Διὰ μακρᾶς οὖν ὥσπερ καὶ οὐκ εὐθείας ὁδοῦ, τῆς κατὰ τὸ γράμμα λατρείας, παιδαγωγὸς ἦν ὁ νόμος. Χριστὸς δὲ οὐχ οὕτω. Παρέδειξε γὰρ ἡμῖν τὴν εἰς εὐθὺ καὶ ἀγχοῦ, τοῦτ᾽ ἔστι, τὴν διὰ πίστεως, μεταχαλκεύων εἰς εὐτολμίαν, καὶ εἰς τὸ χρῆναι λοιπὸν κατανδρίζεσθαι τῶν ἀνθεστηκότων· τληπαθεῖν δὲ ὅτι μάλιστα φιλεῖν ὑπέρ τε τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ ταῖς τοῦ διαβόλου μεθοδ[ε]ίαις ἀντιφέρεσθαι γεννικῶς, ἐκεῖνό που τάχα τὸ ἐν προφήτῃ λέγοντας· «Ἰδοὺ Κύριος βοηθεῖ μοι, τίς κακώσει με;» Τὸ δὲ δὴ τὴν οὕτως ἡμῖν ἀξιάγαστον εὐτολμίαν ἐμποιοῦν εἴη δή που πάντων ἂν ἕτερον οὐδὲν, παρὰ τὴν ἐξ ὕψους δύναμιν, τοῦτ᾽ ἔστι, τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος μέθεξίν τε καὶ κοινωνίαν. ΠΑΛΛ. Συνίημι ὃ φῂς, καί σε τῆς ἀγχινοίας ἄγαμαι. ΚΥΡ. Καὶ τόν γε τῆς διὰ Χριστοῦ σωτηρίας καιρὸν κατασημήνειεν ἂν εὐθὺς τὸ παρεζευγμένον. «Πέμπτῃ γὰρ, φησὶ, γενεᾷ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου.» Ἐκλελυτρώμεθα γὰρ ἐκ δουλείας, καὶ μὴν καὶ πόνων τῶν ἐν εἰκαίοις περισπασμοῖς, καὶ ταλαιπωρίας τῆς περὶ γῆν τε καὶ χοῦν (συνίης δὲ ὅ φημι), κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν παραβολὴν, ὡς ἐν πέμπτῃ γενεᾷ, τῷ πέμπτῳ καιρῷ. «Ὁμοία γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωῒ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ.»
Μετάφραση
Μέσω μιας μακράς, λοιπόν, και όχι ευθείας οδού, αυτής της λατρείας σύμφωνα με το γράμμα, ο νόμος υπήρξε παιδαγωγός. Ο Χριστός όμως δεν έπραξε έτσι. Διότι μας υπέδειξε την ευθεία και σύντομη οδό, δηλαδή την οδό της πίστεως, σφυρηλατώντας μας σε ανθρώπους με θάρρος και στο να πρέπει πλέον να αντιμετωπίζουμε γενναία αυτούς που ανθίστανται· και να αγαπάμε να υπομένουμε τις θλίψεις υπέρ του αγαθού, και να αντιπαρατασσόμαστε γενναία στις μεθοδείες του διαβόλου, λέγοντας ίσως εκείνο που αναφέρεται στον προφήτη: «Ιδού, ο Κύριος με βοηθά, ποιος θα μου κάνει κακό;» Και αυτό που μας δημιουργεί αυτή την τόσο αξιοθαύμαστη τόλμη δεν θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο παρά η εξ ύψους δύναμη, δηλαδή η μέθεξη και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. ΠΑΛΛ. Κατανοώ αυτό που λες και θαυμάζω την οξύνοιά σου. ΚΥΡ. Και τον καιρό της σωτηρίας μέσω του Χριστού θα μπορούσε να τον υποδείξει αμέσως το χωρίο που ακολουθεί. «Διότι στην πέμπτη γενεά», λέει, «ανέβηκαν οι υιοί του Ισραήλ από τη γη της Αιγύπτου». Διότι έχουμε λυτρωθεί από τη δουλεία, καθώς και από τους πόνους των μάταιων περισπασμών και από την ταλαιπωρία γύρω από τη γη και το χώμα (και καταλαβαίνεις τι εννοώ), σύμφωνα με την ευαγγελική παραβολή, σαν σε πέμπτη γενεά, κατά τον πέμπτο καιρό. «Διότι η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με άνθρωπο οικοδεσπότη, ο οποίος βγήκε από το πρωί για να μισθώσει εργάτες για τον αμπελώνα του.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες