Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 14:31

8 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἶδε δὲ ᾿Ισραὴλ τὴν χεῖρα τὴν μεγάλην, ἃ ἐποίησε Κύριος τοῖς Αἰγυπτίοις· ἐφοβήθη δὲ ὁ λαὸς τὸν Κύριον καὶ ἐπίστευσαν τῷ Θεῷ καὶ Μωυσῇ τῷ θεράποντι αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–8 από 8

Μέγας Αθανάσιος Ἐπιστολαὶ τέσσαρες πρὸς Σεραπίωνα
Τί δ᾽ ἂν εἴποιεν, ἐὰν ἀκούσουσι καὶ τοῦ Κυρίου λέγοντος· «Κριτής τις ἦν ἔν τινι χώρᾳ, τὸν Θεὸν μὴ φοβούμενος, καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος.» Ἆρα, ἐπειδὴ μετὰ τὸν Θεὸν ὠνόμασεν ἄνθρωπον, ὁ Υἱός ἐστιν οὗτος ὁ ἄνθρωπος, ὃν οὐκ ἐνετράπη ὁ ἄδικος κριτής; Ἢ ἐπειδὴ μετὰ τὸν Θεὸν ὠνόμασε τὸν ἄνθρωπον, τρίτος ἐστὶν ὁ Υἱὸς μετὰ τὸν ἄνθρωπον, καὶ τέταρτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον; Τί δὲ ἄρα, ἐὰν καὶ τοῦ Ἀποστόλου ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ πάλιν λέγοντος ἀκούσωσι· «Παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωογονοῦντος τὰ πάντα, καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, τὴν καλὴν ὁμολογίαν, τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον, ἀνεπίληπτον;» Ἆρα οὖν, ἐπειδὴ σεσιώπηκε νῦν περὶ ἀγγέλων καὶ Πνεύματος, ἀμφιβάλλουσι περὶ Πνεύματος, εἰ ἔστι, καὶ περὶ ἀγγέλων, εἴ εἰσι; Ναὶ ἀμφιβάλλουσιν ἕως τοιαῦτα δυσφημεῖν περὶ τοῦ Πνεύματος μεμελετήκασιν. Ἐὰν δὲ ἀκούσωσι τῆς Γραφῆς λεγούσης ἐν τῇ Ἐξόδῳ, «Ἐφοβήθη δὲ ὁ λαὸς τὸν Κύριον, καὶ ἐπίστευσαν τῷ Θεῷ, καὶ Μωσῇ, τῷ θεραπόντι αὐτοῦ,» ἆρα συναριθμήσουσι τῷ Θεῷ τὸν Μωσῆν, καὶ μετὰ τὸν Θεὸν οὐ νοήσουσι τὸν Υἱὸν, ἀλλὰ μόνον τὸν Μωσῆν; Τί δὲ, ἐὰν ἀκούσωσι καὶ τοῦ πατριάρχου Ἰακὼβ εὐλογοῦντος τὸν Ἰωσὴφ καὶ λέγοντος· «Ὁ Θεὸς ὁ τρέφων με ἐκ νεότητός μου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· ὁ ἄγγελος ὁ ῥυόμενός με ἐκ πάντων τῶν κακῶν εὐλογήσαι τὰ παιδία ταῦτα»;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι θα έλεγαν, λοιπόν, εάν ακούσουν και τον Κύριο να λέει: «Υπήρχε σε κάποια χώρα ένας κριτής, ο οποίος δεν φοβόταν τον Θεό και δεν σεβόταν άνθρωπο;» Μήπως, επειδή μετά τον Θεό ονόμασε άνθρωπο, ο Υιός είναι αυτός ο άνθρωπος, τον οποίο δεν σεβάστηκε ο άδικος κριτής; Ή μήπως, επειδή μετά τον Θεό ονόμασε τον άνθρωπο, ο Υιός είναι τρίτος μετά τον άνθρωπο, και τέταρτο το Άγιο Πνεύμα; Και τι θα έλεγαν, άραγε, εάν ακούσουν τον Απόστολο να λέει πάλι στην ίδια επιστολή: «Σου παραγγέλλω ενώπιον του Θεού που ζωογονεί τα πάντα, και του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο οποίος έδωσε τη μαρτυρία της καλής ομολογίας επί Ποντίου Πιλάτου, να τηρήσεις την εντολή άσπιλη και ακατηγόρητη;» Μήπως, λοιπόν, επειδή τώρα σιώπησε περί αγγέλων και Πνεύματος, αμφιβάλλουν για το Πνεύμα, εάν υπάρχει, και για τους αγγέλους, εάν υπάρχουν; Ναι, αμφιβάλλουν, εφόσον έχουν συνηθίσει να δυσφημούν με τέτοιο τρόπο το Πνεύμα. Εάν όμως ακούσουν τη Γραφή να λέει στην Έξοδο, «Και φοβήθηκε ο λαός τον Κύριο, και πίστεψαν στον Θεό και στον Μωυσή, τον θεράποντά Του», μήπως θα συναριθμήσουν τον Μωυσή με τον Θεό, και μετά τον Θεό δεν θα εννοήσουν τον Υιό, παρά μόνο τον Μωυσή; Και τι θα πουν, εάν ακούσουν και τον πατριάρχη Ιακώβ να ευλογεί τον Ιωσήφ και να λέει: «Ο Θεός που με τρέφει από τη νεότητά μου έως τη σημερινή ημέρα, ο άγγελος που με λυτρώνει από όλα τα κακά, ας ευλογήσει τα παιδιά αυτά;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Ἐπιστολαὶ τέσσαρες πρὸς Σεραπίωνα
Τί δ᾽ ἂν εἴποιεν, ἐὰν ἀκούσουσι καὶ τοῦ Κυρίου λέγοντος· «Κριτής τις ἦν ἔν τινι χώρᾳ, τὸν Θεὸν μὴ φοβούμενος, καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος.» Ἆρα, ἐπειδὴ μετὰ τὸν Θεὸν ὠνόμασεν ἄνθρωπον, ὁ Υἱός ἐστιν οὗτος ὁ ἄνθρωπος, ὃν οὐκ ἐνετράπη ὁ ἄδικος κριτής; Ἢ ἐπειδὴ μετὰ τὸν Θεὸν ὠνόμασε τὸν ἄνθρωπον, τρίτος ἐστὶν ὁ Υἱὸς μετὰ τὸν ἄνθρωπον, καὶ τέταρτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον; Τί δὲ ἄρα, ἐὰν καὶ τοῦ Ἀποστόλου ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ πάλιν λέγοντος ἀκούσωσι· «Παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωογονοῦντος τὰ πάντα, καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, τὴν καλὴν ὁμολογίαν, τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον, ἀνεπίληπτον;» Ἆρα οὖν, ἐπειδὴ σεσιώπηκε νῦν περὶ ἀγγέλων καὶ Πνεύματος, ἀμφιβάλλουσι περὶ Πνεύματος, εἰ ἔστι, καὶ περὶ ἀγγέλων, εἴ εἰσι; Ναὶ ἀμφιβάλλουσιν ἕως τοιαῦτα δυσφημεῖν περὶ τοῦ Πνεύματος μεμελετήκασιν. Ἐὰν δὲ ἀκούσωσι τῆς Γραφῆς λεγούσης ἐν τῇ Ἐξόδῳ, «Ἐφοβήθη δὲ ὁ λαὸς τὸν Κύριον, καὶ ἐπίστευσαν τῷ Θεῷ, καὶ Μωσῇ, τῷ θεραπόντι αὐτοῦ,» ἆρα συναριθμήσουσι τῷ Θεῷ τὸν Μωσῆν, καὶ μετὰ τὸν Θεὸν οὐ νοήσουσι τὸν Υἱὸν, ἀλλὰ μόνον τὸν Μωσῆν; Τί δὲ, ἐὰν ἀκούσωσι καὶ τοῦ πατριάρχου Ἰακὼβ εὐλογοῦντος τὸν Ἰωσὴφ καὶ λέγοντος· «Ὁ Θεὸς ὁ τρέφων με ἐκ νεότητός μου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· ὁ ἄγγελος ὁ ῥυόμενός με ἐκ πάντων τῶν κακῶν εὐλογήσαι τὰ παιδία ταῦτα»;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι θα έλεγαν, λοιπόν, εάν ακούσουν και τον Κύριο να λέει: «Υπήρχε σε κάποια χώρα ένας κριτής, ο οποίος δεν φοβόταν τον Θεό και δεν ντρεπόταν άνθρωπο»; Άραγε, επειδή μετά τον Θεό ονόμασε άνθρωπο, ο Υιός είναι αυτός ο άνθρωπος, τον οποίο δεν ντράπηκε ο άδικος κριτής; Ή επειδή μετά τον Θεό ονόμασε τον άνθρωπο, τρίτος είναι ο Υιός μετά τον άνθρωπο, και τέταρτο το Άγιο Πνεύμα; Και τι άραγε θα πουν, εάν ακούσουν πάλι τον Απόστολο να λέει στην ίδια επιστολή: «Σου παραγγέλλω ενώπιον του Θεού, ο οποίος δίνει ζωή στα πάντα, και του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο οποίος έδωσε την καλή ομολογία μαρτυρώντας επί Ποντίου Πιλάτου, να τηρήσεις την εντολή άσπιλη και ακατηγόρητη»; Άραγε, λοιπόν, επειδή έχει σιωπήσει τώρα για τους αγγέλους και για το Πνεύμα, θα αμφιβάλλουν για το Πνεύμα, εάν υπάρχει, και για τους αγγέλους, εάν υπάρχουν; Ναι, αμφιβάλλουν, εφόσον έχουν επιδοθεί στο να εκστομίζουν τέτοιες δυσφημίες για το Πνεύμα. Εάν πάλι ακούσουν τη Γραφή να λέει στην Έξοδο, «Φοβήθηκε ο λαός τον Κύριο, και πίστεψαν στον Θεό και στον Μωυσή, τον θεράποντά Του», άραγε θα συναριθμήσουν τον Μωυσή με τον Θεό, και μετά τον Θεό δεν θα νοήσουν τον Υιό, αλλά μόνο τον Μωυσή; Τι θα πουν, εάν ακούσουν και τον πατριάρχη Ιακώβ να ευλογεί τον Ιωσήφ και να λέει: «Ο Θεός, ο οποίος με τρέφει από τη νεότητά μου έως τη σημερινή ημέρα, ο άγγελος που με λυτρώνει από όλα τα κακά, ας ευλογήσει τα παιδιά αυτά»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Κατὰ Εὐνομίου λόγοι ιβʹ
Ἐὰν δὲ οἱ ἀπόστολοι λέγωσιν· Ἔδοξε δὲ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν, οὐ συντάσσοντες ἑαυτοὺς τῇ τοῦ Πνεύματος ἐξουσίᾳ, ἀλλ᾽ ὑποτάσσοντες, ὡς ὑπ᾽ αὐτοῦ χορηγούμενοι τότε, καθάπερ μίαν γνῶσιν καὶ φρόνησιν λεγόντων ἑαυτῶν τε καὶ τοῦ Πνεύματος, καὶ μίαν ἐξουσίαν, σὺ εἰς κτίσιν τὸ Πνεῦμα κατάγειν βιάζῃ· ὥσπερ εἰ καὶ τῷ Μωσεῖ τὸν Θεὸν ἰσάζειν ἔφασκες, ἀκούων, ὅτι Ἐπίστευσεν ὁ λαὸς τῷ Κυρίῳ, καὶ Μωσεῖ τῷ θεράποντι αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν, όμως, οι απόστολοι λένε: «Φάνηκε καλό στο Άγιο Πνεύμα