Περὶ τοῦ μάννα, καὶ τῆς ὀρτυγομήτρας. αʹ. Θαυματουργεῖ δὲ πάλιν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς, καὶ μετίησι μὲν ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν, κατὰ τὸ γεγραμμένον· τοῖς δὲ ἀμηχάνοις εὑρίσκει πόρους, τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἁπανταχοῦ προνοῶν, καὶ πολυτρόπως ἀποδεικνὺς, ὅτι δὴ μόνῳ μέτεστιν αὐτῷ τὸ ἀμογητὶ δύνασθαι κατορθοῦν καὶ τὰ πέρα λόγου, καὶ οἷς ἂν εἰκότως ἕποιτο πρὸς ἡμῶν τὸ καταθαυμάζεσθαι δεῖν, ἵνα διὰ πάντων ὁρῷτο Θεὸς, οὐ καθ᾽ ἕνα τῶν ἐκ τέχνης ἀνθρώπων, ἤγουν ἀνοσίως ἐξῃρημένων, ἀλλὰ φύσει τε καὶ ἀληθῶς. Ἀπὸ γὰρ τῶν ἐνδόξως ἀποτελουμένων καταθρήσειέ τις ἂν καὶ ἀταλαιπώρως κομιδῇ τὴν ἀκήρατον φύσιν· ᾗ πρόσεστι μὲν ὡς ἴδιον ἀγαθὸν, τὸ πάναλκές τε καὶ ἄμαχον πρὸς πᾶν ὁτιοῦν ὧν ἂν ἕλοιτο δρᾷν. Πρόσεστι δὲ καὶ μετὰ τούτου τὸ ἀνεξίκακον. Ἴδοι δ᾽ ἂν ὅ φημι, καὶ μάλα σαφῶς, καὶ ἐν τοῖς ἀρτίως ἡμῖν προκειμένοις. Γέγραπται γὰρ, ὅτι «Τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ, τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ, ἐξεληλυθότων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, διεγόγγυζε πᾶσα συναγωγὴ υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπί τε Μωσῆ καὶ Ἀαρὼν, καὶ εἶπον πρὸς αὐτοὺς οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ· Ὄφελον ἀπεθάνομεν πληγέντες ὑπὸ Κυρίου ἐν γῇ Αἰγύπτου, ὅταν ἐκαθίσαμεν ἐπὶ τῶν λεβήτων τῶν κρεῶν, καὶ ἠσθίομεν ἄρτους εἰς πλησμονήν! Ὅτι ἐξηγάγετε ἡμᾶς εἰς τὴν ἔρημον ταύτην, ἀποκτεῖναι πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ταύτην ἐν λιμῷ;
Μετάφραση
Περί του μάννα και της ορτυγομήτρας. 1. Θαυματουργεί και πάλι ο Θεός των όλων και μεταβαίνει από δύναμη σε δύναμη, κατά το γεγραμμένο· και για τα αδιέξοδα βρίσκει διεξόδους, προνοώντας παντού για τη δική Του δόξα, και αποδεικνύοντας με πολλούς τρόπους ότι μόνο σε Αυτόν ανήκει η ικανότητα να κατορθώνει χωρίς κόπο ακόμη και τα υπερβαίνοντα τη λογική, και τα οποία δικαιολογημένα θα έπρεπε να προκαλούν τον θαυμασμό μας, ώστε μέσα από όλα να αναγνωρίζεται ο Θεός, όχι ως κάποιος από τους θεούς που είναι κατασκευάσματα της ανθρώπινης τέχνης ή που έχουν επινοηθεί με τρόπο ανίερο, αλλά ως Θεός κατά φύση και αληθινός. Διότι από τα όσα ενδόξως επιτελούνται θα μπορούσε κανείς εύκολα να διακρίνει την άφθαρτη φύση Του· στην οποία προσιδιάζει, ως οικείο αγαθό, το παντοδύναμο και ακαταμάχητο για οτιδήποτε επιλέξει να πράξει. Μαζί όμως με αυτό συνυπάρχει και η ανεξικακία. Θα μπορούσε δε κανείς να διαπιστώσει πολύ καθαρά αυτό που λέω, και στα όσα βρίσκονται τώρα ενώπιόν μας. Διότι έχει γραφεί ότι «Τη δέκατη πέμπτη ημέρα, τον δεύτερο μήνα μετά την έξοδό τους από τη γη της Αιγύπτου, γόγγυζε ολόκληρη η συναγωγή των υιών του Ισραήλ εναντίον του Μωυσή και του Ααρών, και τους είπαν οι υιοί του Ισραήλ: Είθε να είχαμε πεθάνει χτυπημένοι από τον Κύριο στη γη της Αιγύπτου, όταν καθόμασταν δίπλα στα καζάνια με τα κρέατα και τρώγαμε άρτους μέχρι χορτασμού! Διότι μας βγάλατε σε τούτη την έρημο, για να θανατώσετε από την πείνα ολόκληρη αυτή τη συναγωγή;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες