Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 2:21

Εκείνος δε είπε στις θυγατέρες του: «Και πού είναι; Γιατί εγκαταλείψατε έτσι τον άνθρωπο; Καλέστε τον, λοιπόν, να φάει ψωμί». Και ο Μωυσής εγκαταστάθηκε κοντά στον άνθρωπο αυτόν. Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν πώς τα νοήματα είναι κατά κάποιον τρόπο αδελφά, και όσα υποδηλώνονται από αυτά είναι στενότατα συγγενικά. Όμως ο θεσπέσιος Μωυσής, αφού απέκρουσε την πλεονεξία των άλλων ποιμένων, άντλησε νερό και πότισε τα κοπάδια του Ιοθόρ. Και ο Ιακώβ αποκύλισε μόνος του τον λίθο, καίτοι πάρα πολλοί συνήθιζαν να το κάνουν αυτό όχι χωρίς ιδρώτα, και πότισε παρομοίως τα θρέμματα του Λάβαν. Και όπως ο Μωυσής κατέλυσε στην εστία ενός ειδωλολάτρη, έτσι έπραξε και ο θεσπέσιος Ιακώβ. Διότι ο Λάβαν ήταν ακόμη προσκυνητής και λάτρης των ειδώλων. Επειδή όμως ο λόγος περιέβαλε τον Ιακώβ με το πρόσωπο και το σχήμα των πιστών λαών, εμπρός λοιπόν ας μιλήσουμε για τα βαθύτερα και κεκρυμμένα νοήματα, διανοίγοντας το πάχος της ιστορίας.

Όταν έφτασαν, αντλούσαν νερό, ώσπου γέμισαν τις δεξαμενές, για να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους, του Ιοθόρ. Αφού όμως έφτασαν οι ποιμένες, τις έδιωξαν· τότε σηκώθηκε ο Μωυσής, τις γλίτωσε, άντλησε νερό για αυτές και πότισε τα πρόβατά τους. Επέστρεψαν έπειτα στον Ραγουήλ, τον πατέρα τους. Εκείνος τους είπε: «Πώς και γυρίσατε τόσο γρήγορα σήμερα;» Και εκείνες απάντησαν: «Ένας Αιγύπτιος μας γλίτωσε από τους ποιμένες, και μας άντλησε νερό και πότισε τα πρόβατά μας.» Εκείνος είπε στις θυγατέρες του: «Και πού είναι; Και γιατί εγκαταλείψατε έτσι αυτόν τον άνθρωπο; Καλέστε τον, λοιπόν, να φάει ψωμί.» Ο Μωυσής εγκαταστάθηκε στο σπίτι αυτού του ανθρώπου, ο οποίος έδωσε τη θυγατέρα του, τη Σεπφώρα, ως γυναίκα στον Μωυσή. Η γυναίκα συνέλαβε και γέννησε υιό, και ο Μωυσής τον ονόμασε Γηρσάμ, λέγοντας: «Είμαι πάροικος σε ξένη γη». Αυτά λοιπόν αφορούν την ιστορία του Μωυσή. Ο λόγος μας όμως θα συνθέσει πάλι την εσωτερικότερη πνευματική θεωρία, αποδίδοντας στην ιστορία αυτό ακριβώς που της αρμόζει· ενώ, ό,τι φαίνεται ότι μπορεί να υπηρετήσει πολύ καλά τις πνευματικές αφηγήσεις, αυτό θα το κατευθύνουμε προς την οικονομία του Χριστού.

Όταν τις ρώτησε για την αιτία της ασυνήθιστης ταχύτητάς τους, του αναγγέλλουν αμέσως τη βοήθεια του Μωυσή. Εκείνος αμέσως βάζει τον άνθρωπο στο σπίτι του, και του δίνει για σύζυγο τη Σεπφώρα, την πιο εκλεκτή και ομορφότερη από τις κόρες του· η οποία γέννησε τον Γηρσάμ. Επειδή, λοιπόν, ο Χριστός ωφέλησε τα συστήματα των εθνών στον κόσμο, έγινε γνωστό σε αυτόν, καθώς τον μυσταγωγούσαν εκείνοι που είχαν σωθεί μέσω αυτού, ότι και να βοηθήσει είναι ικανός, αλλά και να γλιτώσει εύκολα από τα χέρια εκείνων που έχουν επιλέξει να αδικούν. Έτσι λοιπόν, τον πλησιάζει με χαρά, όπως και ο Ραγουήλ τον ιερότατο Μωυσή. Συμβαίνει δε, σαν σε οικειότητα μαζί του, να του παρουσιάζει ως νύφη ολόκαλη την Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη, η οποία νοείται μέσω της Σεπφώρας. Διότι το όνομά της ερμηνεύεται ως «επίσκεψη» ή «ωραία», και επίσης ως «χάρη πνοής». Επειδή την επισκέφθηκε ανατολή από ύψους, την αληθινά εκπρεπή και ωραία, εννοώ βέβαια την Εκκλησία, και της χάρισε ως δώρο και ουράνιο ξένιο τη δωρεά της δικής του πνοής, εννοώ βέβαια τη μέθεξη του Αγίου Πνεύματος. Αυτή δε του γέννησε τον Γηρσάμ, δηλαδή τον αληθινά πάροικο λαό. Διότι εκείνοι που έχουν σφραγιστεί με το θείο Πνεύμα, και έχουν αξιωθεί της άνωθεν επισκοπής, και έχουν διαπλαστεί σε ωραιότητα προς τον Υιό, είναι, σύμφωνα με την αλήθεια, πάροικοι σε αυτόν τον κόσμο.

Διότι δεν θα σου δώσει ο Θεός ως καρπό μόνο παιδί, αλλά και τον ουρανό και τα εκεί αγαθά και την απαλλαγή από τη γέεννα και τη συγχώρηση των αμαρτιών· επειδή είναι μεγάλος, και πάρα πολύ μεγάλος, ο καρπός της φιλοξενίας. Έτσι και ο Ιοθόρ, αν και ήταν βάρβαρος, απέκτησε ως γαμπρό εκείνον που πρόσταξε τη θάλασσα με τόση εξουσία· διότι οι θυγατέρες του σαγήνευσαν αυτό το ωραίο θήραμα. Έχοντας, λοιπόν, αυτά κατά νουν, και αναλογιζόμενη την ανδρεία και τη φιλοσοφία εκείνων των γυναικών, καταπάτησε τη ματαιοδοξία του παρόντος βίου, τον καλλωπισμό των ενδυμάτων, την πολυτέλεια των χρυσών κοσμημάτων, την επάλειψη με τα μύρα· και εγκαταλείποντας τις επιτηδευμένες κινήσεις, τη φιλαρέσκεια και το ρυθμικό βάδισμα, μετάφερε όλη αυτή τη φροντίδα στην ψυχή, και άναψε στη διάνοιά σου τον πόθο των ουρανών. Διότι, εάν σε κυριεύσει αυτός ο έρωτας, θα δεις σαν βόρβορο και πηλό και θα περιγελάσεις αυτά που τώρα θαυμάζονται· επειδή δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα που στολίζεται με πνευματικά κατορθώματα, να επιζητήσει αυτήν τη γελοιότητα. Απορρίπτοντας, λοιπόν, όλα αυτά, τα οποία και οι κοινές γυναίκες της αγοράς, καθώς και οι χορεύτριες και οι αυλητρίδες επιδεικνύουν με πολλή φιλαρέσκεια, περιβλήσου τη φιλοσοφία, τη φιλοξενία, την προστασία των αγίων, την κατάνυξη, τις συνεχείς προσευχές. Αυτά είναι ανώτερα από τα χρυσά ενδύματα, αυτά είναι πιο σεμνά από τους πολύτιμους λίθους και τα περιδέραια, αυτά σε κάνουν ευπόληπτη και στους ανθρώπους, και σου φέρνουν μεγάλο τον μισθό από τον Θεό.