Τοῦτο δὲ παραστήσει ἡ Μωϋσέως γραφὴ ἐν ᾗ φησιν ὁ λόγος ἥξειν τὴν ὀργὴν ἀπὸ πρωτοτόκου Φαραὼ, καὶ ἕως τῆς ἀληθούσης καὶ πεσσούσης ἐν τῷ μυλῶνι. Τὰ γὰρ ἄκρα τῶν κατ᾽ ἀνθρώπους βίων, τοῦ τε ἐνδόξου τοῦ ἀπεῤῥιμμένου καὶ ἐσχάτου, διὰ τούτων ὁ λόγος παρέστησεν· οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα δύο ἐπὶ κλίνης μιᾶς εἰσήγαγε, τοὺς τὴν ἐλευθέραν ζωὴν μετιόντας αἰνιξάμενος· ὁ εἷς παραληφθήσεται, ὁ ἄξιος τῆς ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐκλογῆς· ὁ δὲ ἕτερος ἀφεθήσεται, δηλονότι ὁ τῆς ὀργῆς οἰκεῖος· ὡσαύτως δύο ἀλήθουσαι εἶεν ἂν αἱ ἐν ἀνθρώποις τὸν ἄτιμον καὶ πενιχρὸν βίον μετιοῦσαι· ὧν πάλιν ἡ κρείττων παραληφθήσεται, ἡ δὲ ἑτέρα ἀφεθήσεται.
Μετάφραση
Αυτό δε το αποδεικνύει η γραφή του Μωυσή, στην οποία αναφέρει ο λόγος ότι θα έλθει η οργή από τον πρωτότοκο του Φαραώ έως εκείνην που αλέθει και ψήνει στον μύλο. Διότι μέσω αυτών ο λόγος παρουσίασε τα άκρα των ανθρωπίνων βίων, δηλαδή τόσο τον ένδοξο όσο και τον περιφρονημένο και έσχατο. Έτσι, λοιπόν, και εδώ εισήγαγε δύο ανθρώπους επί της αυτής κλίνης, υπονοώντας όσους διάγουν ελεύθερο βίο· ο ένας θα παραληφθεί, αυτός που είναι άξιος της εκλογής του Θεού· ο δε έτερος θα αφεθεί, προφανώς αυτός που είναι οικείος της οργής. Ομοίως, οι δύο γυναίκες που αλέθουν υποδηλώνουν εκείνες που μεταξύ των ανθρώπων διάγουν ταπεινό και πενιχρό βίο· εκ των οποίων πάλι η καλύτερη θα παραληφθεί, ενώ η άλλη θα αφεθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες