Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 2:20

Εκείνος δε είπε στις θυγατέρες του: «Και πού είναι; Γιατί εγκαταλείψατε έτσι τον άνθρωπο; Καλέστε τον, λοιπόν, να φάει ψωμί». Και ο Μωυσής εγκαταστάθηκε κοντά στον άνθρωπο αυτόν. Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν πώς τα νοήματα είναι κατά κάποιον τρόπο αδελφά, και όσα υποδηλώνονται από αυτά είναι στενότατα συγγενικά. Όμως ο θεσπέσιος Μωυσής, αφού απέκρουσε την πλεονεξία των άλλων ποιμένων, άντλησε νερό και πότισε τα κοπάδια του Ιοθόρ. Και ο Ιακώβ αποκύλισε μόνος του τον λίθο, καίτοι πάρα πολλοί συνήθιζαν να το κάνουν αυτό όχι χωρίς ιδρώτα, και πότισε παρομοίως τα θρέμματα του Λάβαν. Και όπως ο Μωυσής κατέλυσε στην εστία ενός ειδωλολάτρη, έτσι έπραξε και ο θεσπέσιος Ιακώβ. Διότι ο Λάβαν ήταν ακόμη προσκυνητής και λάτρης των ειδώλων. Επειδή όμως ο λόγος περιέβαλε τον Ιακώβ με το πρόσωπο και το σχήμα των πιστών λαών, εμπρός λοιπόν ας μιλήσουμε για τα βαθύτερα και κεκρυμμένα νοήματα, διανοίγοντας το πάχος της ιστορίας.

Όταν έφτασαν, αντλούσαν νερό, ώσπου γέμισαν τις δεξαμενές, για να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους, του Ιοθόρ. Αφού όμως έφτασαν οι ποιμένες, τις έδιωξαν· τότε σηκώθηκε ο Μωυσής, τις γλίτωσε, άντλησε νερό για αυτές και πότισε τα πρόβατά τους. Επέστρεψαν έπειτα στον Ραγουήλ, τον πατέρα τους. Εκείνος τους είπε: «Πώς και γυρίσατε τόσο γρήγορα σήμερα;» Και εκείνες απάντησαν: «Ένας Αιγύπτιος μας γλίτωσε από τους ποιμένες, και μας άντλησε νερό και πότισε τα πρόβατά μας.» Εκείνος είπε στις θυγατέρες του: «Και πού είναι; Και γιατί εγκαταλείψατε έτσι αυτόν τον άνθρωπο; Καλέστε τον, λοιπόν, να φάει ψωμί.» Ο Μωυσής εγκαταστάθηκε στο σπίτι αυτού του ανθρώπου, ο οποίος έδωσε τη θυγατέρα του, τη Σεπφώρα, ως γυναίκα στον Μωυσή. Η γυναίκα συνέλαβε και γέννησε υιό, και ο Μωυσής τον ονόμασε Γηρσάμ, λέγοντας: «Είμαι πάροικος σε ξένη γη». Αυτά λοιπόν αφορούν την ιστορία του Μωυσή. Ο λόγος μας όμως θα συνθέσει πάλι την εσωτερικότερη πνευματική θεωρία, αποδίδοντας στην ιστορία αυτό ακριβώς που της αρμόζει· ενώ, ό,τι φαίνεται ότι μπορεί να υπηρετήσει πολύ καλά τις πνευματικές αφηγήσεις, αυτό θα το κατευθύνουμε προς την οικονομία του Χριστού.

Αλλά, επανερχόμενος πάλι στο προκείμενο, έχοντας αναπτύξει την ιστορία τους εξαιτίας του ζητήματος που παρενεβλήθη, λέγω ότι μετά τη μετοικεσία πολλοί από αυτούς που κατοίκησαν σε άλλες χώρες κατάγονταν από το σπέρμα του Ισραήλ κατά διαδοχή. Διότι ονομάζονταν και συμπατριώτες της εκάστοτε χώρας, όπως ακριβώς και οι θυγατέρες του Ιοθόρ ανήγγειλαν στον πατέρα τους τη βοήθεια του Μωυσή, ότι δηλαδή, αφού απομάκρυνε τους βοσκούς, πότισε τα πρόβατά τους· και πηγαίνοντας διηγούνταν σχετικά με αυτό στον ίδιο τους τον πατέρα, κι όταν εκείνος ρώτησε: «Γιατί βιαστήκατε σήμερα να έρθετε;», του απάντησαν ότι: «Ένας Αιγύπτιος άνδρας μας γλίτωσε από τους βοσκούς, άντλησε νερό και πότισε τα ποίμνιά μας», και αμέσως ο ίδιος τους είπε: «Και γιατί δεν τον φέρατε εδώ, για να φάει άρτο;». Ποιος δε δεν γνωρίζει ότι ο Μωυσής ήταν υιός του Αμράμ και της Ιωχαβέτ, ο δε Αμράμ του Καάθ, ο Καάθ του Λευί, ο Λευί του Ιακώβ, ο Ιακώβ του Ισαάκ, και ο Ισαάκ του Αβραάμ; Και βεβαίως δεν διακόπηκε η ακολουθία της ευγενούς καταγωγής και του σπέρματος από το γεγονός ότι ο Μωυσής αποκαλούνταν Αιγύπτιος. Αυτοί όμως, οι πλανεμένοι οπαδοί του Εβίωνος, έχοντας εγκαταλείψει την ευθεία οδό, παρέδωσαν τον νου τους σε πολλές διεστραμμένες οδούς και σε δύσβατα μονοπάτια. 26.

Διότι δεν θα σου δώσει ο Θεός ως καρπό μόνο παιδί, αλλά και τον ουρανό και τα εκεί αγαθά και την απαλλαγή από τη γέεννα και τη συγχώρηση των αμαρτιών· επειδή είναι μεγάλος, και πάρα πολύ μεγάλος, ο καρπός της φιλοξενίας. Έτσι και ο Ιοθόρ, αν και ήταν βάρβαρος, απέκτησε ως γαμπρό εκείνον που πρόσταξε τη θάλασσα με τόση εξουσία· διότι οι θυγατέρες του σαγήνευσαν αυτό το ωραίο θήραμα. Έχοντας, λοιπόν, αυτά κατά νουν, και αναλογιζόμενη την ανδρεία και τη φιλοσοφία εκείνων των γυναικών, καταπάτησε τη ματαιοδοξία του παρόντος βίου, τον καλλωπισμό των ενδυμάτων, την πολυτέλεια των χρυσών κοσμημάτων, την επάλειψη με τα μύρα· και εγκαταλείποντας τις επιτηδευμένες κινήσεις, τη φιλαρέσκεια και το ρυθμικό βάδισμα, μετάφερε όλη αυτή τη φροντίδα στην ψυχή, και άναψε στη διάνοιά σου τον πόθο των ουρανών. Διότι, εάν σε κυριεύσει αυτός ο έρωτας, θα δεις σαν βόρβορο και πηλό και θα περιγελάσεις αυτά που τώρα θαυμάζονται· επειδή δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα που στολίζεται με πνευματικά κατορθώματα, να επιζητήσει αυτήν τη γελοιότητα. Απορρίπτοντας, λοιπόν, όλα αυτά, τα οποία και οι κοινές γυναίκες της αγοράς, καθώς και οι χορεύτριες και οι αυλητρίδες επιδεικνύουν με πολλή φιλαρέσκεια, περιβλήσου τη φιλοσοφία, τη φιλοξενία, την προστασία των αγίων, την κατάνυξη, τις συνεχείς προσευχές. Αυτά είναι ανώτερα από τα χρυσά ενδύματα, αυτά είναι πιο σεμνά από τους πολύτιμους λίθους και τα περιδέραια, αυτά σε κάνουν ευπόληπτη και στους ανθρώπους, και σου φέρνουν μεγάλο τον μισθό από τον Θεό.

Διότι δεν παρουσιάζει μόνο πριν από τον νόμο περί των αζύμων τον Ραγουήλ να λέγει στις θυγατέρες του γι' αυτόν: «καλέστε τον για να φάγει άρτο»· αλλά και μετά τον νόμο, τους υιούς του Ισραήλ να λέγουν προς αυτόν και τον Ααρών: «είθε να είχαμε πεθάνει χτυπημένοι από τον Κύριο στη γη της Αιγύπτου, όταν καθόμασταν δίπλα στους λέβητες των κρεάτων και τρώγαμε άρτους μέχρι χορτασμού». Και πάλι: «Προσήλθαν δε και ο Ααρών και όλοι οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ για να συνφάγουν άρτο με τον πεθερό του Μωυσή». Και «θα ευλογήσω», λέγει ο Θεός, «τον άρτο σου και το ύδωρ σου». Και «θα τοποθετείς πάνω στην τράπεζα άρτους της προθέσεως ενώπιόν μου διαπαντός». «Και ήταν ο Μωυσής στο όρος ενώπιον του Κυρίου σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες, άρτο δεν έφαγε και ύδωρ δεν ήπιε».