Τό γε μὴν ἐπικαθῆσθαι τῇ νεφέλῃ τὸν Κύριον, ἐκεῖνο οἶμαι δηλοῦν· Ἡ κάθησις ἢ ἀνάπαυσιν, ἤγουν ἐξουσίαν ἡμῖν ὑπαινίττεται. Οὐκοῦν ἐπαναπαύεται Χριστὸς, οὐχὶ τῇ κατὰ νόμον λατρείᾳ ποθὲν, ἐν τελειώσει δὲ μᾶλλον τῇ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. Βεβασίλευκε δὲ οὕτω τῶν ἐπὶ τῆς γῆς. Σεισθήσεσθαι δέ φησι τὰ χειροποίητα Αἰγύπτου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. Ἀναδεδειγμένου γὰρ ἤδη τοῦ ἁγίου βαπτίσματος, καὶ Χριστοῦ λοιπὸν ἐπιλάμψαντος, πᾶσά πως ἀνάγκη, τὰ τῆς ἀρχαίας ἀπάτης ἀφανίζεσθαι παίγνια, καὶ τὰς τοῦ διαβόλου παγίδας ὁρᾶσθαι συντεθραυσμένας. Σεσαγήνευκε δὲ πρὸς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν ἅπαν μὲν, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἔθνος τε καὶ γένος, μάλιστα δὲ τῶν ἄλλων τοὺς Αἰγυπτίους. Δεισιδαιμονέστατοι γὰρ γεγόνασι παρὰ τοὺς ἄλλους, καὶ τάχα που νικῶντες ἐν πλάνῃ Πέρσας τε καὶ Ἀσσυρίους· καίτοι τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς περὶ τῆς ἐκείνων λεγούσης χώρας, ὅτι γῆ γλυπτῶν ἐστιν. Ἡττηθήσεσθαι δὲ τὴν καρδίαν τῶν Αἰγυπτίων φησὶν, παραχωρήσασαν, ὥς γε οἶμαι, τὸ χρῆναι νικᾷν τοῖς εὐαγγελικοῖς κηρύγμασι, καίτοι πάλαι θεομάχον οὖσαν, καὶ τοῖς τῆς ἀληθείας ἀντεξάγουσαν λόγοις. Εὑρήσομεν οὖν τὸν Φαραὼ τοιοῦτον ὄντα σαφῶς. Ὁ μὲν γὰρ ἱεροφάντης Μωσῆς ἔφασκεν ἐναργῶς· «Ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων ἀπέσταλκεν ἡμᾶς πρὸς σὲ, λέγων· Ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα λατρεύσωσί μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ.»
Μετάφραση
Το ότι ο Κύριος κάθεται πάνω στη νεφέλη, νομίζω πως δηλώνει το εξής: Το κάθισμα μάς υπονοεί είτε ανάπαυση είτε εξουσία. Επομένως, ο Χριστός δεν επαναπαύεται στη λατρεία σύμφωνα με τον Νόμο, αλλά μάλλον στην τελείωση που έρχεται μέσω του αγίου βαπτίσματος. Και έτσι βασίλευσε σε αυτούς που βρίσκονται πάνω στη γη. Λέει, επίσης, ότι θα σειστούν τα χειροποίητα είδωλα της Αιγύπτου από το πρόσωπό Του. Διότι, εφόσον το άγιο βάπτισμα έχει ήδη αναδειχθεί και ο Χριστός έχει πλέον επιλάμψει, είναι απόλυτη ανάγκη να αφανιστούν τα παιχνίδια της αρχαίας απάτης και να φανούν συντριμμένες οι παγίδες του διαβόλου. Έχει παρασύρει, βέβαια, στον όλεθρο και την απώλεια σχεδόν κάθε έθνος και γένος, αλλά περισσότερο από τους άλλους τους Αιγυπτίους. Διότι αναδείχθηκαν οι πιο δεισιδαίμονες από όλους, ξεπερνώντας στην πλάνη ίσως και τους Πέρσες και τους Ασσυρίους· αν και η θεόπνευστη Γραφή λέει για τη χώρα εκείνων ότι είναι γη γλυπτών ειδώλων. Λέει, δε, ότι η καρδιά των Αιγυπτίων θα ηττηθεί, παραχωρώντας, όπως νομίζω, τη νίκη στα ευαγγελικά κηρύγματα, μολονότι παλαιότερα ήταν θεομάχος και αντιτασσόταν στους λόγους της αλήθειας. Θα βρούμε, λοιπόν, ότι ο Φαραώ ήταν σαφώς ένας τέτοιος άνθρωπος. Διότι ο ιεροφάντης Μωυσής του έλεγε ολοκάθαρα: «Ο Θεός των Εβραίων μας έστειλε σε εσένα, λέγοντας: Εξαπόστειλε τον λαό μου, για να με λατρεύσουν στην έρημο.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες