Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 12:21

Κατοικούσαν δε τότε εκεί ζώντας με τρυφή. Ότι λοιπόν μέσω της πίστεως και όχι με άλλον τρόπο ήταν δυνατόν να βρεθεί η οδός της σωτηρίας, ο Θεός το επιβεβαίωνε μέσα από σκιές και τύπους. Για τον λόγο αυτό διέταξε να σφάξουν τον αμνό στην Αίγυπτο, και ήθελε να πιστεύουν ότι, έχοντας χριστεί με το αίμα του, θα απέκρουαν τον θάνατο που είχε επιπέσει στα πρωτότοκα. Διότι δεν θα μπορούσε άραγε να πει κάποιος, και μάλιστα πολύ εύλογα, ότι αυτό που γινόταν ήταν προγύμνασμα της πίστεως; Με ποιον τρόπο δηλαδή, πες μου, θα υποχωρούσε τρομαγμένος ο θάνατος μπροστά στη σφαγή ενός προβάτου; Αλλά το γεγονός ήταν τύπος ενός μυστηρίου. Διότι ο Χριστός λυτρώνει με το δικό Του αίμα εκείνους που έχουν αγιαστεί εν πίστει, και τους καθιστά ανώτερους από τη φθορά του θανάτου. Τι είναι πάλι αυτό που συνέβη στη Μερρά, ας το εξηγήσουμε στο μέτρο του δυνατού.

Και πάλι για την ίδια αυτή εορτή αναφέρει ότι τα έχει διατυπώσει με μεγαλύτερη ακρίβεια, λέγοντας: «Αφού λάβουν οι άνδρες των Εβραίων αυτόν τον μήνα, κατά οικογένειες, πρόβατα και μοσχάρια από τα βόδια τους χωρίς ψεγάδι τη δέκατη ημέρα· και ας φυλαχθεί μέχρι να ξημερώσει η δέκατη τέταρτη, και αφού θυσιάσετε προς το βράδυ, να τα φάτε έτσι όλα ψητά, μαζί με τα εντόσθια: να είστε ζωσμένοι, να έχετε φορέσει κοίλα υποδήματα στα πόδια και να κρατάτε ραβδί στο χέρι. Διότι μέσα σε βιασύνη ο βασιλιάς θα διατάξει να εκδιωχθούν όλοι από τη χώρα· και θα κληθούν όλοι. Και όταν τα θυσιάσετε, αφού πάρετε στα χέρια σας μια δέσμη από κλαδιά υσσώπου, βουτήξτε την στο αίμα και αγγίξτε τους δύο παραστάτες των θυρών, ώστε να προσπεράσει ο θάνατος τους Εβραίους. Και αυτή την εορτή θα την τηρήσετε για τον Δεσπότη, τρώγοντας για επτά ημέρες άζυμα· και δεν θα φαγωθεί καθόλου προζύμι. Διότι από αυτά τα δεινά θα επέλθει απαλλαγή, και αυτόν τον μήνα ο Θεός δωρίζει την έξοδο· και αυτός καθίσταται η αρχή των μηνών και των ετών». Πάλι, μετά από άλλα, προσθέτει: «Αναφέρει δε και ο Ιεζεκιήλ στο δράμα που επιγράφεται “Εξαγωγή”, εισάγοντας έναν αγγελιαφόρο να περιγράφει την κατάσταση των Εβραίων και την καταστροφή των Αιγυπτίων ως εξής: “Διότι, καθώς ο βασιλιάς Φαραώ αναχώρησε από τα ανάκτορα με αυτό το πλήθος, μαζί με αναρίθμητα όπλα, με όλο το ιππικό, με τέθριππα άρματα και με εμπροσθοφυλακή και παραστάτες μαζί, αποτελούσε ένα τρομερό πλήθος παρατεταγμένων ανδρών. Το πεζικό και οι οπλίτες της φάλαγγας βρίσκονταν στο μέσο, έχοντας αφήσει διαδρόμους για να περνούν τα άρματα· τους δε ιππείς τούς παρέταξε, άλλους στα αριστερά και άλλους στα δεξιά ολόκληρου του αιγυπτιακού στρατού”».