και σε εμάς», όχι τοποθετώντας τον εαυτό τους στο ίδιο επίπεδο με την εξουσία του Πνεύματος, αλλά υποτάσσοντάς τον σε αυτήν, καθώς εμπνέονταν τότε από αυτό, ωσάν να δήλωναν ότι η γνώση, η φρόνηση και η εξουσία είναι μία, δική τους και του Πνεύματος, εσύ προσπαθείς εκβιαστικά να υποβιβάσεις το Πνεύμα στην τάξη των κτισμάτων; Είναι όπως ακριβώς αν ισχυριζόσουν ότι εξισώνεται ο Θεός με τον Μωυσή, ακούγοντας ότι: «Επίστευσε ο λαός στον Κύριο και στον Μωυσή, τον θεράποντά Του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Κατὰ Εὐνομίου λόγοι ιβʹ
Ἀλλὰ δήλη ἡ διαφορὰ Δεσπότου καὶ δούλου· ἥνπερ καὶ δεικνὺς ὁ γράφων εἴρηκε· Μωσεῖ τῷ θεράποντι αὐτοῦ. Θεὸς μὲν γὰρ ὡς Δεσπότης καὶ ὡς ἀποστείλας Μωσέα πιστεύεται· Μωσῆς δὲ, ὡς θεράπων ἀποσταλείς. Οὕτω δὴ καὶ τῷ Πνεύματι μὲν ἔδοξε δεσποτικῶς τὰ τῇ Ἐκκλησίᾳ δοθέντα νόμιμα, τοῖς δὲ ἀποστόλοις ὑπηρετικῶς τὰ δι᾽ αὐτῶν ἐκφωνηθέντα προστάγματα. Ἀλλ᾽ οὐ τὸ Πνεῦμα δοῦλον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά είναι φανερή η διαφορά μεταξύ Δεσπότη και δούλου· την οποία ακριβώς καταδεικνύοντας ο συγγραφέας ανέφερε: «στον Μωυσή, τον θεράποντά του». Διότι ο μεν Θεός γίνεται πιστευτός ως Δεσπότης και ως εκείνος που απέστειλε τον Μωυσή, ο δε Μωυσής, ως θεράπων που απεστάλη. Έτσι λοιπόν, το μεν Πνεύμα αποφάσισε δεσποτικώς για τους νόμους που δόθηκαν στην Εκκλησία, ενώ οι απόστολοι ενήργησαν υπηρετικώς ως προς τα προστάγματα που διακηρύχθηκαν μέσω αυτών. Αλλά το Πνεύμα δεν είναι δούλος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος
Ὁμοίως δὲ καὶ ἡ πίστις ὁμολογεῖται ἤδη καὶ εἰς ἀνθρώπους γεγενῆσθαι. «Ἐπίστευσε γὰρ ὁ λαὸς τῷ Θεῷ καὶ Μωϋσεῖ τῷ θεράποντι αὐτοῦ.» Τί οὖν, φησίν, ἐκ τῆς πίστεως καὶ τοῦ βαπτίσματος τὸ ἅγιον Πνεῦμα τοσοῦτον ἀνυψοῖς καὶ μεγαλύνεις ὑπὲρ τὴν κτίσιν, ὁπότε τὰ αὐτὰ καὶ ἀνθρώποις ἤδη προσμεμαρτύρηται;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομοίως δε ομολογείται ότι και η πίστη έχει ήδη αποδοθεί και σε ανθρώπους. «Διότι πίστεψε ο λαός στον Θεό και στον Μωυσή τον θεράποντά Του». Γιατί λοιπόν, λέγει, εξαιτίας της πίστεως και του βαπτίσματος ανυψώνεις και μεγαλύνεις τόσο πολύ το Άγιο Πνεύμα πάνω από την κτίση, εφόσον τα ίδια έχουν ήδη μαρτυρηθεί και για ανθρώπους;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος
Ἀλλὰ καὶ ἡ εἰς τὸν Μωϋσέα πίστις οὐ τὴν εἰς τὸ Πνεῦμα πίστιν ὀλίγου τινὸς ἀξίαν δείκνυσιν· ἀλλὰ κατὰ τὸν τούτων λόγον, μᾶλλον τὴν εἰς τὸν Θεὸν τῶν ὅλων ὁμολογίαν κατασμικρύνει. «Ἐπίστευσε γάρ, φησίν, ὁ λαὸς τῷ Θεῷ καὶ Μωϋσεῖ τῷ θεράποντι αὐτοῦ.» Θεῷ τοίνυν συνέζευκται, οὐχὶ τῷ Πνεύματι· καὶ τύπος ἦν οὐχὶ τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ τοῦ Χριστοῦ. Τὸν γὰρ μεσίτην Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων δι᾽ ἑαυτοῦ τότε προαπετύπου ἐν τῇ τοῦ νόμου διακονίᾳ. Οὐ γὰρ τοῦ Πνεύματος τύπος ἦν Μωϋσῆς, τὰ πρὸς τὸν Θεὸν τῷ λαῷ μεσιτεύων. Ἐδόθη γὰρ νόμος «διαταγεὶς δι᾽ ἀγγέλων, ἐν χειρὶ μεσίτου»—δηλαδὴ τοῦ Μωϋσέως—, κατὰ τὴν πρόκλησιν τοῦ λαοῦ λέγοντος· «Λάλησον σύ, φησί, πρὸς ἡμᾶς, καὶ μὴ λαλείτω πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεός.» Ὥστε ἡ εἰς αὐτὸν πίστις ἐπὶ τὸν Κύριον ἀναφέρεται, τὸν μεσίτην Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, τὸν εἰπόντα· «Εἰ ἐπιστεύετε Μωϋσεῖ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί.» Ἆρα οὖν μικρὸν ἡ εἰς τὸν Κύριον πίστις, ἐπειδὴ διὰ Μωϋσέως προεσημάνθη; Οὕτως οὐδὲ εἴ τις εἰς Μωϋσῆν ἐβαπτίσθη, μικρὰ ἡ ἀπὸ τοῦ Πνεύματος ἐπὶ τὸ βάπτισμα χάρις. Καίτοιγε ἔχω λέγειν, ὅτι Μωϋσῆν καὶ τὸν νόμον τῇ Γραφῇ λέγειν σύνηθες, ὡς τό· «Ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας.» Τὸ οὖν νομικὸν βάπτισμα λέγων, «ἐβαπτίσθησαν, εἶπεν, εἰς τὸν Μωϋσῆν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά και η πίστη στον Μωυσή δεν αποδεικνύει ότι η πίστη στο Πνεύμα είναι μικρής αξίας· αντίθετα, σύμφωνα με τον συλλογισμό τους, μειώνει μάλλον την ομολογία στον Θεό των όλων. Διότι λέγει: «Πίστεψε ο λαός στον Θεό και στον Μωυσή τον θεράποντά Του». Έχει συνδεθεί λοιπόν με τον Θεό, όχι με το Πνεύμα· και ήταν τύπος όχι του Πνεύματος, αλλά του Χριστού. Διότι μέσω του εαυτού του προτύπωνε τότε, κατά τη διακονία του νόμου, τον μεσίτη Θεού και ανθρώπων. Ο Μωυσής δηλαδή δεν ήταν τύπος του Πνεύματος, όταν μεσίτευε εκ μέρους του λαού προς τον Θεό. Διότι δόθηκε νόμος «διαταγμένος μέσω αγγέλων με το χέρι μεσίτη» —δηλαδή του Μωυσή—, σύμφωνα με την παράκληση του λαού που έλεγε: «Μίλησε εσύ σε εμάς, και ας μη μας μιλήσει ο Θεός». Ώστε η πίστη σε αυτόν ανάγεται στον Κύριο, τον μεσίτη Θεού και ανθρώπων, ο οποίος είπε: «Εάν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε και σε εμένα». Άραγε λοιπόν είναι μικρή η πίστη στον Κύριο, επειδή προσημάνθηκε μέσω του Μωυσή; Παρομοίως, ούτε εάν κάποιος βαπτίστηκε στον Μωυσή σημαίνει ότι είναι μικρή η χάρη που προέρχεται από το Πνεύμα στο βάπτισμα. Αν και έχω να πω ότι είναι σύνηθες στην Γραφή να ονομάζεται Μωυσής ο νόμος, όπως στη φράση: «Έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες». Αναφερόμενος λοιπόν στο νομικό βάπτισμα, είπε: «βαπτίστηκαν στον Μωυσή».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
Ἐν τῇ Ἐξόδῳ. Καὶ εἶδεν Ἰσραὴλ τοὺς Αἰγυπτίους τεθνηκότας παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης, καὶ εἶδεν Ἰσραὴλ τὴν χεῖρα τὴν μεγάλην, ἃ ἐποίησε Κύριος τοῖς Αἰγυπτίοις. Καὶ ἐφοβήθη ὁ λαὸς τὸν Κύριον, καὶ ἐπίστευσαν τῷ Θεῷ καὶ Μωσῇ τῷ θεράποντι αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στο βιβλίο της Εξόδου. Και είδε ο Ισραήλ τους Αιγυπτίους νεκρούς παρά το χείλος της θάλασσας, και είδε ο Ισραήλ το μεγάλο χέρι, αυτά που έκανε ο Κύριος στους Αιγυπτίους. Και φοβήθηκε ο λαός τον Κύριο, και πίστεψαν στον Θεό και στον Μωυσή, τον θεράποντά Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν βίον Μωϋσέως
Ἀλλὰ πρὸς τὸ ἐφεξῆς τοῦ λόγου πάλιν προέλθωμεν. Ὁ γὰρ διελθὼν τὸ νοηθὲν ἡμῖν πέλαγος καὶ ἰδὼν ἐν αὐτῷ νεκρὸν τὸν θεωρηθέντα τοῦτον Αἰγύπτιον, οὐκέτι πρὸς Μωϋσέα μόνον ὁρᾷ τὸν τῆς ἀρετῆς ῥαβδοῦχον, ἀλλὰ πιστεύει μὲν κατὰ τὸ προηγούμενον τῷ Θεῷ, καθὼς ὁ τῆς ἱστορίας λόγος φησί, πείθεται δὲ καὶ τῷ θεράποντι αὐτοῦ Μωϋσεῖ, ὃ καὶ νῦν βλέπομεν παρὰ τῶν ἀληθῶς τὸ ὕδωρ περαιουμένων γινόμενον, οἳ τῷ Θεῷ ἑαυτοὺς ἀναθέντες καὶ τοῖς θεραπεύουσι διὰ τῆς ἱερωσύνης τὸ Θεῖον πείθονται καὶ ὑπείκουσι, καθώς φησιν ὁ Ἀπόστολος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ας προχωρήσουμε πάλι στη συνέχεια του λόγου μας. Διότι εκείνος που διέσχισε το πέλαγος που νοήσαμε και είδε μέσα σε αυτό νεκρό τούτον τον Αιγύπτιο που εξετάσαμε, δεν προσβλέπει πλέον μόνο στον Μωυσή, τον ραβδούχο της αρετής, αλλά πιστεύει μεν πρωτίστως στον Θεό, όπως λέει η ιστορική διήγηση, υπακούει δε και στον θεράποντά Του, τον Μωυσή· πράγμα το οποίο βλέπουμε και τώρα να συμβαίνει από εκείνους που διαβαίνουν αληθινά το ύδωρ, οι οποίοι, έχοντας αφιερώσει τον εαυτό τους στον Θεό, πείθονται και υποτάσσονται σε αυτούς που υπηρετούν το Θείο διά της ιερωσύνης, όπως λέει ο Απόστολος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες