Ἃ βίβλοι καὶ μνῆμαι φέρουσιν. Ἐκτὸς γὰρ τῶν κατὰ τὴν ὁδὸν θαυμασίων, καὶ τῆς μεγάλης ἐκείνης βομβήσεως, ἵν᾽ εἴπω τι συντομώτατον, Ἰωσὴφ εἰς Αἴγυπτον εἷς, καὶ μυριάδες ἑξήκοντα μετ᾽ ὀλίγον ἐξ Αἰγύπτου. Τί τούτου θαυμασιώτερον, ἢ μεῖζον τῆς τοῦ Θεοῦ μεγαλονοίας τεκμήριον, ὅταν ἐκ τῶν ἀπόρων θέλῃ πόρον δοῦναι τοῖς πράγμασι; καὶ γῆ τῆς ἐπαγγελίας κληροδοτεῖται δι᾽ ἑνὸς μισηθέντος, καὶ ὁ πραθεὶς ἔθνη μεθίστησι, καὶ εἰς ἔθνος καθίσταται μέγα, καὶ ἡ μικρὰ παραφυὰς ἐκείνη, ἄμπελος εὐκληματοῦσα γίνεται, καὶ τοσαύτη, ὡς ἐπεμβαίνειν μὲν ποταμοῖς, ἐκτείνεσθαι δὲ μέχρι θαλάσσης, ἐξ ὁρίων εἰς ὅρια πλατυνομένην, καλύπτειν δὲ ὄρη τῷ ὕψει τῆς δόξης, κέδρων δὲ ὑπεραίρεσθαι, καὶ ταῦτα τῶν τοῦ Θεοῦ ἅτινα δὴ τὰ ὄρη ταῦτα, καὶ ἅστινας τὰς κέδρους ὑποληπτέον. ϛʹ. Τοιοῦτόν ποτε τοῦτο τὸ ποίμνιον, καὶ τοιοῦτον νῦν, οὕτως εὐεκτοῦν τε καὶ πλατυνόμενον· εἰ δὲ μήπω τελείως, ἀλλ᾽ εἰς τοῦτό γε ταῖς κατὰ μέρος ὁδεῦον προσθήκαις· προφητεύω δὲ, ὅτι καὶ ὁδεῦσον. Τοῦτό μοι τὸ Πνεῦμα προλέγει τὸ ἅγιον, εἴ τι προφητικὸς ἐγὼ, καὶ βλέπων τὰ ἔμπροσθεν· καὶ ἅμα τοῖς προλαβοῦσιν ἔχω θαῤῥεῖν, καὶ λογισμῷ γινώσκειν, ὡς λόγου σύντροφος. Πολὺ γὰρ παραδοξότερον, ἐξ ἐκείνου τοσαύτην γενέσθαι, ἢ τὴν νῦν οὖσαν εἰς ἄκρον προελθεῖν λαμπρότητος.
Μετάφραση
Όσα τα βιβλία και οι μνήμες διασώζουν. Διότι, εκτός από τα θαυμαστά γεγονότα κατά την πορεία, και εκείνον τον μεγάλο πάταγο, για να πω κάτι πολύ σύντομο, μόνος ο Ιωσήφ εισήλθε στην Αίγυπτο, και ύστερα από λίγο εξήλθαν από την Αίγυπτο εξήντα μυριάδες. Τι είναι πιο θαυμαστό από αυτό, ή μεγαλύτερο τεκμήριο της μεγαλοσύνης του Θεού, όταν θέλει να δώσει διέξοδο στα αδιέξοδα; Και η γη της επαγγελίας κληροδοτείται μέσω ενός που μισήθηκε, και εκείνος που πουλήθηκε μετακινεί έθνη, και αναδεικνύεται σε μέγα έθνος, και εκείνο το μικρό βλαστάρι γίνεται εύρωστη άμπελος, και τόσο μεγάλη, ώστε να απλώνεται πάνω σε ποταμούς, να εκτείνεται μέχρι τη θάλασσα, πλατυνόμενη από όρια σε όρια, να καλύπτει όρη με το ύψος της δόξας της, και να ξεπερνά σε ύψος τους κέδρους, και μάλιστα τους κέδρους του Θεού — όποια και αν πρέπει να υποθέσουμε ότι είναι αυτά τα όρη και αυτοί οι κέδροι. ΣΤ΄. Τέτοιο ήταν κάποτε αυτό το ποίμνιο, και τέτοιο είναι τώρα, έτσι ακμάζει και πλατύνεται· και αν όχι ακόμη τέλεια, πάντως προς τα εκεί οδεύει με τις επιμέρους προσθήκες· και προφητεύω ότι θα συνεχίσει να οδεύει. Αυτό μου προλέγει το Άγιο Πνεύμα, εάν έχω κάποιο προφητικό χάρισμα και βλέπω τα μελλοντικά· και ταυτόχρονα, με βάση όσα έχουν ήδη προηγηθεί, έχω το θάρρος και το γνωρίζω με τον λογισμό μου, ως σύντροφος του Λόγου. Διότι είναι πολύ πιο παράδοξο το ότι από εκείνον τον ένα έγινε τόσο μεγάλη, παρά το ότι η σημερινή θα προχωρήσει στο άκρο της λαμπρότητας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες