Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 2:22

Τέτοιος ακριβώς όντας ο Αβραάμ έλεγε: «Εγώ είμαι πάροικος». Αλλά και ο Ισαάκ: «Παροίκησε», λέει, «στη γη των Φιλισταίων πολλές ημέρες». Είπε και ο Ιακώβ: «Οι ημέρες των ετών μου που παροικώ είναι εκατόν τριάντα έτη». Και ο Μωυσής έλεγε: «Είμαι πάροικος σε ξένη γη». Βουνό δε ονομάζει τον ουρανό, αναζητώντας τον ισάγγελο άνδρα, αυτόν που μπορεί να λέει: «Το δικό μας πολίτευμα υπάρχει στους ουρανούς». Σε αυτόν που ρωτά, λέει ο Δεσπότης: «Εκείνος που πορεύεται άμωμος». ...Αναζητώντας λοιπόν ο προφήτης τον ισάγγελο άνδρα, αυτόν που μπορεί να λέει: «Το δικό μας πολίτευμα υπάρχει στους ουρανούς», ρωτούσε. Προς τον οποίο αποκρίνεται ο Δεσπότης: «Εκείνος που πορεύεται άμωμος και πράττει τη δικαιοσύνη».

Όταν έφτασαν, αντλούσαν νερό, ώσπου γέμισαν τις δεξαμενές, για να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους, του Ιοθόρ. Αφού όμως έφτασαν οι ποιμένες, τις έδιωξαν· τότε σηκώθηκε ο Μωυσής, τις γλίτωσε, άντλησε νερό για αυτές και πότισε τα πρόβατά τους. Επέστρεψαν έπειτα στον Ραγουήλ, τον πατέρα τους. Εκείνος τους είπε: «Πώς και γυρίσατε τόσο γρήγορα σήμερα;» Και εκείνες απάντησαν: «Ένας Αιγύπτιος μας γλίτωσε από τους ποιμένες, και μας άντλησε νερό και πότισε τα πρόβατά μας.» Εκείνος είπε στις θυγατέρες του: «Και πού είναι; Και γιατί εγκαταλείψατε έτσι αυτόν τον άνθρωπο; Καλέστε τον, λοιπόν, να φάει ψωμί.» Ο Μωυσής εγκαταστάθηκε στο σπίτι αυτού του ανθρώπου, ο οποίος έδωσε τη θυγατέρα του, τη Σεπφώρα, ως γυναίκα στον Μωυσή. Η γυναίκα συνέλαβε και γέννησε υιό, και ο Μωυσής τον ονόμασε Γηρσάμ, λέγοντας: «Είμαι πάροικος σε ξένη γη». Αυτά λοιπόν αφορούν την ιστορία του Μωυσή. Ο λόγος μας όμως θα συνθέσει πάλι την εσωτερικότερη πνευματική θεωρία, αποδίδοντας στην ιστορία αυτό ακριβώς που της αρμόζει· ενώ, ό,τι φαίνεται ότι μπορεί να υπηρετήσει πολύ καλά τις πνευματικές αφηγήσεις, αυτό θα το κατευθύνουμε προς την οικονομία του Χριστού.

Όταν τις ρώτησε για την αιτία της ασυνήθιστης ταχύτητάς τους, του αναγγέλλουν αμέσως τη βοήθεια του Μωυσή. Εκείνος αμέσως βάζει τον άνθρωπο στο σπίτι του, και του δίνει για σύζυγο τη Σεπφώρα, την πιο εκλεκτή και ομορφότερη από τις κόρες του· η οποία γέννησε τον Γηρσάμ. Επειδή, λοιπόν, ο Χριστός ωφέλησε τα συστήματα των εθνών στον κόσμο, έγινε γνωστό σε αυτόν, καθώς τον μυσταγωγούσαν εκείνοι που είχαν σωθεί μέσω αυτού, ότι και να βοηθήσει είναι ικανός, αλλά και να γλιτώσει εύκολα από τα χέρια εκείνων που έχουν επιλέξει να αδικούν. Έτσι λοιπόν, τον πλησιάζει με χαρά, όπως και ο Ραγουήλ τον ιερότατο Μωυσή. Συμβαίνει δε, σαν σε οικειότητα μαζί του, να του παρουσιάζει ως νύφη ολόκαλη την Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη, η οποία νοείται μέσω της Σεπφώρας. Διότι το όνομά της ερμηνεύεται ως «επίσκεψη» ή «ωραία», και επίσης ως «χάρη πνοής». Επειδή την επισκέφθηκε ανατολή από ύψους, την αληθινά εκπρεπή και ωραία, εννοώ βέβαια την Εκκλησία, και της χάρισε ως δώρο και ουράνιο ξένιο τη δωρεά της δικής του πνοής, εννοώ βέβαια τη μέθεξη του Αγίου Πνεύματος. Αυτή δε του γέννησε τον Γηρσάμ, δηλαδή τον αληθινά πάροικο λαό. Διότι εκείνοι που έχουν σφραγιστεί με το θείο Πνεύμα, και έχουν αξιωθεί της άνωθεν επισκοπής, και έχουν διαπλαστεί σε ωραιότητα προς τον Υιό, είναι, σύμφωνα με την αλήθεια, πάροικοι σε αυτόν τον κόσμο.