Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 2:17

Όταν έφτασαν, άρχισαν να αντλούν νερό μέχρι που γέμισαν τις δεξαμενές, για να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους, του Ιοθόρ. Όταν όμως κατέφθασαν οι βοσκοί, τις έδιωξαν. Τότε ο Μωυσής σηκώθηκε, τις προστάτευσε και πότισε τα πρόβατα του πατέρα τους. Έπειτα, εκείνες επέστρεψαν στον Ιοθόρ, τον πατέρα τους. Εκείνος τους είπε: «Πώς και επιστρέψατε τόσο γρήγορα σήμερα;» Και αυτές απάντησαν: «Ένας Αιγύπτιος μας έσωσε από τους βοσκούς, άντλησε νερό για εμάς και πότισε τα πρόβατα».

Όταν έφτασαν, αντλούσαν νερό, ώσπου γέμισαν τις δεξαμενές, για να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους, του Ιοθόρ. Αφού όμως έφτασαν οι ποιμένες, τις έδιωξαν· τότε σηκώθηκε ο Μωυσής, τις γλίτωσε, άντλησε νερό για αυτές και πότισε τα πρόβατά τους. Επέστρεψαν έπειτα στον Ραγουήλ, τον πατέρα τους. Εκείνος τους είπε: «Πώς και γυρίσατε τόσο γρήγορα σήμερα;» Και εκείνες απάντησαν: «Ένας Αιγύπτιος μας γλίτωσε από τους ποιμένες, και μας άντλησε νερό και πότισε τα πρόβατά μας.» Εκείνος είπε στις θυγατέρες του: «Και πού είναι; Και γιατί εγκαταλείψατε έτσι αυτόν τον άνθρωπο; Καλέστε τον, λοιπόν, να φάει ψωμί.» Ο Μωυσής εγκαταστάθηκε στο σπίτι αυτού του ανθρώπου, ο οποίος έδωσε τη θυγατέρα του, τη Σεπφώρα, ως γυναίκα στον Μωυσή. Η γυναίκα συνέλαβε και γέννησε υιό, και ο Μωυσής τον ονόμασε Γηρσάμ, λέγοντας: «Είμαι πάροικος σε ξένη γη». Αυτά λοιπόν αφορούν την ιστορία του Μωυσή. Ο λόγος μας όμως θα συνθέσει πάλι την εσωτερικότερη πνευματική θεωρία, αποδίδοντας στην ιστορία αυτό ακριβώς που της αρμόζει· ενώ, ό,τι φαίνεται ότι μπορεί να υπηρετήσει πολύ καλά τις πνευματικές αφηγήσεις, αυτό θα το κατευθύνουμε προς την οικονομία του Χριστού.

Αλλά, ενώ θα έπρεπε εύλογα να θαυμάζεται για αυτά, χλευάστηκε ανόσια για αυτά ακριβώς και μετοίκησε αναγκαστικά, αφήνοντας την Ιουδαία, στην οποία είχε γεννηθεί κατά σάρκα· αν και στην πραγματικότητα δεν ήταν Ιουδαίος ως Λόγος, αλλά προερχόταν άνωθεν και από τον ουρανό, και από τον Πατέρα. Όπως ακριβώς και ο θεσπέσιος Μωυσής γεννήθηκε μεν στην Αίγυπτο και ήταν Εβραίος από Εβραίους, έχοντας ευγενική και άγια ρίζα από τους προγόνους του. Επειδή όμως αυτοί που ήταν από το ίδιο αίμα τον ονείδιζαν και θεωρούσαν τις πράξεις του υπέρ αυτών ως τις χειρότερες κατηγορίες, μετοίκησε τελικά στη Μαδιάμ και μεταφέρθηκε στη χώρα των αλλοεθνών. Έπειτα, αφού κάθισε κοντά στο πηγάδι, βοήθησε τις κόρες του Ιοθόρ. Διότι αυτές, που ήταν επτά τον αριθμό και έβοσκαν τα κοπάδια του πατέρα τους, έφερναν στις ποτίστρες τα διψασμένα ζώα. Ενώ όμως είχαν ήδη βγάλει νερό με πολύ ιδρώτα, τις αδίκησαν κάποιοι από τους βοσκούς. Ο Μωυσής όμως αγωνίστηκε υπέρ τους, και αντλώντας νερό με τα ίδια του τα χέρια, πότισε τα πρόβατά τους, όπως έχει γραφτεί. Θα θεωρήσουμε λοιπόν τον Ιοθόρ ως τύπο του κόσμου, ο οποίος ήταν ιερέας των Μαδιανιτών, μη προσφέροντας λατρεία στον εκ φύσεως και αληθινό Θεό, αλλά στα κτίσματα αντί του Κτίστη και Ποιητή, ή στα φτιαγμένα από πέτρες και στα τεχνουργήματα των τεχνιτών. Είχε πλανηθεί άλλωστε και ο κόσμος, προσκυνώντας δαίμονες και όχι τον Θεό.

Παρατήρησε δε πώς με πολύ μεγάλη οικονομία το ιερό Κείμενο, τον πατέρα των επτά νεανίδων, προτού λάβουν τη βοήθεια μέσω του Μωυσή, τον ονόμασε Ιοθόρ, έπειτα δε μετά από αυτό, Ραγουήλ. Και το μεν Ιοθόρ ερμηνεύεται ως περιττότητα, δηλαδή περιττός, όπως ήδη προείπα, ενώ το Ραγουήλ ερμηνεύεται ως ποίμανση Θεού. Διότι θα χρησιμοποιήσω τη λέξη λόγω της χρησιμότητάς της.

Στον ιερέα της Μαδιάμ υπήρχαν επτά θυγατέρες που έβοσκαν τα πρόβατα του Ιοθόρ του πατέρα τους. Ερχόμενοι όμως οι βοσκοί τις έδιωχναν. Τότε σηκώθηκε ο Μωυσής, τις γλίτωσε και πότισε τα πρόβατά τους. Μεγάλη είναι η χάρη που λάμπει στις ψυχές των οσίων σου, Κύριε, διότι ενδύθηκαν τη μητέρα των αρετών, την ανυπόκριτη αγάπη. Με κόπο, λοιπόν, και προθυμία να αγαπάς να ακούς τα διδάγματα των θείων Γραφών. Την τροφή του σώματος τη φροντίζουμε κάθε μέρα, αρτύνοντάς την με καρυκεύματα, ενώ αμελούμε την τροφή της ψυχής. Πρέπει μάλλον να περιφρονούμε, φιλόχριστοι αδελφοί, την τροφή της σάρκας, για να τραφεί η ψυχή εν Αγίω Πνεύματι. Να τρως κάθε μέρα τον άρτο που δίνει η σοφία του Θεού και να πίνεις το νερό που εκπορεύεται από την πνευματική πέτρα, για να ανδρωθεί ο νους σου προς τον φωτισμό της γνώσης. Διότι η απόλαυση των αισθητών φαγητών διαρκεί μέχρι να περάσει η μπουκιά τον φάρυγγα, και αμέσως παύει η γλυκύτητά τους.

Διότι δεν θα σου δώσει ο Θεός ως καρπό μόνο παιδί, αλλά και τον ουρανό και τα εκεί αγαθά και την απαλλαγή από τη γέεννα και τη συγχώρηση των αμαρτιών· επειδή είναι μεγάλος, και πάρα πολύ μεγάλος, ο καρπός της φιλοξενίας. Έτσι και ο Ιοθόρ, αν και ήταν βάρβαρος, απέκτησε ως γαμπρό εκείνον που πρόσταξε τη θάλασσα με τόση εξουσία· διότι οι θυγατέρες του σαγήνευσαν αυτό το ωραίο θήραμα. Έχοντας, λοιπόν, αυτά κατά νουν, και αναλογιζόμενη την ανδρεία και τη φιλοσοφία εκείνων των γυναικών, καταπάτησε τη ματαιοδοξία του παρόντος βίου, τον καλλωπισμό των ενδυμάτων, την πολυτέλεια των χρυσών κοσμημάτων, την επάλειψη με τα μύρα· και εγκαταλείποντας τις επιτηδευμένες κινήσεις, τη φιλαρέσκεια και το ρυθμικό βάδισμα, μετάφερε όλη αυτή τη φροντίδα στην ψυχή, και άναψε στη διάνοιά σου τον πόθο των ουρανών. Διότι, εάν σε κυριεύσει αυτός ο έρωτας, θα δεις σαν βόρβορο και πηλό και θα περιγελάσεις αυτά που τώρα θαυμάζονται· επειδή δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα που στολίζεται με πνευματικά κατορθώματα, να επιζητήσει αυτήν τη γελοιότητα. Απορρίπτοντας, λοιπόν, όλα αυτά, τα οποία και οι κοινές γυναίκες της αγοράς, καθώς και οι χορεύτριες και οι αυλητρίδες επιδεικνύουν με πολλή φιλαρέσκεια, περιβλήσου τη φιλοσοφία, τη φιλοξενία, την προστασία των αγίων, την κατάνυξη, τις συνεχείς προσευχές. Αυτά είναι ανώτερα από τα χρυσά ενδύματα, αυτά είναι πιο σεμνά από τους πολύτιμους λίθους και τα περιδέραια, αυτά σε κάνουν ευπόληπτη και στους ανθρώπους, και σου φέρνουν μεγάλο τον μισθό από τον Θεό.