ἀλλὰ τότε μὲν οἰκονομικῶς, καὶ τοῖς ἀκαθάρτοις ἔτι καὶ μεμολυσμένον ἔχουσι καὶ σῶμα καὶ νοῦν, ἀδιακωλύτως ἐξῆν καὶ αὐτῆς τῆς ἁγίας ἅπτεσθαι σαρκὸς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, καὶ ἁπάσης εὐλογίας ἀπολαύειν τῆς παρ᾽ αὐτοῦ· ἐπειδὴ δὲ τὴν καθ᾽ ἡμᾶς πληρώσας οἰκονομίαν, καὶ αὐτὸν ὑπέμεινε τὸν σταυρὸν καὶ τὸν ἐπὶ σταυρῷ θάνατον, ἀνεβίω τε πάλιν, καὶ θανάτου κρείττονα τὴν οἰκείαν φύσιν ἀποδεικνὺς, ἀποκωλύει λοιπὸν, καὶ οὐχ ἑτοίμως ἔτι χαρίζεται τοῖς προσιοῦσιν αὐτῷ τὸ καὶ αὐτῆς τῆς ἁγίας ἅπτεσθαι σαρκὸς, τύπον ταῖς ἁγίαις ἐκκλησίαις καὶ τῷ καθ᾽ ἑαυτὸν μυστηρίῳ τὸ πρᾶγμα τιθεὶς, ὃν καὶ αὐτὸς ἡμῖν ὁ διὰ τοῦ πανσόφου Μωυσέως ἐδήλου νόμος, ὅτε καὶ εἰς εἰκόνα Χριστοῦ διετύπου σφάζεσθαι τὸν ἀμνόν· “πᾶς γάρ φησιν ”ἀπερίτμητος οὐκ ἔδεται ἀπ᾽ αὐτοῦ,” ἀπερίτμητον λέγων τὸν ἀκάθαρτον. ἀκάθαρτος δὲ κατά γε τὴν οἰκείαν φύσιν ἡ ἀνθρωπότης νοοῖτ᾽ ἂν εἰκότως. τί γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις ὡς πρὸς τὴν ἐνοῦσαν τῷ Θεῷ καθαρότητα; δεῖ τοιγαροῦν οὐκ ἀπεριτμήτους ἔτι, τουτέστιν, ἀκαθάρτους τυγχάνοντας τοῦ ἁγίου σώματος ἅπτεσθαι, καθαροὺς δὲ μᾶλλον ἀποδεδειγμένους, διὰ τῆς ἐν πνεύματι νοουμένης περιτομῆς. “περιτομὴ γὰρ καρδίας ἐν πνεύματι,” κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν. ἀλλ᾽ οὐκ ἂν ἐν ἡμῖν ἡ ἐν πνεύματι γένοιτο περιτομὴ, μὴ ἐνοικισθέντος ἐν ἡμῖν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διά τε τῆς πίστεως καὶ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος.
Μετάφραση
Αλλά τότε μεν, οικονομικώς, ακόμη και στους ακάθαρτους και σε εκείνους που είχαν μολυσμένο και το σώμα και τον νου, επιτρεπόταν ανεμπόδιστα να αγγίζουν και την ίδια την αγία σάρκα του Σωτήρος ημών Χριστού, και να απολαμβάνουν κάθε ευλογία από Αυτόν. Επειδή όμως, αφού εκπλήρωσε τη θεία οικονομία για εμάς, και υπέμεινε τον ίδιο τον σταυρό και τον θάνατο επί του σταυρού, και αναστήθηκε πάλι, αποδεικνύοντας τη δική Του φύση ανώτερη του θανάτου, πλέον το απαγορεύει, και δεν παραχωρεί πια πρόθυμα σε όσους Τον πλησιάζουν να αγγίζουν την ίδια την αγία Του σάρκα, καθιστώντας το γεγονός αυτό τύπο για τις άγιες εκκλησίες και για το δικό Του μυστήριο, πράγμα που και ο ίδιος ο νόμος μάς φανέρωνε μέσω του πάνσοφου Μωυσή, όταν προτύπωνε τη σφαγή του αμνού ως εικόνα του Χριστού. Διότι λέγει: «κανένας απερίτμητος δεν πρόκειται να φάει από αυτόν», ονομάζοντας απερίτμητο τον ακάθαρτο. Και η ανθρωπότητα θα μπορούσε εύλογα να νοηθεί ως ακάθαρτη, τουλάχιστον ως προς τη δική της φύση. Διότι, τι είναι η ανθρώπινη φύση σε σύγκριση με την καθαρότητα που ενυπάρχει στον Θεό; Επομένως, πρέπει να μην αγγίζουν πλέον το άγιο σώμα εκείνοι που είναι απερίτμητοι, δηλαδή όσοι τυγχάνουν ακάθαρτοι, αλλά μάλλον εκείνοι που έχουν αποδειχθεί καθαροί, μέσω της περιτομής που νοείται εν πνεύματι. Διότι «περιτομή είναι της καρδιάς, εν πνεύματι», κατά τη φωνή του Παύλου. Αλλά η εν πνεύματι περιτομή δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε εμάς, εάν δεν κατοικούσε μέσα μας το Άγιο Πνεύμα, διά της πίστεως και του αγίου βαπτίσματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες