: πώς ο Λόγος γίνεται σάρκα, πώς η ζωή σμίγει με τον θάνατο, πώς με τον δικό Του μώλωπα θεραπεύει τη δική μας πληγή, πώς με την αδυναμία του Σταυρού καταβάλλει τη δύναμη του εχθρού, πώς το αόρατο φανερώνεται στη σάρκα, πώς εξαγοράζει τους αιχμαλώτους, όντας ο ίδιος εκείνος που εξαγοράζει και γινόμενος ο Ίδιος το τίμημα της εξαγοράς (διότι έδωσε τον εαυτό Του λύτρο στον θάνατο για εμάς), πώς και στον θάνατο εισέρχεται και από τη ζωή δεν αποχωρίζεται, πώς και με τη δουλεία αναμειγνύεται και στη βασιλεία παραμένει. Διότι όλα αυτά και τα παρόμοια, τα οποία είναι ποικίλα και όχι απλά έργα της σοφίας, οι φίλοι του Νυμφίου τα έμαθαν μέσω της Εκκλησίας και ενθαρρύνθηκαν, κατανοώντας μέσα στο μυστήριο έναν άλλον χαρακτήρα της θείας σοφίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες