Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 12:49

Σε ένα σπίτι θα φαγωθεί· δεν θα βγάλετε έξω από εκείνο το σπίτι καθόλου από το κρέας. Και δεν θα συντρίψετε κανένα οστό του. Ολόκληρη η συναγωγή του Ισραήλ θα το πράξει αυτό. Κανένας απερίτμητος δεν θα φάει από αυτό. Ένας νόμος θα ισχύει για τον αυτόχθονα και για τον προσήλυτο που προσέρχεται ανάμεσά σας.

Ολόκληρη η συναγωγή θα το τελέσει αυτό —ποια είναι η συναγωγή;—. «Ένας νόμος θα υπάρχει για τον αυτόχθονα και για τον προσήλυτο που προσήλθε· ένας και ο αυτός νόμος θα ισχύει και για τους δύο». Οι τύποι, λοιπόν, και τα σύμβολα και τα μυστήρια, στον Ισραήλ μεν γίνονταν ορατά, σε εμάς δε τελεσιουργούνται πνευματικά. Αφού, λοιπόν, μιλήσουμε εν συντομία για αυτά, ας εισαγάγουμε στη συνέχεια τα μυστήρια της αλήθειας: ποια είναι, μετά τον νόμο, η έλευση του Ιησού Χριστού στον κόσμο, και γιατί ήλθε έχοντας λάβει σώμα· τι είναι το Πάσχα που επιθύμησε να φάει μαζί μας, και γιατί Εκείνος που με έναν λόγο ανέστησε νεκρούς δεν επιτίμησε οριστικά τον θάνατο όσο ζούσε, και γιατί γενικά υπέμεινε τον θάνατο πάνω στο ξύλο· τι είναι τα αγκάθια με τα οποία στεφανώθηκε, ή τι είναι το ξύδι που ήπιε και η χολή, και ποια είναι η πλευρά που ανοίχτηκε και από την οποία έρρευσε αίμα και νερό· γιατί εύχεται να παρέλθει το ποτήριο το οποίο οπωσδήποτε ήλθε για να πιει· ποιοι είναι οι ληστές που συσταυρώθηκαν, και ποιος από τους δύο βρίσκεται στον παράδεισο· γιατί το πνεύμα παραδίδεται στα χέρια του Πατέρα, το δε σώμα στο καινό μνημείο, τι ήταν αυτό που επρόκειτο να συμβεί «στον παράδεισο» και συνέβαινε «σήμερα»· τι είναι η παραμονή των τριών ημερών που έμεινε κάτω από τη γη, και γιατί τον βλέπουν πρώτες οι γυναίκες, και δίνοντας το χαρμόσυνο άγγελμα λέει: «Γυναίκες, χαίρετε».

Γι' αυτόν τον λόγο, από αυτό το Πάσχα ο «αλλογενής» δεν θα φάει, διότι δεν ρίχνω «τα μαργαριτάρια στους χοίρους», ούτε δίνω «το άγιο στους σκύλους». Αντίθετα, εκείνος που παλαιότερα ήταν δούλος στις αμαρτίες θα περιτμηθεί στην καρδιά και, έχοντας απαλλαγεί από την πικρή δουλεία, θα προσέλθει έτσι με ευγένεια στο μυστήριο, και τότε με ελευθερία θα φάει το Πάσχα ελεύθερα. Διότι «ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την» δουλεία και την «κατάρα, γινόμενος κατάρα για χάρη μας». «Σε ένα μόνο σπίτι θα φαγωθεί και δεν θα βγάλετε έξω από τα κρέατα», διότι μία είναι η σύναξη και μία είναι η οικία, δηλαδή η μία Εκκλησία, στην οποία τρώγεται το ιερό σώμα του Χριστού. Και γι' αυτόν τον λόγο, έξω από τη μία οικία —την Εκκλησία— τα κρέατα δεν θα βγουν, ενώ εκείνος που τρώει αλλού θα τιμωρηθεί ως ασεβής και κλέφτης. «Ένας νόμος θα υπάρχει» για τον ελεύθερο και «τον προσήλυτο»· όπου είναι ο Χριστός, υπάρχει ελευθερία, ισηγορία, ισονομία και ισοτιμία για όλους· με «τίμιο αίμα» εξαγοράστηκαν όλοι. Γι' αυτόν τον λόγο «δεν είσαι πλέον δούλος», ούτε πλέον Ιουδαίος, αλλά ελεύθερος· διότι όλοι γίναμε ελεύθεροι εν Χριστώ.

Ας φράξουμε τα αυτιά μας, για να μη φθαρούμε από τη βλασφημία, αδελφοί. Και το επιχείρημά τους είναι, λέει, ότι στην περίπτωση των βασιλέων πρέπει να παραβλέπονται οι ευαγγελικοί νόμοι. Ιδού, άλλη μια προδρομική ενέργεια του Αντιχρίστου. Και πού είναι το «ένας νόμος θα υπάρχει»; Και πού είναι το «αυστηρή κρίση θα γίνει σε όσους κατέχουν εξουσία»; Και πού είναι το «ο Θεός δεν προσωποληπτεί»; Και ποιος είναι ο νομοθέτης του βασιλιά; Και εφόσον υπάρχει αλληλεξάρτηση μεταξύ άρχοντα και αρχόμενων, τότε ούτε για τους αρχόμενους ισχύουν οι ευαγγελικοί νόμοι. Διότι, εάν ισχύουν για εκείνον, ισχύουν και για εκείνους, ώστε να παραμένουν υποταγμένοι υπό έναν νόμο και νομοθέτη, υπάκουοι και χωρίς να στασιάζουν. Εάν, όμως, δεν ισχύουν για εκείνον, όποτε το θελήσει –και ίσως να μην ήθελε να τηρήσει κανέναν– ενώ για αυτούς ναι, τότε συμβαίνει ένα από τα δύο: ή ο βασιλιάς είναι θεός (διότι μόνο το θείο δεν υπόκειται σε νόμο) ή θα υπάρξει αναρχία και στάση. Διότι, όπου ο νόμος δεν είναι ο ίδιος, πώς μπορεί να υπάρξει ειρήνη, όταν ο βασιλιάς θέλει κάτι άλλο, δηλαδή να μοιχεύει, να ακολουθεί αιρέσεις, και οι υπήκοοι, από την άλλη πλευρά, διατάζονται από τον νόμο να μην έχουν την ίδια μερίδα με τον μοιχό, ούτε να συμμετέχουν σε αιρέσεις, ούτε να παραβαίνουν στο ελάχιστο αυτά που έχουν παραδοθεί από τον Χριστό και τους αποστόλους; Και πώς από αυτά δεν καθίσταται φανερό ότι ο Αντίχριστος βρίσκεται προ των πυλών; Διότι δεν θα τολμήσουν να πουν οι οπαδοί της μοιχείας: «μήπως όσα πράττει ανόμως ο βασιλιάς δεν τα κάνει και δεν διατάζει τον λαό να υποταχθεί σε αυτά;».