Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 2:24

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τὸν στεναγμὸν αὐτῶν, καὶ ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ τῆς πρὸς ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Οὐ τὰ διὰ λόγων ἀπαγγελλόμενα, ἀλλὰ τὰ διὰ κατορθωμάτων γνωριζόμενα. 〈Σύνες τῆς κραυγῆς μου.〉 Κραυγὴ δὲ τοῦ δικαίου, οὐχ ἡ πληκτικὴ τοῦ ἀέρος φωνή, ἀλλ᾽ ἡ οὐρανόφρων τῆς ψυχῆς διαγωγή. 〈Πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου.〉 Φωνὴν δὲ λέγει, οὐ τὸν σαλπιγγοφανῆ ἦχον, ἀλλὰ τὸν βαρύτατον τῆς καρδίας στεναγμόν· οὕτω γὰρ γέγραπται· 〈Καὶ κατεστέναξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀπὸ τῶν ἔργων, καὶ εἰσήκουσε τῆς φωνῆς τοῦ στεναγμοῦ αὐτῶν ὁ θεός.〉 Καὶ ἦν ἡ φωνὴ τοῦ στεναγμοῦ ἀνθρώποις μὲν ἄδηλος, θεῷ δὲ κατάδηλος. 〈Σύνες τῆς κραυγῆς μου.〉 Τί λέγεις, προφῆτα; Παρακελεύῃ θεῷ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όχι αυτά που αναγγέλλονται με τα λόγια, αλλά αυτά που γίνονται γνωστά με τα έργα. «Κατανόησε την κραυγή μου». Κραυγή δε του δικαίου δεν είναι η φωνή που πλήττει τον αέρα, αλλά η ουρανόφρων διαγωγή της ψυχής. «Πρόσεξε τη φωνή της δέησής μου». Και λέγοντας φωνή, δεν εννοεί τον ήχο που μοιάζει με σάλπιγγα, αλλά τον βαθύτατο στεναγμό της καρδιάς· διότι έτσι έχει γραφτεί: «Και αναστέναξαν οι γιοι του Ισραήλ από τα έργα τους, και εισάκουσε ο Θεός τη φωνή του στεναγμού τους». Και η φωνή του στεναγμού ήταν στους ανθρώπους άδηλη, στον Θεό όμως ολοφάνερη. «Κατανόησε την κραυγή μου». Τι λες, προφήτη; Δίνεις παραγγέλματα στον Θεό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Εἴπερ πάντα Πνεύματι ἁγίῳ εἴρηται τὰ γεγραμμένα παρὰ τῶν Προφητῶν, δηλονότι καὶ ἡ ἀναγραφὴ τοῦ χρόνου τῆς προφητείας οὐ μάτην παρεμβέβληται. Τί γὰρ ὄφελος ἐκ τοῦ μαθεῖν, ὅτι τοῦτο ἐγένετο τὸ ῥῆμα πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους τῷ ἔτει, ᾧ ἀπέθανεν Ἀχὰζ, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἰουδαίας; Λογιζόμεθα οὖν, ὅτι ὥσπερ ἐν τῇ Ἐξόδῳ γέγραπται, ὅτι Ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου, καὶ κατεστέναξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν, καὶ ἀνέβη ἡ βοὴ καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τῶν στεναγμῶν αὐτῶν. Ζῶντος μὲν γὰρ τοῦ βασιλέως τοῦ πονηροῦ, στενάζειν πρὸς τὸν Θεὸν οὐκ ἠδύναντο· κατηνάγκαζε γὰρ αὐτοὺς ἐν ἔργοις σκληροῖς, μὴ ἐπιτρέπων ἀνανεύειν πρὸς τὸν Θεόν. Ἐπειδὴ δὲ ἐκποδὼν ἐγένετο ὁ πονηρὸς, τότε δέον κροτεῖν καὶ ἐπιχαίρειν τῇ πτώσει τοῦ ἐχθροῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον όλα όσα έχουν γραφτεί από τους Προφήτες έχουν ειπωθεί εν Αγίω Πνεύματι, είναι προφανές ότι και η αναγραφή του χρόνου της προφητείας δεν έχει παρεμβληθεί μάταια. Διότι ποιο είναι το όφελος από το να μάθουμε ότι αυτός ο λόγος απευθύνθηκε προς τους αλλοφύλους κατά το έτος που πέθανε ο Άχαζ, ο βασιλιάς της Ιουδαίας; Αναλογιζόμαστε, λοιπόν, ότι όπως ακριβώς είναι γραμμένο στο βιβλίο της Εξόδου: «Πέθανε ο βασιλιάς της Αιγύπτου, και αναστέναξαν οι υιοί του Ισραήλ από τα έργα τους, και ανέβηκε η κραυγή τους και εισάκουσε ο Θεός τους στεναγμούς τους». Διότι, όσο ζούσε ο πονηρός βασιλιάς, δεν μπορούσαν να στενάξουν προς τον Θεό· καθώς τους καταπίεζε με σκληρά έργα, μην επιτρέποντάς τους να υψώσουν το βλέμμα τους προς τον Θεό. Όταν όμως ο πονηρός εξέλιπε, τότε άρμοζε να επικροτούν και να επιχαίρουν για την πτώση του εχθρού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ ἐπάταξε τὰς ἀμπέλους αὐτῶν καὶ τὰς συκᾶς αὐτῶν, καὶ συνέτριψε πᾶν ξύλον ὁρίων αὐτῶν. Εἶπε, καὶ ἦλθεν ἀκρὶς καὶ βροῦχος, οὗ οὐκ ἦν ἀριθμὸς, καὶ κατέφαγε πάντα χόρτον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, καὶ κατέφαγε πάντα τὸν καρπὸν τῆς γῆς αὐτῶν. Καὶ ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, ἀπαρχὴν παντὸς πόνου αὐτῶν. Ὥσπερ τὸν Ἰωσὴφ πρῶτον συγχωρεῖ δουλεῦσαι, καὶ πέδαις καὶ σιδήρῳ ταπεινωθῆναι· εἶτα μετὰ ταῦτα δοκιμὴν δεδωκότα τῆς οἰκείας ἀρετῆς, προάγει ἐπὶ βασιλείαν· οὕτω καὶ νῦν, βουλόμενος τῆς αὐτοῦ ἐπισκοπῆς καταξιῶσαι τὸν λαὸν, πρῶτον αὐτὸν πειρατηρίοις ἐκδίδωσιν, ἵν᾽ ὕστερον λεχθῇ τό· Καὶ ἐστέναξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ, καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν, καὶ ἀνέβη ἡ βοὴ αὐτῶν πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν ἔργων. Καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τὸν στεναγμὸν αὐτῶν· καὶ ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τῆς διαθήκης αὑτοῦ τῆς πρὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. Καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, καὶ ἐγνώσθη αὐτοῖς. Ἐπειδὴ δὲ εἴρηται, ὅτι μετέστρεψε τὴν καρδίαν αὐτῶν, δηλονότι τῶν Αἰγυπτίων, τοῦ μισῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἐρεῖς, ὅτι δικαίως ἔπραξεν ὁ Θεός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάταξε τα αμπέλια τους και τις συκιές τους, και συνέτριψε κάθε δέντρο στα όριά τους. Έδωσε προσταγή, και ήλθε ακρίδα και βρούχος, που δεν είχαν αριθμό, και κατέφαγαν κάθε χορτάρι στη γη τους, και κατέφαγαν όλο τον καρπό της γης τους. Και πάταξε κάθε πρωτότοκο στη γη τους, την απαρχή κάθε κόπου τους. Όπως ακριβώς επιτρέπει πρώτα στον Ιωσήφ να γίνει δούλος, και να ταπεινωθεί με δεσμά και σίδερα· έπειτα, αφού εκείνος έδωσε απόδειξη της δικής του αρετής, τον προάγει στη βασιλεία· έτσι και τώρα, θέλοντας να καταξιώσει τον λαό της δικής του επισκοπής, πρώτα τον παραδίδει σε δοκιμασίες, ώστε ύστερα να λεχθεί το εξής: «Και αναστέναξαν οι υιοί του Ισραήλ, και κραύγασαν προς τον Κύριο τον Θεό τους, και ανέβηκε η βοή τους προς τον Θεό εξαιτίας των έργων. Και εισάκουσε ο Θεός τον στεναγμό τους· και θυμήθηκε ο Θεός τη διαθήκη του προς τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Και επέβλεψε ο Θεός τους υιούς του Ισραήλ, και έγινε γνωστός σε αυτούς». Επειδή όμως έχει ειπωθεί ότι «μετέστρεψε την καρδιά τους», δηλαδή των Αιγυπτίων, «ώστε να μισήσουν τον λαό του», θα πεις ότι δικαίως έπραξε ο Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
ηʹ. Ἴστε δὲ πάντως ἡλίκον ἐστὶν ἁμαρτήματα ἐκπομπεύεσθαι, καὶ πῶς μεγάλης δεῖται ψυχῆς ὁ τοιοῦτος, ὥστε μετὰ τὴν τῶν πολλῶν κατηγορίαν, καὶ τὸ μάρτυρας ἔχειν τοσούτους τῶν οἰκείων πλημμελημάτων, μὴ ἀναπεσεῖν. Ἀλλ᾽ ὅμως ἅπαντα ταῦτα ὁ γενναῖος ἐκεῖνος τῆς ψυχῆς ἐξελκύσας τὰ βέλη, οὕτως ἔλαμψε μετὰ ταῦτα, οὕτως ἔσμηξε τὴν κηλῖδα, οὕτως ἐγένετο καθαρὸς, ὡς τῶν ἐκγόνων τῶν αὐτοῦ καὶ τελευτήσας τὰ ἁμαρτήματα παραμυθήσασθαι· καὶ ὅπερ ἐλέγετο περὶ τοῦ Ἀβραὰμ, καὶ περὶ τούτου φαίνεται ὁ Θεὸς λέγων· μᾶλλον δὲ πολλῷ πλέον περὶ τούτου. Ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ πατριάρχου φησὶν, ὅτι Ἐμνήσθην τῆς διαθήκης τῆς πρὸς Ἀβραάμ· ἐνταῦθα δὲ οὐ, τῆς διαθήκης, φησὶν, ἀλλὰ πῶς; Διὰ Δαυῒδ τὸν παῖδά μου ὑπερασπιῶ τῆς πόλεως ταύτης. Καὶ τὸν Σολομῶντα δὲ διὰ τὴν πρὸς ἐκεῖνον εὔνοιαν οὐκ ἀφῆκε τηλικαύτην ἁμαρτήσαντα ἁμαρτίαν τῆς βασιλείας ἐκπεσεῖν. Καὶ τοσαύτη ἦν ἡ δόξα τοῦ ἀνδρὸς, ὥστε τὸν Πέτρον μετὰ τοσαῦτα ἔτη πρὸς Ἰουδαίους δημηγοροῦντα οὕτω λέγειν· Ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παῤῥησίας πρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Δαυῒδ, ὅτι καὶ ἐτελεύτησε καὶ ἐτάφη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η΄. Γνωρίζετε βεβαίως πόσο βαρύ είναι να διαπομπεύονται τα αμαρτήματα κάποιου, και πόσο μεγάλη ψυχική δύναμη χρειάζεται ένας τέτοιος άνθρωπος, ώστε να μην καταπέσει μετά από την κατάκριση των πολλών και το γεγονός ότι έχει τόσους πολλούς μάρτυρες των δικών του σφαλμάτων. Αλλά όμως, αφού ο γενναίος εκείνος ανέσυρε όλα αυτά τα βέλη από την ψυχή του, έλαμψε τόσο πολύ στη συνέχεια, απέπλυνε τόσο πολύ την κηλίδα και έγινε τόσο καθαρός, ώστε ακόμη και μετά τον θάνατό του να αποτελέσει παρηγορία για τα αμαρτήματα των απογόνων του. Και αυτό που ειπώθηκε για τον Αβραάμ, φαίνεται ο Θεός να το λέει και για αυτόν· μάλλον δε, πολύ περισσότερα για αυτόν. Διότι, στην περίπτωση του πατριάρχη λέει: «Ενεθυμήθην τη διαθήκη προς τον Αβραάμ». Εδώ όμως δεν λέει για διαθήκη, αλλά πώς εκφράζεται; «Χάριν του Δαυίδ του δούλου μου θα υπερασπισθώ την πόλη αυτή». Αλλά και τον Σολομώντα, εξαιτίας της εύνοιάς Του προς εκείνον, δεν τον άφησε να εκπέσει από τη βασιλεία, μολονότι διέπραξε τόσο μεγάλη αμαρτία. Και τόσο μεγάλη ήταν η δόξα του ανδρός αυτού, ώστε ο Πέτρος, έπειτα από τόσα χρόνια, δημηγορώντας προς τους Ιουδαίους να λέει το εξής: «Μου επιτρέπεται να σας πω με παρρησία για τον πατριάρχη Δαυίδ, ότι και ετελεύτησε και ετάφη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες