Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 16:26

Διότι, όταν καταλύσουμε και φτάσουμε σε εκείνη την ανάπαυση, δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ τον αξιοθαύμαστο και διαφανή μέσα στις αρετές τρόπο ζωής, όπως εκείνοι που βγήκαν από τη δική τους σκηνή, αλλά ούτε θα συλλέξουμε πλέον την αμαρτία που είναι τροφή και μητέρα της φωτιάς, όπως ακριβώς εκείνος μάζεψε τα ξύλα εξαιτίας της υπερβολικής του αναισθησίας, μη έχοντας κατανοήσει τα όσα τυπολογικά αποβλέπουν στην αλήθεια. Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο λιθοβολήθηκε με αναίσθητες πέτρες από εκείνους που τον τιμώρησαν, επειδή συνελήφθη σε κατάσταση μεγάλης αναισθησίας, έχοντας αποτυπωμένη στην τιμωρία την ποιότητα του χαρακτήρα του. Είναι λοιπόν φανερό ότι τότε δεν θα διαπράξουμε τη βδελυρή αμαρτία, αλλά ούτε και θα κατορθώσουμε το ωφέλιμο με ιδρώτα. Και θα δούμε πάλι, σαν σε αίνιγμα, να δηλώνεται και αυτό στα Μωσαϊκά βιβλία. Διότι σαν δροσιά έστελνε ο Θεός το μάννα στους υιούς του Ισραήλ στην έρημο, και τους έδωσε άρτο αγγέλων, σύμφωνα με τα όσα έχουν γραφτεί. Έπειτα καθόρισε και νόμο για αυτό μέσω του πάνσοφου Μωυσή. Διότι τους προσφωνούσε ως εξής: «Φάγετε σήμερα, διότι σήμερα είναι Σάββατο αφιερωμένο στον Κύριο, δεν θα το βρείτε στο πεδίο. Έξι ημέρες θα συλλέγετε, την έβδομη όμως ημέρα είναι Σάββατο, δεν θα υπάρχει κατά τη διάρκειά της».

Είπε δε ο Μωυσής προς αυτούς: «Αυτός είναι ο άρτος που σας έδωσε ο Κύριος για να φάτε. Αυτός είναι ο λόγος που πρόσταξε ο Κύριος: Συγκεντρώστε από αυτό ο καθένας όσο του αναλογεί, ένα γομόρ κατ' άτομο, ανάλογα με τον αριθμό των ψυχών σας, ο καθένας ας συλλέξει για όσους συγκατοικούν στη σκηνή του». Έπειτα λέει πάλι, ανάμεσα σε άλλα: «Έγινε δε κατά την έκτη ημέρα, συνέλεξαν τα αναγκαία σε διπλάσια ποσότητα, δηλαδή δύο γομόρ για τον καθένα· και προσήλθαν όλοι οι άρχοντες της συναγωγής και το ανήγγειλαν στον Μωυσή. Και ο Μωυσής είπε προς αυτούς: Αυτός είναι ο λόγος που ελάλησε ο Κύριος: Σάββατο άγιο, ανάπαυση για τον Κύριο· αύριο όσα πρόκειται να ψήσετε, ψήστε τα, και όσα πρόκειται να βράσετε, βράστε τα, και όλο το περίσσευμα φυλάξτε το ως απόθεμα για το πρωί». Έπειτα, μαζί με αυτά, τους αποσαφήνιζε τον θείο νόμο, προσθέτοντας αμέσως ο ιεροφάντης Μωυσής: «Φάτε σήμερα· διότι σήμερα είναι Σάββατο αφιερωμένο στον Κύριο. Δεν θα βρείτε σήμερα τίποτα στην πεδιάδα. Έξι ημέρες θα συλλέγετε, την δε έβδομη ημέρα είναι Σάββατο· δεν θα υπάρχει τίποτα σε αυτήν». Άραγε λοιπόν, ω Παλλάδιε, σου παραμένει ασαφές, ακόμη και μετά από αυτά, ότι το να μην εργάζονται καθόλου το Σάββατο αποτελεί σαφέστατη προετοιμασία και προτύπωση της ζωής που πρόκειται να υπάρξει στον μέλλοντα αιώνα; Και το να συγκεντρώνουν σαν σε αποθήκη ό,τι έχουν ήδη ποριστεί; Και το να μη δίδεται ούτε καν το μάννα από τον ουρανό, αλλά να πρέπει να χρησιμοποιούν ό,τι έχει ήδη συλλεχθεί για απόλαυση και τροφή;