Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 13:12

Διότι μιλούν εν Πνεύματι και αυτοί. Και αυτό το επιβεβαιώνει λέγοντας ο ίδιος ο Σωτήρας: «Δεν είστε εσείς που μιλάτε, αλλά το Πνεύμα του Πατρός σας που μιλάει μέσα σας.» Επειδή λοιπόν ο λόγος του Θεού είναι ζωοποιός, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο παρομοιάζεται πολύ εύστοχα με το ύδωρ. Διότι το ύδωρ είναι ζωοποιό, και πρόξενος κάθε καρποφορίας. Έχοντας λοιπόν τη νοητή χορηγία τέτοιων υδάτων, συνηθίζουμε να καλλιεργούμε την αρετή. Και φροντίζουμε να κοπιάζουμε με ιδρώτα στους αγώνες της ευσέβειας, και σε αυτά τα ύδατα πατούν το βόδι και το γαϊδούρι· δηλαδή, τόσο ο λαός που προέρχεται από τους Ιουδαίους, όσο βεβαίως και αυτός από τα έθνη. Διότι ο Θεός δικαίωσε την περιτομή εκ πίστεως, και την ακροβυστία διά της πίστεως. Και όπως λέει ο Παύλος: «Αφού κατέλυσε το μεσότοιχο του φραγμού, και κατήργησε τον νόμο των εντολών που συνίστατο σε δόγματα, δημιούργησε τους δύο σε έναν νέο άνθρωπο, κάνοντας ειρήνη. Και τους συμφιλίωσε με τον Θεό επιβάλλοντας και στους δύο έναν ζυγό, και ενώνοντάς τους σε ομοψυχία, διά της πίστεως και της αγάπης και του αγιασμού.» Και με το βόδι παρομοιάζει το έθνος των Ιουδαίων· διότι το βόδι είναι ζώο καθαρό κατά τον νόμο· και προσφερόταν ως οσμή ευωδίας στον Θεό. Ενώ το γαϊδούρι είναι ακάθαρτο. Γι' αυτό, έχοντας προστάξει να προσφέρονται τα πρωτότοκα των κτηνών στον Θεό, λέει: «Θα μου αγιάσεις κάθε πρωτότοκο που διανοίγει μήτρα...»

Διότι τι του είπε; «Αγίασέ μου κάθε πρωτότοκο, πρωτογέννητο που διανοίγει μήτρα»· λέγοντας το «Αγίασε», αντί του «Κατάγραψε και αφιέρωσε ως ιερό και οφειλόμενο στον Θεό». Διότι, νομίζω, κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι δυνατόν να εμφανίζεται ο Μωυσής ως χορηγός του θείου και αγίου Πνεύματος, και αυτός που έχει λάβει τη θέση του οικέτη και του υπηρέτη να καυχιέται με τα προνόμια του Δεσπότη, και να μπορεί να κατορθώνει αυτά που αρμόζουν αποκλειστικά και μόνο στον Θεό. Τι λοιπόν καθόριζε ο Μωυσής; Και τι έλεγε στους υιούς του Ισραήλ; «Και θα συμβεί», λέει, «εάν σε εισαγάγει Κύριος ο Θεός σου στη γη των Χαναναίων, με τον τρόπο που ορκίστηκε στους πατέρες σου, και σου τη δώσει· τότε θα αφιερώσεις κάθε τι που διανοίγει μήτρα, τα αρσενικά, στον Κύριο». Προστάζει να αγιάζεται κάθε πρωτότοκο που διανοίγει μήτρα. Διότι άγιοι είναι όλοι σε όσους λάμπει η εικόνα του αγίου και πρωτοτόκου, εννοώ βεβαίως του Χριστού. Για ένα νοητό πράγμα λοιπόν, δηλαδή για τη συμμόρφωση που νοείται πνευματικά, ο νόμος προκαταλαμβάνοντας τυπικά τη σωματική ομοίωση, φανέρωσε την προαιώνια βούληση του Θεού και Πατέρα. Γι' αυτό και ο Παύλος λέει, έχοντας κατανοήσει μέσα από αυτή τη νομοθεσία, όπως τουλάχιστον μου φαίνεται, αυτό το μέγα μυστήριο: «Διότι αυτούς που προγνώρισε, τους προόρισε να γίνουν σύμμορφοι της εικόνας του Υιού του, αυτούς και κάλεσε, αυτούς και αγίασε· και αυτούς που αγίασε, αυτούς και δόξασε».

Ότι λοιπόν ο καθένας από εκείνους που έχουν σωθεί μέσω του Χριστού, και έχουν άφθονα πλουτίσει την ομοίωση προς αυτόν μέσω του αγιασμού εν Πνεύματι, οφείλει τη δική του ζωή στον Θεό, γίνεται σαφές από τα λόγια του πάνσοφου Μωυσή όταν μιλούσε στους αρχαιότερους: «Και όταν ο Κύριος ο Θεός σου σε εισαγάγει στη γη των Χαναναίων, με τον τρόπο που ορκίστηκε στους πατέρες σου, και σου την δώσει· θα ξεχωρίσεις για τον Κύριο κάθε αρσενικό που διανοίγει μήτρα, κάθε τι που διανοίγει μήτρα από τα βόδια ή από τα κτήνη σου, όσα αρσενικά γεννηθούν σε εσένα, θα τα αφιερώσεις στον Κύριο. Κάθε γαϊδούρι που διανοίγει μήτρα, θα το ανταλλάξεις με πρόβατο· εάν όμως δεν το ανταλλάξεις, θα το εξαγοράσεις. Κάθε πρωτότοκο άνθρωπο από τους γιους σου θα τον εξαγοράσεις.» Όταν δε συγκεντρώθηκε η σύναξη του λαού κατά καιρούς στο Χωρήβ, επανέρχεται με τα ίδια λόγια, και νομοθετεί πάλι, λέγοντας τα εξής: «Τα πρωτότοκα των γιων σου θα τα δώσεις σε εμένα. Το ίδιο θα κάνεις με το μοσχάρι σου, και το πρόβατό σου, και το υποζύγιό σου.»