ὑποδηλοῖ γὰρ, ὅτι πρὸ μὲν τῆς τῶν αἰώνων συστολῆς, πόνῳ τὸ ὠφελοῦν καὶ τὸ ἀποτρέφον ἡμᾶς εἰς ζωὴν τὴν αἰώνιον συναγείρειν ἀκόλουθον, ὡσπεροῦν ἐκεῖνοι τὴν πλατεῖαν περιθέοντες ἔρημον, ἁπανταχόθεν εἰς τροφὴν τὸ μάννα συνεκομίζοντο· ἐν δὲ τῇ ἑβδόμῃ, τουτέστιν, ἐπὶ τέλει λοιπὸν, ὁ μὲν τῆς τῶν χρησίμων συλλογῆς ἐξοίχεται καιρὸς, τοῖς δὲ ἤδη προπεπορισμένοις ἐντρυφήσομεν, κατὰ τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ ψαλμῳδοῦ “Τοὺς ”καρποὺς τῶν πόνων σου φάγεσαι.” Ὁ μὲν οὖν νομοθέτης καὶ Θεὸς, οὐ ταῖς σκιαῖς ἐφηδόμενος, ἀλλ᾽ εἰς αὐτὴν ἤδη τὴν τῶν πραγμάτων εἰκόνα προαναβλέπων, διηγγέλλετο μὴ δεῖν ἐν σαββάτῳ πονεῖν. ἀλλ᾽ ὑπερφρονήσαντές τινες τοῦ διορισθέντος αὐτοῖς ἐπὶ τούτῳ νόμου, καὶ ῥιψοκινδύνως τῷ πάντων Δεσπότῃ προσκρούειν οὐ παραιτούμενοι, τὸ μὲν ὅτι προσήκοι βαδίζειν συγκομισομένους τὸ μάννα καὶ ἐν σαββάτῳ διεγνώκεσαν, καὶ οὐκ ἐν βουλαῖς τὸ τόλμημα μόναις, ἀλλ᾽ εἰς ἔργον ἤδη τὸ δοκοῦν διεξήγετο. ἐπισκήπτει τοιγαροῦν διὰ τοῦτο πάλιν αὐτοῖς ὁ νομοθέτης καί φησιν “Ἕως πότε οὐ βούλεσθε εἰσακούειν ”τὰς ἐντολάς μου καὶ τὸν νόμον μου; ἴδετε, ὁ γὰρ Κύριος “ἔδωκεν ὑμῖν τὴν ἡμέραν ταύτην σάββατα· διὰ τοῦτο αὐτὸς ”δέδωκεν ὑμῖν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ ἄρτους δύο ἡμερῶν· καθί- “σεσθε ἕκαστος εἰς τοὺς οἴκους ὑμῶν, μηδεὶς ὑμῶν ἐκπο- ”ρευέσθω ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ.”
Μετάφραση
Διότι υποδηλώνει ότι πριν από τη συντέλεια των αιώνων, πρέπει με κόπο να συγκεντρώνουμε αυτό που μας ωφελεί και μας τρέφει για την αιώνια ζωή, ακριβώς όπως εκείνοι, περιτρέχοντας την πλατιά έρημο, μάζευαν από παντού το μάννα για τροφή. Κατά την έβδομη ημέρα όμως, δηλαδή πλέον στο τέλος, ο καιρός της συλλογής των χρησίμων παρέρχεται, και θα απολαύσουμε όσα έχουμε ήδη προμηθευτεί, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε μέσω του ψαλμωδού: «Τους καρπούς των κόπων σου θα φας». Ο μεν λοιπόν νομοθέτης και Θεός, μη αρκούμενος στις σκιές, αλλά αποβλέποντας ήδη στην ίδια την εικόνα των πραγμάτων, παρήγγειλε ότι δεν πρέπει να κοπιάζουν το Σάββατο. Αλλά κάποιοι, καταφρονώντας τον νόμο που τους είχε οριστεί για αυτό το ζήτημα, και μη αποφεύγοντας να εναντιωθούν ριψοκίνδυνα στον Δεσπότη των πάντων, αποφάσισαν ότι έπρεπε να πορεύονται για να μαζέψουν το μάννα και το Σάββατο, και το τόλμημά τους δεν έμεινε μόνο στις προθέσεις, αλλά η απόφασή τους γινόταν ήδη πράξη. Γι' αυτό λοιπόν, τους επιπλήττει πάλι ο νομοθέτης και λέει: «Έως πότε δεν θέλετε να υπακούτε στις εντολές μου και στον νόμο μου; Δείτε, διότι ο Κύριος σας έδωσε την ημέρα αυτή ως Σάββατο. Γι' αυτό ο ίδιος σας έδωσε την έκτη ημέρα άρτους για δύο ημέρες. Θα καθίσετε ο καθένας στα σπίτια σας, κανείς από εσάς ας μην εξέλθει από τον τόπο του την έβδομη ημέρα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες