λελυμένης γὰρ ὥσπερ ἐν τάξει νυκτὸς τῆς νομικῆς ἀχλύος, καὶ ἡλίου τοῦ νοητοῦ πᾶσιν ἡμῖν ἀνατείλαντος, τὴν δόξαν Κυρίου παρόντος ἤδη κατοπτριζόμεθα, τὸν ἄρτον εἰς πλησμονὴν τὸν ἐξ οὐρανοῦ κομιζόμενοι, αὐτὸν δὲ ἤδη πάλιν φημὶ τὸν Χριστόν. “Ἐγένετο δὲ ἑσπέρα, καὶ ἀνέβη ὀρτυγομήτρα καὶ ἐκά- ”λυψε τὴν παρεμβολήν· τὸ πρωῒ ἐγένετο δὲ καταπαυομένης “τῆς δρόσου κύκλῳ τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἰδοὺ ἐπὶ πρόσωπον ”τῆς ἐρήμου λεπτὸν ὡσεὶ κόριον λευκόν.” ὅρα δὴ πάλιν τὴν τῶν νοημάτων διασκευήν· περὶ μὲν γὰρ τῆς ὀρτυγομήτρας φησὶν, ὅτι ἐκάλυψε τὴν παρεμβολὴν, περὶ δέ γε τοῦ μάννα πάλιν, ὅτι πρωῒ καταβέβηκε, καταπαυομένης τῆς δρόσου, κύκλῳ τῆς παρεμβολῆς ἐπὶ πρόσωπον τῆς ἐρήμου. ἡ μὲν γὰρ διὰ νόμου παίδευσις, ἡ ἐν τύποις φημὶ καὶ σχήμασιν, ἣν τῷ τῆς ὀρτυγομήτρας εἴδει παραβεβλήκαμεν, τὴν τῶν Ἰουδαίων καλύπτει Συναγωγήν· “κεῖται” γὰρ, ὡς ὁ Παυλός φησι, “κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν,” καὶ “πώρωσις ”ἀπὸ μέρους.”
Μετάφραση
Διότι, αφού διαλύθηκε η σκοτοδίνη του Νόμου σαν να επρόκειτο για νύχτα, και αφού ανέτειλε για όλους μας ο νοητός Ήλιος, κατοπτριζόμαστε πλέον τη δόξα του Κυρίου που είναι ήδη παρών, λαμβάνοντας σε αφθονία τον άρτο εξ ουρανού, αναφέρομαι δηλαδή πάλι στον ίδιο τον Χριστό. «Όταν έγινε εσπέρα, ανέβηκαν ορτύκια και σκέπασαν το στρατόπεδο· το δε πρωί, όταν έπεσε η δροσιά γύρω από το στρατόπεδο, ιδού, στην επιφάνεια της ερήμου υπήρχε κάτι λεπτό σαν λευκός σπόρος». Πρόσεξε λοιπόν πάλι τη διάταξη των νοημάτων· διότι για τα ορτύκια λέει ότι σκέπασαν το στρατόπεδο, ενώ για το μάννα πάλι λέει ότι κατέβηκε το πρωί, όταν έπεσε η δροσιά, γύρω από το στρατόπεδο στην επιφάνεια της ερήμου. Διότι η διά του Νόμου παιδαγωγία, εννοώ αυτήν που στηρίζεται σε τύπους και σχήματα, την οποία παρομοιάσαμε με το είδος των ορτυκιών, καλύπτει τη Συναγωγή των Ιουδαίων· διότι «υπάρχει», όπως λέει ο Παύλος, «κάλυμμα στην καρδιά τους», και «πώρωση κατά ένα μέρος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες