Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 3:21

Αυτή λοιπόν είναι η κατ' αυτούς λεγόμενη πραγματεία εντός του Πληρώματος, και η συμφορά του Αιώνα που έπαθε και παραλίγο να χαθεί, σαν μέσα σε πολλή ύλη εξαιτίας της αναζήτησης του Πατέρα, και η εκ του αγώνα σύμπηξη του Όρου και του Σταυρού και του Λυτρωτή και του Καρπιστή και του Οροθέτη και του Μεταγωγέα, και η μεταγενέστερη των Αιώνων γέννηση του πρώτου Χριστού μαζί με το Άγιο Πνεύμα, η οποία προήλθε εκ της μετανοίας από τον Πατέρα τους, και η σύνθετη κατασκευή εξ εράνου του δεύτερου Χριστού, τον οποίο ονομάζουν και Σωτήρα. Υποστηρίζουν δε ότι αυτά δεν ειπώθηκαν φανερά, επειδή δεν μπορούν όλοι να χωρέσουν τη γνώση τους, αλλά ότι μηνύθηκαν μυστηριωδώς από τον Σωτήρα μέσω παραβολών σε όσους έχουν τη δυνατότητα να τα κατανοήσουν, ως εξής: διότι οι τριάντα Αιώνες υποδηλώθηκαν μέσω των τριάντα ετών, όπως προαναφέραμε, κατά τα οποία ισχυρίζονται ότι ο Σωτήρας δεν έπραξε τίποτα φανερά, καθώς και μέσω της παραβολής των εργατών του αμπελώνα. Επίσης, λένε ότι ο Παύλος πολύ ξεκάθαρα ονομάζει αυτούς τους Αιώνες πολλές φορές, και επιπλέον ότι διατήρησε την τάξη τους λέγοντας τα εξής: «εις πάσας τας γενεάς των αιώνων του αιώνος». Αλλά και εμείς, ισχυρίζονται, όταν λέμε κατά τη θεία ευχαριστία «εις τους αιώνας των αιώνων», εννοούμε εκείνους τους Αιώνες· και όπου ονομάζεται αιώνας ή αιώνες, θέλουν η αναφορά να γίνεται σε εκείνους.

Λένε, λοιπόν, ότι αυτά δεν ειπώθηκαν φανερά, επειδή δεν μπορούσαν όλοι να χωρέσουν τη γνώση, αλλά φανερώθηκαν μυστηριωδώς από τον Σωτήρα μέσω παραβολών σε όσους μπορούσαν να κατανοήσουν, ως εξής: τους μεν τριάντα Αιώνες ισχυρίζονται ότι τους φανέρωσε μέσω των τριάντα ετών, όπως προαναφέραμε, κατά τα οποία λένε ότι ο Σωτήρας δεν έκανε τίποτα φανερά, καθώς και μέσω της παραβολής των εργατών του αμπελώνα. Και ισχυρίζονται ότι ο Παύλος ονομάζει αυτούς τους Αιώνες πολλές φορές ξεκάθαρα, και μάλιστα ότι τήρησε την τάξη τους λέγοντας: «εις πάσας τας γενεάς των αιώνων του αιώνος». Αλλά και ότι εμείς, όταν λέμε κατά την ευχαριστία «εις τους αιώνας των αιώνων», εννοούμε εκείνους τους αιώνες, και όπου γίνεται λόγος για αιώνα ή αιώνες, θέλουν η αναφορά να γίνεται σε εκείνους. Και ότι η προβολή της δωδεκάδας των Αιώνων φανερώνεται από το γεγονός ότι ο Κύριος συζήτησε με τους νομοδιδασκάλους όταν ήταν δώδεκα ετών, και από την εκλογή των Αποστόλων· διότι δώδεκα ήταν οι Απόστολοι. Και ότι οι υπόλοιποι δεκαοκτώ Αιώνες φανερώνονται από το γεγονός ότι, όπως λένε, μετά την ανάσταση από τους νεκρούς συναναστράφηκε επί δεκαοκτώ μήνες με τους μαθητές του· αλλά και ότι μέσω των δύο πρώτων γραμμάτων του ονόματός του, του γιώτα και του ήτα, φανερώνονται ξεκάθαρα οι δεκαοκτώ Αιώνες. Και ομοίως, λένε ότι οι δέκα Αιώνες υποδηλώνονται μέσω του γράμματος γιώτα, το οποίο αποτελεί το αρχικό γράμμα του ονόματός του.

Σε Αυτόν, λέει, η δόξα μέσα στην Εκκλησία εν Χριστώ Ιησού σε όλες τις γενεές του αιώνα των αιώνων.

«Η δόξα αυτού μέσα στην Εκκλησία», πολύ ορθά το είπε έτσι· διότι μόνον αυτή γνωρίζει να παραμένει στο διηνεκές. Επειδή δε αυτή παραμένει σταθερή παντοτινά, επιθυμεί να δοξάζεται Αυτός από εμάς μέχρι τη συντέλεια· διότι αυτό φανέρωσε λέγοντας: «Σε όλες τις γενεές του αιώνα». Είναι αναγκαίο να πούμε τι σημαίνει η λέξη «πατριές».

Γι' αυτό λέει ο Παύλος: «Ευλογητός ο Θεός, ο οποίος μας ευλόγησε με κάθε πνευματική ευλογία στα επουράνια εν Χριστώ». Και πάλι: «Σε αυτόν δε που δύναται να πράξει τα πάντα πολύ περισσότερο από όσα ζητούμε ή σκεπτόμαστε, σε αυτόν ανήκει η δόξα μέσα στην Εκκλησία».

Στη μετάληψη του Χριστού βρίσκεται η αληθινή γνώση. Μέσω δε της γνώσεως, η αγάπη, η οποία υπάρχει μέσα στην ψυχή και γίνεται αντιληπτή, δημιουργεί μια άρρητη γνώση, την οποία μάλιστα ονομάζει ανώτερη από τη φανερή και από εκείνη που αποκτάται μέσω των λόγων. «Για να πληρωθείτε με όλο το πλήρωμα του Θεού.» Ώστε, λέει, με την προσθήκη της αγιαζόμενης ουράνιας Εκκλησίας, να συγκροτείται όλο το πλήρωμα του Θεού τόσο μέσω των επουρανίων όσο και των επιγείων. «Σε Εκείνον δε που δύναται να πράξει τα πάντα υπερεκπερισσού από όσα ζητούμε ή σκεπτόμαστε, σύμφωνα με τη δύναμη που ενεργείται μέσα μας, σε Αυτόν ανήκει η δόξα μέσα στην Εκκλησία και εν Χριστώ Ιησού, σε όλες τις γενεές του αιώνος των αιώνων. Αμήν.» ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄. «Σας παρακαλώ, λοιπόν, εγώ ο δέσμιος εν Κυρίω.» Ούτε στον εαυτό του αποδίδει ο Παύλος την πλήρη κατανόηση των πάντων, αλλά την αναθέτει στον Θεό, ο Οποίος και χαρίζει ανώτερα από όσα ζητούμε· επειδή και η δύναμη που μας χορηγείται τώρα δεν μας αποδίδει ακόμη το σύνολο της χάριτος. Λέγοντας δε εν Χριστώ Ιησού, εννοεί την αληθινή δόξα, και στην Εκκλησία το ομοίωμα. «Να πορευθείτε αξίως της κλήσεως με την οποία προσκληθήκατε, με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα· με μακροθυμία να ανέχεστε ο ένας τον άλλον με αγάπη, επιδεικνύοντας σπουδή στο να τηρείτε την ενότητα του Πνεύματος μέσω του συνδέσμου της ειρήνης.» Έχετε κληθεί σε άγια ζωή, λέει, και αυτή η κλήση απαιτεί το πνευματικό· το οποίο και αναγνωρίζεται ως το αντίθετο του σαρκικού.