Ἐπειδὴ δὲ ἅπαξ ἡμῖν εἰς τὸν ἐπὶ τῷ μάννα λόγον ἐκτρέχει τὰ θεωρήματα, τὸ λυποῦν κατά γε τὸ εἰκὸς οὐδὲν, καὶ ἐπ᾽ αὐτῷ τι βραχὺ κατασκεψαμένους εἰπεῖν, ἐξ αὐτῶν παραθέντας τῶν Μωυσαϊκῶν βιβλίων ἀνὰ μέρος τὰ ἐπ᾽ αὐτῷ γεγραμμένα· οὕτω γὰρ ἂν καὶ εὐκρινεστάτην ποιησάμενοι τοῦ λόγου τὴν παράθεσιν, ἕκαστα τῶν ἐπ᾽ αὐτῷ νοουμένων ὀρθῶς διοψόμεθα. ἐπιδείξομεν δὲ διὰ πάντων, ὅτι τὸ μάννα τὸ ἀληθινὸν αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς, ὡς ἐν τύπῳ τῷ μάννα χορηγεῖσθαι τοῖς ἀρχαιοτέροις νοούμενος παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. ἔχει δὲ οὕτως ἡ τῶν λογίων ἀρχή “Τῇ τε πεντε- ”καιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ ἐξεληλυθότων αὐτῶν “ἐκ γῆς Αἰγύπτου, διεγόγγυζε πᾶσα ἡ συναγωγὴ υἱῶν ”Ἰσραὴλ ἐπὶ Μωυσῆν καὶ Ἀαρὼν, καὶ εἶπαν πρὸς αὐτοὺς “οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ Ὄφελον ἀπεθάνομεν πληγέντες ὑπὸ Κυρίου ”ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ὅταν ἐκαθίσαμεν ἐπὶ τῶν λεβήτων τῶν “κρεῶν καὶ ἠσθίομεν ἄρτους εἰς πλησμονὴν, ὅτι ἐξη- ”γάγετε ἡμᾶς εἰς τὴν ἔρημον ταύτην ἀποκτεῖναι πᾶσαν “τὴν συναγωγὴν ταύτην ἐν λιμῷ.” τὰ μὲν οὖν ἐκ τῆς ἱστορίας διαφανῆ καὶ λίαν εὐσύνοπτα, καὶ οὐδενὸς οἶμαι προσδεόμενα λόγου τοῦ τὴν πρόχειρον βασανίζοντος γνῶσιν· ἐροῦμεν δὲ πάλιν εἰς μόνον ὁρῶντες τὸ πνευματικόν.
Μετάφραση
Και επειδή μια φορά οι θεωρήσεις μας επεκτείνονται στον λόγο για το μάννα, πιθανότατα δεν είναι καθόλου άσκοπο να πούμε εν συντομία κάτι για αυτό, εξετάζοντάς το και παραθέτοντας τμηματικά από τα ίδια τα Μωσαϊκά βιβλία όσα έχουν γραφτεί γι' αυτό. Διότι έτσι, αφού καταστήσουμε την παράθεση του λόγου πολύ ευκρινή, θα εξετάσουμε ορθά καθένα από τα νοήματα που αναφέρονται σε αυτό. Και θα αποδείξουμε μέσα από όλα αυτά, ότι το αληθινό μάννα είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος νοείται ότι χορηγήθηκε στους αρχαιότερους ως τύπος μέσω του μάννα από τον Θεό και Πατέρα. Η αρχή λοιπόν των λογίων έχει ως εξής: «Και τη δέκατη πέμπτη ημέρα του δεύτερου μήνα από τότε που εξήλθαν από τη γη της Αιγύπτου, γόγγυζε όλη η συναγωγή των υιών Ισραήλ εναντίον του Μωυσή και του Ααρών, και οι υιοί του Ισραήλ είπαν προς αυτούς: Μακάρι να είχαμε πεθάνει χτυπημένοι από τον Κύριο στη γη της Αιγύπτου, όταν καθόμασταν κοντά στους λέβητες των κρεάτων και τρώγαμε άρτους μέχρι χορτασμού, διότι μας βγάλατε σε τούτη την έρημο για να σκοτώσετε όλη αυτή τη συναγωγή από την πείνα.» Επομένως, όσα προέρχονται από την ιστορία είναι φανερά και πολύ ευκολονόητα, και νομίζω ότι δεν έχουν ανάγκη από κανέναν λόγο που να βασανίζει την προφανή κατανόηση· θα μιλήσουμε όμως πάλι, αποβλέποντας μόνο στο πνευματικό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες