Οὐδὲν γὰρ Ἑλλήνων ἀνοητότερον. Ἀλλ᾽ ὅμως ἐκεῖνος ὁ βάρβαρος, ὁ ἀσεβὴς, ὁ ἀνόητος, ἰδὼν οὐ δεόντως αὐτὸν ποιοῦντα, διώρθωσε τὸν Μωϋσέα, τὸν σοφὸν καὶ συνετὸν καὶ τοῦ Θεοῦ φίλον. Καὶ εἰπὼν πρὸς αὐτὸν, Τί οὗτοι ἑστήκασιν ἐνώπιόν σου; καὶ μαθὼν τὴν αἰτίαν λέγει· Οὐκ ὀρθῶς σὺ τοῦτο ἐποίησας, φησί. Μετ᾽ ἐπιτιμήσεως ἡ συμβουλή· καὶ οὔτε οὕτως ἠγρίανεν ἐκεῖνος, ἀλλ᾽ ἠνείχετο ὁ σοφὸς, ὁ συνετὸς καὶ τοῦ Θεοῦ φίλος, τοσαύταις ἐφεστηκὼς μυριάσιν. Οὐδὲ γὰρ τοῦτο μικρὸν, τὸ παρὰ τοῦ βαρβάρου καὶ ἰδιώτου παιδεύεσθαι. Καὶ οὔτε τὰ θαύματα, ἅπερ εἰργάσατο, οὔτε τὸ μέγεθος τῆς ἀρχῆς αὐτὸν ἐπῆρεν, οὔτε τὸ παρόντων τῶν ὑπηκόων διορθοῦσθαι, ἐρυθριάσαι ἐποίησεν· ἀλλ᾽ ἐννοήσας ὅτι εἰ καὶ μεγάλα αὐτῷ εἴργασται σημεῖα, ἀλλ᾽ ὅμως ἀνθρωπίνης φύσεως μετέχει, ἣν πολλὰ λανθάνει πολλάκις, μετ᾽ ἐπιεικείας ἐδέξατο τὴν συμβουλήν. Πολλοὶ δὲ πολλάκις ὑπὲρ τοῦ μὴ φανῆναι δεόμενοι συμβουλῆς τῆς παρ᾽ ἑτέρων, εἵλοντο προδοῦναι τὴν ὠφέλειαν τὴν ἀπὸ τῆς γνώμης, ἢ δεξάμενοι τὴν παραίνεσιν διορθῶσαι τὸ ἁμάρτημα· μᾶλλον ἀγνοεῖν ἢ μαθεῖν κατεδέξαντο, οὐκ εἰδότες ὅτι οὐ τὸ μαθεῖν ἔγκλημα, ἀλλὰ τὸ ἀγνοεῖν κατηγορία· οὐ τὸ διδάσκεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἐν ἀμαθείᾳ εἶναι· οὐ τὸ ἐλέγχεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἁμαρτάνειν ἀδιόρθωτα.
Μετάφραση
Διότι δεν υπάρχει τίποτα πιο ανόητο από τους ειδωλολάτρες. Αλλά όμως, εκείνος ο βάρβαρος, ο ασεβής, ο ανόητος, βλέποντάς τον να μην ενεργεί όπως έπρεπε, διόρθωσε τον Μωυσή, τον σοφό, τον συνετό και φίλο του Θεού. Και αφού του είπε: «Γιατί αυτοί στέκονται ενώπιόν σου;», και έμαθε την αιτία, του λέει: «Δεν το έκανες σωστά αυτό». Η συμβουλή δόθηκε με επιτίμηση· και όμως εκείνος δεν εξοργίστηκε, αλλά τον ανέχθηκε ο σοφός, ο συνετός και φίλος του Θεού, ο οποίος προΐστατο σε τόσες μυριάδες. Διότι ούτε αυτό ήταν μικρό πράγμα, το να διδάσκεται δηλαδή από έναν βάρβαρο και απαίδευτο. Και ούτε τα θαύματα τα οποία είχε επιτελέσει, ούτε το μέγεθος της εξουσίας του τον έκαναν να υπερηφανευθεί, ούτε το γεγονός ότι δεχόταν διορθώσεις μπροστά στους υπηκόους του τον έκανε να ντραπεί. Απεναντίας, αναλογιζόμενος ότι, έστω και αν έχει επιτελέσει μεγάλα σημεία, εντούτοις μετέχει στην ανθρώπινη φύση, στην οποία πολλές φορές διαφεύγουν πολλά, δέχθηκε τη συμβουλή με επιείκεια. Πολλοί όμως, πολλές φορές, για να μη φανεί ότι έχουν ανάγκη από τη συμβουλή των άλλων, προτίμησαν να στερηθούν την ωφέλεια που προκύπτει από την ορθή γνώμη, παρά να δεχθούν την παραίνεση και να διορθώσουν το σφάλμα τους. Προτίμησαν δηλαδή να αγνοούν μάλλον παρά να μάθουν, μη γνωρίζοντας ότι το να μαθαίνει κανείς δεν είναι έγκλημα, αλλά το να αγνοεί είναι κατηγορία· ούτε το να διδάσκεται, αλλά το να παραμένει στην αμάθεια· ούτε το να ελέγχεται, αλλά το να αμαρτάνει χωρίς να διορθώνεται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες