Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 4:24

Και μάρτυρες είναι οι πέντε παρθένες και εκείνος που κλήθηκε στον γάμο, επειδή προσήλθαν χωρίς να έχουν τα εφόδια, μη έχοντας μπορέσει να αποκτήσουν ούτε λάδι ούτε ένδυμα. Γενικά δε, τον εσωτερικό «καινό άνθρωπο που κτίζεται κατά Θεόν» αυτός ο κόσμος τον κυοφορεί, και αφού πλαστεί και διαμορφωθεί εδώ, γεννιέται έτσι τέλειος σε εκείνον τον τέλειο και αγέραστο κόσμο.

Επομένως, εάν θέλεις να μάθεις για ποιον λόγο, ενώ πλαστήκαμε με τιμή και εγκατασταθήκαμε στον παράδεισο, τελικά εξισωθήκαμε με τα ανόητα κτήνη και γίναμε όμοιοι με αυτά, έχοντας ξεπέσει από την άχραντη δόξα, μάθε ότι εξαιτίας της παρακοής γίναμε δούλοι των παθών της σάρκας και αποκλείσαμε τους εαυτούς μας από τη μακάρια χώρα των ζώντων, και αφού βρεθήκαμε σε αιχμαλωσία καθόμαστε ακόμη «επί των ποταμών Βαβυλώνος», και επειδή κρατούμαστε ακόμη στην Αίγυπτο, δεν κληρονομήσαμε ακόμη τη «γη της επαγγελίας» που «ρέει γάλα και μέλι». Δεν έχουμε ακόμη αναμειχθεί με το προζύμι της ειλικρίνειας, αλλά βρισκόμαστε ακόμη στο προζύμι της πονηρίας. Δεν έχει ραντιστεί ακόμη η καρδιά μας με το αίμα του Θεού, διότι η παγίδα του άδη και το αγκίστρι της κακίας είναι ακόμη καρφωμένα σε αυτήν. Δεν έχουμε λάβει ακόμη την αγαλλίαση της σωτηρίας του Χριστού, διότι «το κεντρί του θανάτου» είναι ακόμη ριζωμένο μέσα μας. Δεν ενδυθήκαμε ακόμη «τον καινό άνθρωπο, που πλάστηκε κατά Θεόν εν οσιότητι», επειδή δεν απεκδυθήκαμε ακόμη «τον παλαιό άνθρωπο, ο οποίος φθείρεται από τις απατηλές επιθυμίες». Μη έχοντας ακόμη φορέσει «την εικόνα του επουρανίου», δεν γίναμε σύμμορφοι με τη δόξα του. Δεν προσκυνήσαμε ακόμη τον Θεό «εν πνεύματι και αληθεία», επειδή βασιλεύει η αμαρτία στο θνητό μας σώμα. Δεν αντικρίσαμε ακόμη τη δόξα του αφθάρτου, διότι ακόμη κυριευόμαστε από το βαθύ σκοτάδι.

Πρέπει λοιπόν να πάθουμε και εμείς όπως ο Χριστός, ώστε, αφού θυσιαστούμε ως προς τον χοϊκό άνθρωπο, να ζωοποιηθούμε ως προς τον επουράνιο. Διότι, εάν δεν φθαρεί φανερά το φρόνημα του χοϊκού ανθρώπου, δεν ανακαινίζεται ο κρυπτός άνθρωπος σύμφωνα με το πνευματικό φρόνημα, για το οποίο ο Απόστολος λέει: «να ανανεώνεστε στο πνεύμα του νου σας και να ντυθείτε τον καινό άνθρωπο, ο οποίος κτίστηκε σύμφωνα με τον Θεό», και πάλι: «όσο ο εξωτερικός άνθρωπος φθείρεται, τόσο ο εσωτερικός ανακαινίζεται». Ποιος είναι ο εξωτερικός, παρά ίσως αυτός για τον οποίο ο Δαβίδ λέει: «αυτόν τον ταπεινώνει»; Ποιος είναι ο εσωτερικός, για τον οποίο ο ίδιος λέει: «αυτόν τον υψώνει»; Ομοίως και ο Απόστολος: «όταν ασθενώ» ως προς το φρόνημα της σάρκας, είμαι δυνατός ως προς «το φρόνημα του πνεύματος»· διότι η δύναμη του Κυρίου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια του χοϊκού ανθρώπου. Πρέπει όμως, όπως προείπα, από τώρα, όντας εμείς στη σάρκα, να απεκδυθούμε τον παλαιό άνθρωπο, ο οποίος φθείρεται σύμφωνα με τις επιθυμίες της απάτης, και έπειτα με αυτόν τον τρόπο να αξιωθούμε την τέλεια ανάκληση του πνεύματος. Διότι, όταν προηγείται η κάθαρση, ακολουθεί και ο αγιασμός. Και σε άλλο σημείο λέει: «Καρδιά καθαρή κτίσε μέσα μου, Θεέ, και πνεύμα ευθές εγκαινίασε στα έγκατά μου» και τα εξής, και πάλι: «αυτόν που λυτρώνει τη ζωή σου από τη φθορά, αυτόν που σε στεφανώνει με έλεος και οικτιρμούς».

Δεχθήκατε την κουρά, φωτιστήκατε· λυθήκατε από τα δεσμά της αμαρτίας· ντυθήκατε τον νέο άνθρωπο, που δημιουργήθηκε σύμφωνα με τον Θεό, με οσιότητα και δικαιοσύνη. Γιατί πάλι παλινδρομείτε; Γιατί επιστρέφετε στον ίδιο τον εαυτό σας; Γιατί γυρίζετε πίσω, για να μιλήσω παροιμιωδώς, όπως ο σκύλος στο ίδιο του το ξέρασμα; Γιατί γίνεστε ακατάλληλοι, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου, για τη βασιλεία των ουρανών;

Απεκδυθήκαμε λοιπόν τον παλαιό άνθρωπο, ο οποίος φθείρεται εξαιτίας της απάτης του πολύμορφου όφεως. Αποταχθήκαμε τα έργα της πρώτης και πικρής γεύσης και της παρακοής που προκάλεσε την εξορία, μέσω των οποίων εισήλθε στον κόσμο ο πολυπαθής θάνατος. Εγκαταλείψαμε τις αιτίες της μοχθηρής γενέσεώς μας, πρώτα μεν μέσω του βαπτίσματος δι' ύδατος και Πνεύματος, έπειτα δε, κατά τη μεγάλη φιλανθρωπία του Θεού, και μέσω του δεύτερου βαπτίσματος της μετανοίας και της αποταγής, και τις ομολογίες σας ο Θεός τις έχει καταγεγραμμένες με τη μαρτυρία των αγίων Του αγγέλων, αλλά τις έχω σημειωμένες κι εγώ ο ταλαίπωρος. Καρήκατε, φωτιστήκατε, ελευθερωθήκατε από τα δεσμά της αμαρτίας, ενδυθήκατε τον νέο άνθρωπο, ο οποίος δημιουργήθηκε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, με οσιότητα και δικαιοσύνη.