Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 3:13

Σύμφωνα με την πρόθεση των αιώνων, την οποία εκπλήρωσε μέσω του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας· δηλαδή, σύμφωνα με την πρόγνωση των αιώνων, επειδή γνώριζε εκ των προτέρων τα μελλούμενα· αναφέρεται στους μελλοντικούς αιώνες· διότι γνώριζε όσα επρόκειτο να συμβούν, και έτσι τα όρισε. «Σύμφωνα με την πρόθεση των αιώνων»· ίσως εννοεί αυτούς τους αιώνες που δημιούργησε εν Χριστώ Ιησού, διότι τα πάντα έγιναν μέσω του Χριστού. Στο πρόσωπο του οποίου έχουμε, λέει, την παρρησία και την πρόσβαση με σιγουριά, μέσω της πίστεως σε αυτόν. Δεν προσαχθήκαμε ως αιχμάλωτοι, λέει, ούτε ως ικέτες για συγγνώμη, ούτε ως αμαρτωλοί. Και λέει, «Διότι έχουμε την παρρησία με πεποίθηση», δηλαδή με θάρρος. Από πού προέρχεται αυτό; Από την πίστη σε αυτόν. «Γι' αυτό παρακαλώ να μην αποθαρρύνεστε από τις θλίψεις μου για χάρη σας, οι οποίες αποτελούν δόξα σας». Πώς είναι για χάρη τους; Πώς αποτελεί δόξα τους; Επειδή τόσο πολύ τους αγάπησε ο Θεός, ώστε και τον Υιό του παρέδωσε για χάρη τους, και τους δούλους του άφησε να κακοπαθούν. Διότι, για να απολαύσουν αυτοί τόσο μεγάλα αγαθά, ο Παύλος δενόταν με δεσμά. Επομένως, αυτό είναι δείγμα της μεγάλης αγάπης του Θεού προς αυτούς· το ίδιο ακριβώς που λέει ο Θεός και για τους προφήτες: «Τους θανάτωσα με τον λόγο του στόματός μου». Πώς όμως αποθαρρύνονταν, ενώ θλιβόταν κάποιος άλλος; Δηλαδή, θορυβούνταν και ταράζονταν. Αυτά λέει γράφοντας και προς τους Θεσσαλονικείς: «Ώστε να μην κλονίζεται κανείς μέσα σε αυτές τις θλίψεις». Διότι όχι μόνο δεν πρέπει να λυπούμαστε, αλλά πρέπει και να χαιρόμαστε. Αν δηλαδή παρηγορείστε από την προαγγελία, σας προλέγουμε ότι πρόκειται να υποστούμε θλίψεις εδώ. Γιατί άραγε;

Και αυτό το μυστήριο, λέει, δεν το σχεδίασε αργότερα ο Θεός, διότι κανένα θέλημα δεν δημιουργείται εκ των υστέρων σε Αυτόν, αλλά τα πάντα είναι αιώνια, αφού συγχρόνως με τη δημιουργία έθεσε και τα θεμέλια της σωτηρίας. «Για να γίνει γνωστή τώρα στις αρχές και στις εξουσίες στα επουράνια, μέσω της Εκκλησίας, η πολυποίκιλη σοφία του Θεού». Ώστε, λέει, οι άρχοντες του κόσμου, αυτοί που αγνόησαν τη σοφία η οποία είχε προοριστεί για εμάς, να επιγνώσουν τώρα, μέσα από την Εκκλησία που οικοδομείται, τον Δημιουργό της νέας κτίσης, ο οποίος έβαλε τέλος στην προηγούμενη κτίση με τον θάνατο, και εισήγαγε την αρχή της δεύτερης με την ανάσταση. «Σύμφωνα με την αιώνια πρόθεση, την οποία πραγματοποίησε στον Χριστό Ιησού τον Κύριό μας, μέσω του οποίου έχουμε την παρρησία και την ελεύθερη προσέγγιση με βεβαιότητα, διά της πίστεως σε αυτόν. Γι' αυτό παρακαλώ να μην αποθαρρύνεστε στις θλίψεις μου για χάρη σας, οι οποίες αποτελούν δόξα σας». Από τους αιώνες, λέει, η σοφία του Θεού είχε προαποφασίσει και προδιατάξει τη σωτηρία διά του Χριστού, πραγματοποιώντας σε αυτόν ολόκληρη την πρόθεση της θείας οικονομίας, εφόσον αυτός επρόκειτο να γίνει η ανακεφαλαίωση της ανακαίνισης των πάντων.

Εφεσ. 3,13 «Γι' αυτό παρακαλώ να μην αποθαρρύνεστε από τις θλίψεις μου για χάρη σας»· διότι η σύνταξη είναι καθ' υπερβατόν. Εφεσ. 3,18-19 «Να είστε ριζωμένοι στην αγάπη. Το "ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι"» είτε είναι αντιγραφικό σφάλμα, οπότε θα έπρεπε να γραφτεί σε αιτιατική «ἐρριζωμένους καὶ τεθεμελιωμένους»· είτε, αν δεν ισχύει αυτό, ο θείος Παύλος έκανε χρήση, κατά τη συνήθεια της αρχαϊκής σύνταξης, ονομαστικής πτώσης στη μετοχή αντί για αιτιατική. Είναι δε πολύ συνηθισμένο ένα τέτοιο σχήμα και στους θύραθεν συγγραφείς, και μάλιστα στον Θουκυδίδη. Αν όμως πρέπει να εκλάβουμε την ονομαστική ως ονομαστική και όχι ως εναλλαγή πτώσεων (αντίπτωση), ακόμη και έτσι διατηρείται η λογική ακολουθία, εφόσον θεωρήσουμε τη σύνταξη καθ' υπερβατόν, σχήμα το οποίο φαίνεται να έχει χρησιμοποιήσει κατεξοχήν ο θείος Παύλος, ώστε το χωρίο να συντάσσεται ως εξής: «για να μπορέσετε, όντας ριζωμένοι και θεμελιωμένοι στην αγάπη, να κατανοήσετε μαζί με όλους τους αγίους ποιο είναι το πλάτος και το μήκος και το βάθος» και τα λοιπά.

ε. Τέτοιο είναι και το «γι' αυτό παρακαλώ να μην αποκάμνετε στις θλίψεις μου για σας»· διότι είτε πρέπει να λεχθεί «αυτές που είναι για σας», μέσω του οποίου γίνεται κατανοητό το από κοινού σχήμα, είτε «στις για σας θλίψεις μου», πράγμα που υποδεικνύει το υπερβατό σχήμα. Διότι, με όποιον από αυτούς τους δύο τρόπους κι αν εκληφθεί, το ρητό επιδέχεται ολοκληρωμένη ερμηνεία.