Ἄρτι μὲν οὖν τὸν ἐπί τε τῇ ὀρτυγομήτρᾳ καὶ μέντοι καὶ τῷ μάννα διαπεράσαντες λόγον, οὐ μετρίως κατηῤῥωστηκότα τὸ ἀδρανὲς καὶ φιλήδονον διεδείκνυμεν τὸν Ἰσραήλ. Ἀλλ᾽ ἰδοὺ πάλιν καὶ οὐκ εἰς μακρὰν παροτρύνων ὁρᾶται. Γέγραπται γὰρ οὕτω πάλιν· «Καὶ ἀπῆρε πᾶσα ἡ συναγωγὴ υἱῶν Ἰσραὴλ ἐκ τῆς ἐρήμου Σὶν, κατὰ παρεμβολὰς αὐτῶν διὰ ῥήματος Κυρίου, καὶ παρενέβαλον ἐν Ῥαφιδεῖν· οὐκ ἦν δὲ ὕδωρ τῷ λαῷ πιεῖν. Καὶ ἐλοιδορεῖτο ὁ λαὸς πρὸς Μωσῆν λέγοντες· Δὸς ἡμῖν ὕδωρ, ἵνα πίωμεν.
Μετάφραση
Μόλις προηγουμένως λοιπόν, ολοκληρώνοντας τον λόγο για τα ορτύκια καθώς και για το μάννα, καταδείξαμε ότι ο Ισραήλ νοσούσε σοβαρά από την αδράνεια και τη φιληδονία. Αλλά ιδού που πάλι, και μάλιστα μετά από όχι πολύ καιρό, φαίνεται να προκαλεί. Διότι είναι γραμμένο πάλι ως εξής: «Και αναχώρησε όλη η συναγωγή των υιών Ισραήλ από την έρημο Σιν, κατά τις σταθμεύσεις τους, σύμφωνα με την προσταγή του Κυρίου, και στρατοπέδευσαν στη Ραφιδείν· δεν υπήρχε όμως νερό για να πιει ο λαός. Και ο λαός καταφερόταν εναντίον του Μωυσή λέγοντας: Δώσε μας νερό, για να πιούμε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες