Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 2:13

7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐξελθὼν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ ὁρᾷ δύο ἄνδρας ῾Εβραίους διαπληκτιζομένους καὶ λέγει τῷ ἀδικοῦντι· διὰ τί σὺ τύπτεις τὸν πλησίον;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–7 από 7

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἔτι περὶ Μωσέως. ϛʹ. Τὴν Μωσέως γένεσιν πολυπραγμονοῦντες, ὡς ἔνι τὸ Χριστοῦ μυστήριον διεδείκνυμεν τῆς τῶν νοημάτων ἰσχνότητος διαγραφούσης αὐτὸν οἰκονομικῶς ἐν ἀρτιγενεῖ νηπίῳ, διά τοι τὴν τῆς θεότητος ἀκακίαν, καὶ τὸ ἀκάκουργον παντελῶς, καὶ τὸ εἰς ἅπαν ἁπλοῦν, ἤγουν ὅτι νέα πέφηνε κτίσις. Ἀλλὰ φέρε δὴ πάλιν καὶ καθ᾽ ἕτερον τρόπον καταθρήσωμεν ἐν αὐτῷ τὸν Ἐμμανουὴλ μορφούμενον. Τέλος γὰρ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστός. «Ἐγένετο τοίνυν, φησὶν, ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πολλαῖς ἐκείναις, μέγας γενόμενος Μωσῆς ἐξῆλθε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· κατανοήσας δὲ τὸν πόνον αὐτῶν, ὁρᾷ ἄνθρωπον Αἰγύπτιον τύπτοντα Ἑβραῖον τῶν ἀδελφῶν ἑαυτοῦ· καὶ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον, ἔκρυψεν αὐτὸν ἐν τῇ ἄμμῳ. Ἐξελθὼν δὲ τῇ ἡμέρᾳ δευτέρᾳ, ὁρᾷ δύο ἄνδρας Ἑβραίους διαπληκτιζομένους, καὶ λέγει τῷ ἀδικοῦντι· Διατί σὺ τύπτεις τὸν πλησίον; Ὁ δὲ εἶπε· Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾽ ἡμᾶς; Ἢ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις, ὃν τρόπον ἀνεῖλες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον; Ἐφοβήθη δὲ Μωσῆς, καὶ εἶπεν· Εἰ οὕτως ἐμφανὲς γέγονε τὸ ῥῆμα τοῦτο; Ἤκουσε δὲ Φαραὼ τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ ἐζήτει ἀνελεῖν τὸν Μωσῆν. Ἀνεχώρησε δὲ Μωσῆς ἀπὸ προσώπου Φαραὼ, καὶ κατῴκησεν ἐν γῇ Μαδιάμ. Ἐλθὼν δὲ ἐν τῇ γῇ Μαδιὰμ, ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ φρέατος. Τῷ δὲ ἱερεῖ Μαδιὰμ ἦσαν ἑπτὰ θυγατέρες ποιμαίνουσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν Ἰοθόρ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακόμη περί του Μωυσέως. ΣΤ΄. Εξετάζοντας λεπτομερώς τη γέννηση του Μωυσή, καταδεικνύαμε, στο μέτρο του δυνατού, το μυστήριο του Χριστού, καθώς η λεπτότητα των νοημάτων τον περιέγραφε οικονομικώς στο πρόσωπο ενός νεογέννητου νηπίου, λόγω της ακακίας της θεότητας, του παντελώς απαλλαγμένου από κακία χαρακτήρα του και της απόλυτης απλότητάς του, δηλαδή επειδή εμφανίστηκε ως νέα κτίση. Αλλά ας έλθουμε πάλι να παρατηρήσουμε σε αυτόν, και με άλλον τρόπο, τον Εμμανουήλ να μορφοποιείται. Διότι το τέλος του νόμου και των προφητών είναι ο Χριστός. «Συνέβη λοιπόν», αναφέρει, «εκείνες τις πολλές ημέρες, όταν ο Μωυσής είχε πλέον μεγαλώσει, να βγει προς τους αδελφούς του, τους υιούς του Ισραήλ· και βλέποντας τον κόπο τους, είδε έναν Αιγύπτιο να χτυπά έναν Εβραίο από τους αδελφούς του· και αφού πάταξε τον Αιγύπτιο, τον έκρυψε στην άμμο. Όταν βγήκε τη δεύτερη ημέρα, είδε δύο άνδρες Εβραίους να διαπληκτίζονται, και είπε σε αυτόν που αδικούσε: Γιατί χτυπάς τον πλησίον σου; Εκείνος δε του απάντησε: Ποιος σε κατέστησε άρχοντα και δικαστή πάνω μας; Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, με τον τρόπο που σκότωσες χθες τον Αιγύπτιο; Τότε ο Μωυσής φοβήθηκε και είπε: Ώστε λοιπόν έγινε φανερό αυτό το γεγονός; Το άκουσε όμως και ο Φαραώ αυτό το γεγονός και ζητούσε να σκοτώσει τον Μωυσή. Ο Μωυσής τότε αναχώρησε μακριά από τον Φαραώ και κατοίκησε στη γη Μαδιάμ. Φτάνοντας στη γη Μαδιάμ, κάθισε κοντά σε ένα πηγάδι. Ο ιερέας της Μαδιάμ είχε επτά θυγατέρες, οι οποίες ποίμαιναν τα πρόβατα του πατέρα τους, του Ιοθόρ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Τοῦτό τοι πάλιν ὡς ἐν σκιαῖς καὶ τύποις ἀποτετέλεκεν Ἰησοῦς, ὁ διαβιβάσας τὸν Ἰορδάνην τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, καὶ στρατηγήσας μετὰ Μωσέα. Κατέδησε γὰρ ἐν σπηλαίῳ τοὺς πέντε τῶν Ἀμοῤῥαίων βασιλεῖς, πλαγίως ἡμῖν τοῦ τύπου προαναφαίνοντος, ὅτι μετὰ τὴν ἐν νόμῳ πολιτείαν ἀναδειχθεὶς ἐφ᾽ ἡμᾶς ὁ Ἐμμανουὴλ βασιλεὺς, τοὺς τῶν δαιμονίων ἐξάρχοντας, καθάπερ ἐν βαθεῖ κατασφραγιεῖ σπηλαίῳ τοῖς ὑποχθονίοις μυχοῖς. Ἀνῃρημένου δὴ οὖν τοῦ ἐγκειμένου καὶ θλίβοντος, τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ, φησὶ, δύο διαπληκτιζομένων Ἑβραίων, βραβευτὴς εἰς μέσον εἴη Μωσῆς, καὶ διαλλακτὴς εἰς εἰρήνην τοῖς ἀφιλαλλήλως διεστηκόσιν. Εἰς ἔχθραν ἐνεφαίνετο, λέγων τῷ καταβιάζεσθαι τὸν ἀδελφὸν ἐθέλοντι· «Ἵνα τί σὺ τύπτεις τὸν πλησίον; Ὁ δὲ πρὸς αὐτόν· Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾽ ἡμᾶς; Ἢ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις ὃν τρόπον ἀνεῖλες τὸν Αἰγύπτιον χθές;» Προκατακλείσας γὰρ ὥσπερ εἰς ᾄδην τὸν Σατανᾶν ὁ Ἐμμανουὴλ, δικαιοσύνης ἐφαίνετο βραβευτὴς τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ, καὶ φιλαλληλίας διδάσκαλος, ἀγάπης μὲν τῆς εἰς ἀδελφοὺς μεταποιεῖσθαι κελεύων, εἰρήνης δὲ καὶ ὁμοψυχίας οὐδὲν ἡγεῖσθαι τὸ ἄμεινον. Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν· «Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό πάλι, σαν σε σκιές και τύπους, το έχει πραγματοποιήσει ο Ιησούς του Ναυή, ο οποίος πέρασε τους υιούς του Ισραήλ από τον Ιορδάνη και ανέλαβε την ηγεσία μετά τον Μωυσή. Διότι έδεσε σε ένα σπήλαιο τους πέντε βασιλείς των Αμορραίων, με τον τύπο να προμηνύει έμμεσα σε εμάς ότι, αφού αναδείχθηκε βασιλιάς μας ο Εμμανουήλ μετά την πολιτεία του νόμου, θα κατασφραγίσει τους αρχηγούς των δαιμόνων στα υποχθόνια βάθη σαν σε βαθύ σπήλαιο. Αφού λοιπόν εξοντώθηκε αυτός που τους πίεζε και τους έθλιβε, λέγει η Γραφή πως τη δεύτερη ημέρα, όταν δύο Εβραίοι διαπληκτίζονταν, ο Μωυσής στάθηκε ανάμεσά τους ως διαιτητής και συμφιλιωτής για να φέρει την ειρήνη σε αυτούς που βρίσκονταν σε εχθρότητα μεταξύ τους. Παρενέβαινε στην έχθρα, λέγοντας σε εκείνον που ήθελε να κακοποιήσει τον αδελφό του: «Γιατί χτυπάς τον πλησίον σου;» Και εκείνος του απάντησε: «Ποιος σε κατέστησε άρχοντα και δικαστή πάνω μας; Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις με τον τρόπο που σκότωσες χθες τον Αιγύπτιο;» Διότι, αφού ο Εμμανουήλ έκλεισε προηγουμένως τον Σατανά σαν στον άδη, εμφανίστηκε ως διαιτητής της δικαιοσύνης στους Ισραηλίτες και δάσκαλος της φιλαλληλίας, προτρέποντας να εφαρμόζουν την αγάπη προς τους αδελφούς, και να μη θεωρούν τίποτα ανώτερο από την ειρήνη και την ομοψυχία. Γι' αυτό άλλωστε έλεγε: «Την ειρήνη την δική μου σας δίνω».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ προπαρασκευή
μολοῦσα δ᾽ εἶπε μητρὶ καὶ παρῆν ταχὺ αὐτή τε μήτηρ καὶ ἔλαβέν μ᾽ ἐς ἀγκάλας. εἶπεν δὲ θυγάτηρ βασιλέως· Τοῦτον, γύναι, τρόφευε, κἀγὼ μισθὸν ἀποδώσω σέθεν. ὄνομα δὲ Μωσῆν ὠνόμαζε, τοῦ χάριν ὑγρᾶς ἀνεῖλε ποταμίας ἀπ᾽ ᾐόνος.’ τούτοις μεθ᾽ ἕτερα ἐπιλέγει καὶ περὶ τούτων ὁ Ἐζεκιῆλος ἐν τῇ τραγῳδίᾳ, τὸν Μωυσῆν παρεισάγων λέγοντα· ‘Ἐπεὶ δὲ καιρὸς νηπίων παρῆλθέ μοι, ἤγαγέ με μήτηρ βασιλίδος πρὸς δώματα, ἅπαντα μυθεύσασα καὶ λέξασά μοι γένος πατρῷον καὶ θεοῦ δωρήματα. ἕως μὲν οὖν τὸν παιδὸς εἴχομεν χρόνον, τροφαῖσι βασιλικαῖσι καὶ παιδεύμασιν ἅπανθ᾽ ὑπισχνεῖθ᾽, ὡς ἀπὸ σπλάγχνων ἑῶν· ἐπεὶ δὲ πλήρης κόλπος ἡμερῶν παρῆν, ἐξῆλθον οἴκων βασιλικῶν (πρὸς ἔργα γὰρ θυμός μ᾽ ἄνωγε καὶ τέχνασμα βασιλέως). ὁρῶ δὲ πρῶτον ἄνδρας ἐν χειρῶν νόμῳ, τὸν μέν γ᾽ Ἑβραῖον, τὸν δὲ γένος Αἰγύπτιον. ἰδὼν δ᾽ ἐρήμους καὶ παρόντα μηδένα ἐρρυσάμην ἀδελφόν, ὃν δ᾽ ἔκτειν᾽ ἐγώ, ἔκρυψα δ᾽ ἄμμῳ τοῦτον, ὥστε μὴ εἰσιδεῖν ἕτερόν τιν᾽ ἡμᾶς κἀπογυμνῶσαι φόνον. τῇ ᾽παύριον δὲ πάλιν ἰδὼν ἄνδρας δύο, μάλιστα δ᾽ αὐτοὺς συγγενεῖς, πατουμένους λέγω· Τί τύπτεις ἀσθενέστερον σέθεν; ὁ δ᾽ εἶπεν· Ἡμῖν τίς σ᾽ ἀπέστειλε κριτὴν ἢ ᾽πιστάτην ἐνταῦθα; μὴ κτενεῖς σύ με, ὥσπερ τὸν ἐχθὲς ἄνδρα; καὶ δείσας ἐγὼ ἔλεξα· Πῶς ἐγένετο συμφανὲς τόδε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Πήγε λοιπόν και το είπε στη μητέρα της, και γρήγορα ήρθε η ίδια η μητέρα μου και με πήρε στην αγκαλιά της. Και η θυγατέρα του βασιλιά τής είπε: "Γυναίκα, ανάθρεψε αυτό το παιδί, και εγώ θα σε αμείψω". Και του έδωσε το όνομα Μωυσής, εξαιτίας του ότι τον ανέσυρε από την υγρή όχθη του ποταμού». Μαζί με αυτά, μετά από άλλα, ο Εζεκιήλ προσθέτει στην τραγωδία του και τα εξής για τα γεγονότα αυτά, εισάγοντας τον Μωυσή να λέει: «Όταν πια παρήλθε για μένα η νηπιακή ηλικία, η μητέρα μου με οδήγησε στα ανάκτορα της βασιλοπούλας, αφού πρώτα μου τα διηγήθηκε όλα και μου φανέρωσε την πατρική μου καταγωγή και τα δώρα του Θεού. Όσο λοιπόν βρισκόμουν στην παιδική ηλικία, μου παρείχε τα πάντα, βασιλική τροφή και εκπαίδευση, σαν να είχα βγει από τα δικά της σπλάχνα. Όταν δε συμπληρώθηκε ο καιρός, βγήκα από τα βασιλικά ανάκτορα (διότι η καρδιά μου με παρακινούσε για έργα και για τα τεχνάσματα του βασιλιά). Τότε βλέπω πρώτα δύο άνδρες να συμπλέκονται, τον έναν Εβραίο και τον άλλο Αιγύπτιο στην καταγωγή. Και βλέποντας ότι υπήρχε ερημιά και κανείς δεν ήταν παρών, έσωσα τον αδελφό μου, και αφού σκότωσα τον άλλον, τον έκρυψα στην άμμο, ώστε να μη μας δει κανένας άλλος και αποκαλύψει τον φόνο. Την επομένη δε ημέρα, βλέποντας πάλι δύο άνδρες, και μάλιστα συγγενείς μεταξύ τους, να κακοποιεί ο ένας τον άλλον, λέω: "Γιατί χτυπάς κάποιον που είναι πιο αδύναμος από εσένα;" Κι εκείνος είπε: "Ποιος σε έστειλε σε εμάς ως κριτή ή ως επιστάτη εδώ; Μήπως θα σκοτώσεις κι εμένα, όπως ακριβώς τον χθεσινό άνδρα;" Και εγώ, επειδή φοβήθηκα, είπα [από μέσα μου]: "Πώς έγινε γνωστό αυτό το γεγονός;"»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ προπαρασκευή
κθʹ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΟΜΟΙΩΣ ”Δημήτριος δὲ περὶ τῆς ἀναιρέσεως τοῦ Αἰγυπτίου καὶ τῆς διαφορᾶς τῆς πρὸς τὸν μηνύσαντα τὸν τελευτήσαντα ὁμοίως τῷ τὴν ἱερὰν βίβλον γράψαντι ἱστόρησε· φυγεῖν μέντοι γε τὸν Μωσῆν εἰς Μαδιὰμ καὶ συνοικῆσαι ἐκεῖ τῇ Ἰοθὼρ θυγατρὶ Σεπφώρᾳ, ἣν εἶναι, ὅσα στοχάζεσθαι ἀπὸ τῶν ὀνομάτων, τῶν γενομένων ἐκ Χεττούρας, τοῦ Ἁβραὰμ γένους, ἐκ τοῦ Ἰεζὰν τοῦ γενομένου Ἁβραὰμ ἐκ Χεττούρας· ἐκ δὲ τοῦ Ἰεζὰν γενέσθαι Δαδάν, ἐκ δὲ Δαδὰν Ῥαγουήλ, ἐκ δὲ Ῥαγουὴλ Ἰοθὼρ καὶ Ὀβάβ, ἐκ δὲ τοῦ Ἰοθὼρ Σεπφώραν, ἣν γῆμαι Μωσῆν. καὶ τὰς γενεὰς δὲ συμφωνεῖν· τὸν γὰρ Μωσῆν εἶναι ἀπὸ Ἁβραὰμ ἕβδομον, τὴν δὲ Σεπφώραν ἕκτην. συνοικοῦντος γὰρ ἤδη τοῦ Ἰσαάκ, ἀφ᾽ οὗ Μωσῆν εἶναι, γῆμαι Ἁβραὰμ τὴν Χεττούραν ὄντα ἐτῶν ρμʹ καὶ γεννῆσαι Ἰσαὰρ ἐξ αὐτῆς δεύτερον· τὸν δὲ Ἰσαὰκ ὄντα ἐτῶν ἑκατὸν γεννῆσαι. ὥστε μβʹ ἐτῶν ὕστερον γεγονέναι τὸν Ἰσαάρ, ἀφ᾽ οὗ τὴν Σεπφώραν γεγενεαλογῆσθαι. οὐδὲν οὖν ἀντιπίπτει τὸν Μωσῆν καὶ τὴν Σεπφώραν κατὰ τοὺς αὐτοὺς γεγονέναι χρόνους. κατοικεῖν δὲ αὐτοὺς Μαδιὰμ πόλιν, ἣν ἀπὸ ἑνὸς τῶν Ἁβραὰμ παίδων ὀνομασθῆναι. φησὶ γὰρ τὸν Ἁβραὰμ τοὺς παῖδας πρὸς ἀνατολὰς ἐπὶ κατοικίαν πέμψαι· διὰ τοῦτο δὲ καὶ Ἀαρὼν καὶ Μαριὰμ εἰπεῖν ἐν Ἀσηρὼθ Μωσῆν Αἰθιοπίδα γῆμαι γυναῖκα.“
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΘ΄. ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΟΜΟΙΩΣ «Ο Δημήτριος, σχετικά με τον φόνο του Αιγυπτίου και τη διαφορά με εκείνον που κατέδωσε τον νεκρό, τα εξιστόρησε παρόμοια με εκείνον που συνέγραψε το ιερό βιβλίο· ότι δηλαδή ο Μωυσής διέφυγε στη Μαδιάμ και συγκατοίκησε εκεί με την κόρη του Ιοθόρ, τη Σεπφώρα, η οποία ήταν, όσο μπορεί κανείς να εικάσει από τα ονόματα, από τους απογόνους της Χεττούρας, της γενιάς του Αβραάμ, και συγκεκριμένα από τον Ιεζάν, που γεννήθηκε στον Αβραάμ από τη Χεττούρα. Από τον Ιεζάν γεννήθηκε ο Δαδάν, από τον Δαδάν ο Ραγουήλ, από τον Ραγουήλ ο Ιοθόρ και ο Οβάβ, και από τον Ιοθόρ η Σεπφώρα, την οποία παντρεύτηκε ο Μωυσής. Και ότι οι γενεές συμφωνούν· διότι ο μεν Μωυσής είναι ο έβδομος απόγονος από τον Αβραάμ, ενώ η Σεπφώρα η έκτη. Διότι, ενώ ο Ισαάκ, από τον οποίο προέρχεται ο Μωυσής, ήταν ήδη έγγαμος, ο Αβραάμ παντρεύτηκε τη Χεττούρα σε ηλικία εκατόν σαράντα ετών και απέκτησε από αυτήν ως δεύτερο γιο τον Ισαάρ· ενώ ο Ισαάκ απέκτησε παιδί σε ηλικία εκατό ετών. Ώστε ο Ισαάρ, από τον οποίο γενεαλογείται η Σεπφώρα, γεννήθηκε σαράντα δύο χρόνια αργότερα. Συνεπώς, δεν υπάρχει καμία αντίφαση στο ότι ο Μωυσής και η Σεπφώρα γεννήθηκαν την ίδια εποχή. Και κατοικούσαν στην πόλη Μαδιάμ, η οποία πήρε το όνομά της από έναν από τους γιους του Αβραάμ. Διότι αναφέρει ότι ο Αβραάμ έστειλε τους γιους του προς ανατολάς για να εγκατασταθούν· και γι' αυτόν τον λόγο ο Ααρών και η Μαριάμ είπαν στην Ασηρώθ ότι ο Μωυσής παντρεύτηκε γυναίκα Αιθιοπίδα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
Οʹ. ΕΠΙΜΑΧῼ ΑΝΑΓΝΩΣΤῌ. Οἶμαι μὴ ἁπλῶς τὰ χαρίσματα δίδοσθαι, ἀλλὰ πρὸς τὴν προπαρασκευὴν τῆς διανοίας τῶν δεχομένων. Καί, εἰ δοκεῖ, τὰ κατὰ Μωσέα τὸν ἱεροφάντην σκοπήσωμεν. Ἐκεῖνος γάρ, ἐπειδὴ τὸν μὲν ἀδικοῦντα Αἰγύπτιον ἠμύνατο, τοὺς δ’ ὁμοφύλους διαμαχομένους εἰς φιλίαν συνήλλαξεν, ἐχειροτονήθη παρὰ τοῦ Θεοῦ, τῶν μὲν Αἰγυπτίων κολαστής, τῶν δ’ ὁμοφύλων νομοθέτης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
70. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Φρονώ ότι τα χαρίσματα δεν δίνονται απλώς, αλλά ανάλογα με την προετοιμασία της διανοίας εκείνων που τα δέχονται. Και, αν θέλετε, ας εξετάσουμε τα σχετικά με τον ιεροφάντη Μωυσή. Διότι εκείνος, επειδή αφενός τιμώρησε τον Αιγύπτιο που αδικούσε, και αφετέρου συμφιλίωσε τους ομοεθνείς του που συγκρούονταν, χειροτονήθηκε από τον Θεό τιμωρός μεν των Αιγυπτίων, νομοθέτης δε των ομοεθνών του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Ἐξελθὼν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ, ὁρᾷ δύο Ἑβραίους διαπληκτιζομένους, καὶ λέγει τῷ ἑνί· Διὰ τί τύπτεις τὸν πλησίον; Ὁ δὲ εἶπε· Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾽ ἡμᾶς· μὴ ἀνελεῖν με θέλεις ὡς χθὲς Αἰγύπτιον; Ἐφοβήθη οὖν Μωϋσῆς· ἤκουσε δὲ Φαραὼ τὸ ῥῆμα, καὶ ἐζήτει ἀνελεῖν Μωϋσῆν. Φοβηθεὶς δὲ Μωϋσῆς, ἀνεχώρησεν εἰς Μαδιάμ· ἐβοήθησε ταῖς θυγατράσιν Ἰοθὸρ πρὸς τὸ ποτίσαι. Αἱ δὲ ἀνήγγειλαν τῷ πατρὶ τὸ γεγονὸς, καὶ εἰσήγαγον πρὸς αὐτὸν τὸν Μωϋσῆν. Καὶ δίδωσιν αὐτῷ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ γυναῖκα· καὶ ἔτεκε τῷ Μωϋσῇ τὸν Γερσὲμ καὶ τὸν Ἐλιέζερ. Ποιμαίνοντι δὲ αὐτῷ λαλεῖ ὁ Θεός· ὅτε ἦλθεν, εἶδε τὸ ἐπὶ τῆς βάτου θαῦμα, ὅτε ἐκαίετο, καὶ οὐ κατεκαίετο. Καὶ ἀποστέλλει αὐτὸν εἰς Αἴγυπτον λέγων· Εἰπὲ, Ἐγώ εἰμι ὁ ὤν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε βγήκε έξω τη δεύτερη ημέρα, βλέπει δύο Εβραίους να φιλονικούν, και λέει στον έναν: «Γιατί χτυπάς τον πλησίον σου;». Εκείνος δε είπε: «Ποιος σε κατέστησε άρχοντα και δικαστή πάνω μας; Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις όπως χθες τον Αιγύπτιο;». Φοβήθηκε λοιπόν ο Μωυσής· άκουσε δε ο Φαραώ το γεγονός αυτό και ζητούσε να θανατώσει τον Μωυσή. Επειδή φοβήθηκε ο Μωυσής, αναχώρησε στη Μαδιάμ· εκεί βοήθησε τις κόρες του Ιοθόρ να ποτίσουν. Αυτές ανήγγειλαν στον πατέρα τους το γεγονός και οδήγησαν προς αυτόν τον Μωυσή. Και εκείνος του δίνει την κόρη του για γυναίκα· και αυτή γέννησε στον Μωυσή τον Γερσέμ και τον Ελιέζερ. Ενώ δε αυτός ποίμαινε, του μιλάει ο Θεός· όταν πλησίασε, είδε το θαύμα στη βάτο, που ενώ καιγόταν, δεν κατακαιγόταν. Και τον αποστέλλει στην Αίγυπτο λέγοντας: «Πες, Εγώ ειμι ο Ων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Καὶ ὁ υἱός σου ὁ κάλλιστος, ὂν ἀγαπᾷς, μαχαίρᾳ πεσεῖται, καὶ οἱ ἰσχύοντες ἡμῶν μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ καταλειφθήσῃ μόνη, καὶ εἰς τὴν γῆν ἐδαφισθήσῃ.» «Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο. Ἀποδώσει αὐτῷ ὁ Κύριος κατὰ ἔργα αὐτοῦ.» ΤΙΤΛ. ΙΖʹ. —Περὶ ἀδικουμένων· ὅτι χρὴ βοηθεῖν αὐτοῖς. «Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις μέγας γενόμενος ὁ Μωϋσῆς, ἐξῆλθε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· κατανοήσας δὲ τὸν πόνον αὐτῶν, ὁρᾷ ἄνθρωπον Αἰγύπτιον τύπτοντα τινὰ Ἑβραῖον τῶν ἑαυτοῦ ἀδελφῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. Περιβλέψας δὲ ὧδε καὶ ὧδε, οὐχ ὁρᾷ οὐδένα· καὶ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον, ἔκρυψεν αὐτὸν ἐν τῇ ἄμμῳ. Ἐξελθὼν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ, ὁρᾷ δύο ἄνδρας διαπληκτιζομένους, καὶ λέγει τῷ ἀδικοῦντι· Διὰ τί τύπτεις τὸν πλησίον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο εκλεκτός σου υιός, που αγαπάς, θα πέσει από μάχαιρα, και οι δυνατοί μας θα πέσουν από μάχαιρα, και θα εγκαταλειφθείς μόνη, και θα ριχτείς στο έδαφος.» «Ο Αλέξανδρος ο χαλκουργός μού έκανε πολλά κακά. Θα του ανταποδώσει ο Κύριος σύμφωνα με τα έργα του.» ΤΙΤΛΟΣ ΙΖʹ. — Περί των αδικουμένων: ότι πρέπει να τους βοηθούμε. «Εκείνες τις ημέρες, αφού μεγάλωσε ο Μωυσής, βγήκε προς τους αδελφούς του, τους υιούς Ισραήλ· και βλέποντας τον κόπο τους, αντικρίζει έναν Αιγύπτιο να χτυπάει κάποιον Εβραίο από τους δικούς του αδελφούς, τους υιούς Ισραήλ. Αφού κοίταξε γύρω, εδώ κι εκεί, δεν βλέπει κανέναν· και αφού χτύπησε τον Αιγύπτιο, τον έκρυψε στην άμμο. Βγαίνοντας και τη δεύτερη ημέρα, βλέπει δύο άνδρες να διαπληκτίζονται, και λέει σε εκείνον που αδικούσε: Γιατί χτυπάς τον πλησίον σου;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες