Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 17:5

Πάρε τη ράβδο και συγκέντρωσε τη συναγωγή. Πρόσεξε ότι, για να τον στερεώσει στην πίστη, τον επαναφέρει στην ανάμνηση της θαυματουργίας στην Αίγυπτο λέγοντας: «Πάρε στο χέρι σου τη ράβδο με την οποία χτύπησες τον ποταμό.» Και αμέσως μετά: «Ο Χριστός παρομοιάζεται με πέτρα λόγω του άθραυστου και ακλόνητου.»

Δεν γνωρίζει λοιπόν ο Ισραήλ να αγωνίζεται με ανδρεία, ούτε να αντιστέκεται γενναία στις προσβολές των παθών. Επειδή αυτό το χάρισμα δεν είχε διαφυλαχθεί για όσους βρίσκονταν υπό τον νόμο· μάλλον είχε προετοιμαστεί για όσους είναι εν Χριστώ. Αλλά, αν και θα ήταν αναμενόμενο ο Θεός από αγανάκτηση να μην τους κρίνει άξιους ούτε για την παροχή του νερού· για να ωφεληθούν όμως προς την πίστη και μέσω άλλων θαυμάτων, παρόλο που είχαν φτάσει σε τέτοιο σημείο σκληροκαρδίας, διατάζεται ο Μωυσής να χτυπήσει την πέτρα με το ραβδί. Όμως ο Θεός δεν αγνοούσε ότι, λιγοψυχώντας για λίγο εξαιτίας των εξεγέρσεων του πλήθους, θα κλονιζόταν και ο ίδιος ως προς την πίστη. Γι' αυτόν τον λόγο λέει στο βιβλίο της Εξόδου: «Πάρε μαζί σου μερικούς από τους πρεσβυτέρους του λαού, και το ραβδί με το οποίο χτύπησες τον ποταμό, πάρε το στο χέρι σου και πήγαινε. Ιδού, εγώ θα στέκομαι εκεί, πριν έρθεις εσύ στην πέτρα στο Χωρήβ, και θα χτυπήσεις την πέτρα, και θα εξέλθει από αυτήν νερό, και ας πιει ο λαός μου». Στο δε βιβλίο των Αριθμών: «Πάρε το ραβδί και συγκέντρωσε τη συναγωγή, εσύ και ο Ααρών ο αδελφός σου. Και μίλησε στην πέτρα ενώπιόν τους, και θα δώσει τα νερά της.

«Και θα βγάλετε για αυτούς νερό από την πέτρα, και θα ποτίσετε τη συναγωγή». Παρατήρησε ότι, για να τον στερεώσει στην πίστη, τον επαναφέρει στην ανάμνηση της θαυματουργίας στην Αίγυπτο λέγοντας: «Πάρε στο χέρι σου τη ράβδο, με την οποία χτύπησες τον ποταμό». Είναι σαν να λέει: Η ράβδος που μετέβαλε τον μεγάλο ποταμό σε αίμα, με την άρρητη δύναμη του Θεού που κατορθώνει τέτοια πράγματα, θα βγάλει πολύ εύκολα νερό και από την πέτρα. Έπειτα τον στηρίζει με άλλον τρόπο, προσθέτοντας: «Ιδού, εγώ στέκομαι εκεί». Διότι δεν θα είσαι μόνος, λέει, ούτε εσύ θα είσαι πάλι ο αυτουργός του θαύματος· αλλά εγώ θα αναδείξω την πέτρα μητέρα πολλών ναμάτων, θα προετοιμάσω το θαύμα, και θα περιμένω τη δική σου υπηρεσία. Μίλησε στην πέτρα, και εγώ θα είμαι η δύναμη των λόγων σου.

Η ιστορία αυτή βρίσκεται στον Μωυσή, στο βιβλίο των Αριθμών, όταν «μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή λέγοντας: Εκδικήσου την εκδίκηση των υιών Ισραήλ από τους Μαδιανίτες», και στη συνέχεια ο Μωυσής είπε στον λαό: «Εξοπλίστε από ανάμεσά σας άνδρες και παραταχθείτε ενώπιον του Κυρίου εναντίον της Μαδιάμ, για να αποδώσετε εκδίκηση, χίλιους από κάθε φυλή», τότε που «σκότωσε κάθε αρσενικό και τους βασιλείς της Μαδιάμ», ανάμεσα στους οποίους ήταν «και ο Βαλαάμ, ο υιός του Βεώρ». Αυτά δε έγιναν στη Σουρ του Χωρήβ· διότι η μεν έρημος ονομαζόταν Σουρ, καθώς η Γραφή διδάσκει λέγοντας: «οδήγησε ο Μωυσής τους υιούς Ισραήλ έξω από την Ερυθρά Θάλασσα και τους έφερε στην έρημο Σουρ», το δε όρος ονομαζόταν Χωρήβ· διότι έχει γραφτεί: «και είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Προπορεύσου του λαού, λάβε στο χέρι σου τη ράβδο με την οποία χτύπησες τον ποταμό, και πορεύσου. Και ιδού, εγώ στέκομαι εκεί πριν από εσένα πάνω στην πέτρα, στο Χωρήβ». Όπως λοιπόν τότε επέφεραν την πληγή στη Μαδιάμ, έτσι λέει θα κάνω και στους Ασσυρίους, και όσοι πληγούν από τη δική μου μάστιγα θα επιστρέψουν από τον δρόμο προς τη θάλασσα. Και θα αφαιρεθεί ο ζυγός του Ασσυρίου από τον ώμο σου, και ο φόβος του από εσένα. Και εσύ μεν θα είσαι ελεύθερος και απαλλαγμένος από κάθε φόβο, ενώ αυτός που τρέπεται σε φυγή, αρχικά μεν θα φτάσει στην πόλη Αγγαί, έπειτα από εκεί θα περάσει σε άλλον τόπο και, αφού αποκάμει εκεί, θα αποθέσει τα σκεύη του.

Επί τούτοις λέγεται: «Διέρρηξε πέτρα στην έρημο και τους πότισε σαν από μεγάλη άβυσσο». Πρόσεξε δε πώς και εδώ το πλήθος των υδάτων το ονόμασε άβυσσο. Αντί δε του «διέρρηξε πέτρα», ο Ακύλας απέδωσε «έσχισε πέτρες στην έρημο», ακολουθώντας πιστά το εβραϊκό κείμενο, δια του οποίου παρίσταται ότι δεν ήταν μία η πέτρα που ανέβλυσε για αυτούς τα ύδατα, αλλά πολλές. Όθεν ο θείος Απόστολος το επισημαίνει λέγοντας: «Διότι έπιναν από πνευματική πέτρα που τους ακολουθούσε· η δε πέτρα ήταν ο Χριστός»· ωσάν η πέτρα να τους ακολουθούσε παντού, και να ήταν παρούσα σε κάθε σταθμό, σε κάθε κατάλυμα και σε κάθε τόπο. Παρατηρώντας δε αυτό, θα το βρεις και στη Γραφή του Μωυσή· διότι στην μεν Έξοδο αναφέρεται: «Και στρατοπέδευσαν στη Ραφιδίν και δεν υπήρχε νερό για να πιει ο λαός. Και ο λαός λοιδορούσε τον Μωυσή»· και καθεξής: «Είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Προπορεύσου του λαού, πάρε δε μαζί σου μερικούς από τους πρεσβυτέρους του λαού, και τη ράβδο με την οποία χτύπησες τη θάλασσα, και πήγαινε. Ιδού, εγώ στέκομαι ενώπιόν σου εκεί πάνω στην πέτρα στο Χωρήβ· και θα χτυπήσεις την πέτρα, και θα εξέλθει από αυτήν νερό, και θα πιει ο λαός. Και έπραξε έτσι ο Μωυσής». Αυτά μεν λοιπόν αναφέρονται στην Έξοδο· στους δε Αριθμούς έχει λεχθεί: «Και ήλθαν οι υιοί Ισραήλ, όλη η συναγωγή, στην έρημο Σιν, και δεν υπήρχε νερό για τη συναγωγή, και συγκεντρώθηκαν εναντίον του Μωυσή και του Ααρών. Και ο λαός λοιδορούσε τον Μωυσή».