Κατηυλίζοντο δὲ τότε τρυφῶντες ἐκεῖ. Ὅτι τοίνυν ἐν πίστει καὶ οὐχ ἑτέρως εὑρεῖν ἦν δύνασθαι τῆς σωτηρίας τὴν ὁδὸν, διὰ σκιᾶς καὶ τύπων ἐπληροφόρει Θεός. Ταύτῃτοι καὶ σφάζειν ἐκέλευσεν ἐν Αἰγύπτῳ τὸν ἀμνὸν, καὶ πιστεύειν ἤθελον, ὅτι τῷ αἵματι κατακεχρισμένοι, τὸν τοῖς πρωτοτόκοις ἐπεῤῥιμμένον διακρούσονται θάνατον. Ἢ γὰρ οὐχὶ φαίη τις ἂν, καὶ μάλα εἰκότως, ὅτι προγύμνασμα πίστεως τὸ δρώμενον ἦν; Τίνα γὰρ ἂν, εἰπέ μοι, τρόπον κατοῤῥωδήσειεν ὁ θάνατος προβάτου σφαγήν; Ἀλλ᾽ ἦν μυστηρίου τὸ χρῆμα τύπος. Ἐκρύεται γὰρ ὁ Χριστὸς αἵματι τῷ ἰδίῳ τοὺς ἡγιασμένους ἐν πίστει, καὶ θανάτου φθορᾶς ἀποφαίνει κρείττονας. Τί δὲ δὴ πάλιν ἐστὶ τὸ ἐπὶ τῇ Μεῤῥᾷ, φέρε λέγωμεν ὡς ἔνι.
Μετάφραση
Κατοικούσαν δε τότε εκεί ζώντας με τρυφή. Ότι λοιπόν μέσω της πίστεως και όχι με άλλον τρόπο ήταν δυνατόν να βρεθεί η οδός της σωτηρίας, ο Θεός το επιβεβαίωνε μέσα από σκιές και τύπους. Για τον λόγο αυτό διέταξε να σφάξουν τον αμνό στην Αίγυπτο, και ήθελε να πιστεύουν ότι, έχοντας χριστεί με το αίμα του, θα απέκρουαν τον θάνατο που είχε επιπέσει στα πρωτότοκα. Διότι δεν θα μπορούσε άραγε να πει κάποιος, και μάλιστα πολύ εύλογα, ότι αυτό που γινόταν ήταν προγύμνασμα της πίστεως; Με ποιον τρόπο δηλαδή, πες μου, θα υποχωρούσε τρομαγμένος ο θάνατος μπροστά στη σφαγή ενός προβάτου; Αλλά το γεγονός ήταν τύπος ενός μυστηρίου. Διότι ο Χριστός λυτρώνει με το δικό Του αίμα εκείνους που έχουν αγιαστεί εν πίστει, και τους καθιστά ανώτερους από τη φθορά του θανάτου. Τι είναι πάλι αυτό που συνέβη στη Μερρά, ας το εξηγήσουμε στο μέτρο του δυνατού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες