Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 2:7

Και με ποιον ακριβώς τρόπο, θα το μάθουμε από τα όσα ακολουθούν και συνδέονται με αυτά. Διότι θα παραθέσουμε ως εικόνα και προτύπωση της σωτηρίας μέσω του Χριστού τα όσα έχουν γραφτεί για τον θεσπέσιο Μωυσή. 4. «Υπήρχε δε κάποιος από τη φυλή του Λευί, ο οποίος πήρε γυναίκα από τις θυγατέρες του Λευί και τη νυμφεύτηκε, και εκείνη συνέλαβε και γέννησε αρσενικό παιδί. Βλέποντας δε ότι ήταν χαριτωμένο, το έκρυψαν για τρεις μήνες. Επειδή όμως δεν μπορούσαν πλέον να το κρύβουν, η μητέρα του πήρε ένα καλάθι, το άλειψε με άσφαλτο και πίσσα, έβαλε μέσα το παιδί και το τοποθέτησε στο έλος κοντά στον ποταμό. Και η αδελφή του παρακολουθούσε από μακριά, για να μάθει τι θα του συμβεί. Κατέβηκε δε η κόρη του Φαραώ για να λουστεί στον ποταμό, και οι υπηρέτριές της περπατούσαν κατά μήκος του ποταμού. Και βλέποντας το καλάθι μέσα στο έλος, έστειλε την υπηρέτριά της και το πήρε. Ανοίγοντάς το, βλέπει ένα παιδί να κλαίει μέσα στο καλάθι, και το σπλαχνίστηκε η κόρη του Φαραώ και είπε: Αυτό είναι από τα παιδιά των Εβραίων. Και είπε η αδελφή του στην κόρη του Φαραώ: Θέλεις να σου καλέσω μια παραμάνα από τους Εβραίους, για να σου θηλάσει το παιδί;»

ε'. Παρατήρησε δε πώς, παρόλο που ο Φαραώ είχε διατάξει να εξοντώνεται κάθε αρσενικό, η μητέρα του κρύβει μεν το βρέφος, αφού όμως έπειτα το τοποθέτησε και το έκλεισε στη θίβη, δηλαδή σε κλειστό κιβώτιο, το αφήνει στα έλη, το ανασύρει όμως αμέσως η κόρη του διώκτη που το βρήκε στα νερά, και ανοίγει μεν τη θίβη, βρίσκοντας έπειτα το βρέφος να κλαίει. Καταλαβαίνει δε με ακρίβεια ότι είναι Εβραίος, και το παραδίδει για ανατροφή στη μητέρα που το γέννησε, υποσχόμενη μάλιστα μισθό για τα τροφεία.

ΚΗ΄. ΤΟΥ ΕΖΕΚΙΗΛ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΩΥΣΕΩΣ «Σχετικά με την έκθεση του Μωυσή στο έλος από τη μητέρα του και την ανάσυρση και ανατροφή του από την κόρη του βασιλιά, εξιστορεί και ο Εζεκιήλ, ο ποιητής των τραγωδιών, αναλαμβάνοντας την ιστορία από την αρχή, από εκείνους που έφτασαν στην Αίγυπτο μαζί με τον Ιακώβ προς τον Ιωσήφ. Λέει λοιπόν τα εξής, παρουσιάζοντας τον Μωυσή να λέει: "Αφότου ο Ιακώβ, αφήνοντας τη γη της Χαναάν, κατέβηκε στην Αίγυπτο έχοντας μαζί του εβδομήντα ψυχές και δημιούργησε πολύ λαό, ο οποίος δυστυχούσε και θλιβόταν, και μέχρι εκείνα τα χρόνια κακοποιούνταν από κακούς ανθρώπους και από δυναστικό χέρι. Διότι, βλέποντας το γένος μας να έχει αυξηθεί αρκετά, ο βασιλιάς Φαραώ μηχανεύτηκε μεγάλο δόλο εναντίον μας, από τη μια βασανίζοντας τους ανθρώπους με την κατασκευή πλίνθων και με βαριές οικοδομές, και από την άλλη οχύρωνε πόλεις εις βάρος αυτών των δύσμοιρων. Έπειτα διατάζει το γένος των Εβραίων να ρίχνουν τα αρσενικά βρέφη στα βαθιά νερά του ποταμού. Τότε η μητέρα που με γέννησε με έκρυβε για τρεις μήνες, όπως έλεγε. Επειδή όμως δεν μπορούσε πλέον να διαφύγει της προσοχής, με εξέθεσε κρυφά, τυλίγοντάς με με τα ρούχα μου, στις όχθες του ποταμού, μέσα σε ένα πυκνό και δασώδες έλος. Και η αδελφή μου η Μαριάμ παρακολουθούσε από κοντά. Και έπειτα η κόρη του βασιλιά κατέβηκε μαζί με τις θεραπαινίδες της για να καθαρίσει το νεανικό της σώμα με λουτρά. Μόλις με είδε, αμέσως με έπιασε και με ανέσυρε, και κατάλαβε ότι ήμουν Εβραίος. Και τότε η αδελφή μου η Μαριάμ έτρεξε προς την πριγκίπισσα και της είπε τα εξής: 'Θέλεις να σου βρω γρήγορα μια τροφό για αυτό το παιδί από τις Εβραίες;' Και εκείνη προέτρεψε την κόρη να το κάνει."»

«Και αφού έβγαλε τα ρούχα της χηρείας της, φόρεσε το πέπλο, στολίστηκε και κάθισε στον δρόμο προς τη Θαμνά. Διότι είδε ότι ο Σηλώμ είχε μεγαλώσει, αλλά εκείνος δεν της τον είχε δώσει για σύζυγο. Και όταν την είδε ο Ιούδας, πλησίασε προς το μέρος της και της είπε: "Άφησέ με να έλθω μαζί σου". Επειδή δεν γνώριζε ότι είναι νύφη του. Εκείνη δε του είπε: "Τι θα μου δώσεις, εάν έλθεις μαζί μου;" Εκείνος απάντησε: "Εγώ θα σου στείλω ένα κατσικάκι από το κοπάδι μου". Εκείνη του είπε: "Δώσε μου έναν αρραβώνα (εγγύηση), μέχρι να μου το στείλεις". Και εκείνος είπε: "Τι αρραβώνα να σου δώσω;" Εκείνη απάντησε: "Το δαχτυλίδι σου, το περιδέραιό σου και το ραβδί που κρατάς στο χέρι σου". Και της τα έδωσε, και συνευρέθηκε μαζί της, και εκείνη συνέλαβε από αυτόν.» Σχόλιο: Τρεις γιους είχε ο πεθερός της Θάμαρ, ο Ιούδας, και τους δύο, τον έναν μετά τον άλλον, τους είχε νυμφεύσει μαζί της. Και καθώς αυτοί πέθαναν άτεκνοι, αρνήθηκε να νυμφεύσει τον τρίτο του γιο με αυτήν, επειδή φοβήθηκε μήπως πεθάνει και αυτός. Η Θάμαρ, λοιπόν, έχοντας περιπέσει στο όνειδος της ατεκνίας και φοβούμενη τον κίνδυνο της πορνείας, ενεργώντας κατ' οικονομίαν απέναντι στον πεθερό της, συνευρέθηκε μαζί του και γεννά από αυτόν δύο παιδιά, τον Φαρές και τον Ζαρά. «Είπε η αδελφή του Μωυσή στη θυγατέρα του Φαραώ: "Θέλεις να σου καλέσω μια γυναίκα τροφό από τις Εβραίες, για να σου θηλάσει το παιδί;" Και η θυγατέρα του Φαραώ τής είπε: "Πήγαινε". Και αφού πήγε η νεαρή κοπέλα, κάλεσε τη μητέρα του παιδιού.»