Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 21:15

Επομένως, ο νόμος, ορίζοντας ως έπαθλο και εξαιρετικό δώρο για τη ζωή την απόλαυση μακροζωίας για όσους θέλουν να τιμούν τους γονείς τους, ενώ επικρεμά τον θάνατο στους αλαζόνες και τους υβριστές, καθιστά τον φόβο ως έναν παιδαγωγό που καθοδηγεί προς το ορθό. Διότι αναφέρει πάλι: «Όποιος χτυπά τον πατέρα του ή τη μητέρα του, να θανατωθεί· και όποιος κακολογεί τον πατέρα του ή τη μητέρα του, θα πεθάνει με θάνατο». Παρατήρησε λοιπόν ότι τιμωρεί με ίσο μέτρο κάθε είδος αμαρτίας απέναντί τους, και είναι προφανές ότι τοποθετεί τα δικαιώματα των γονέων πολύ κοντά σε εκείνα που αφορούν τον Θεό. Διότι, όπως ακριβώς ως προς τον Θεό, το αμάρτημα της γλώσσας τιμωρείται με θάνατο και με την έσχατη οργή, το ίδιο ισχύει και για τους ίδιους τους γεννήτορες. Και όποιος αθετεί τη θεία εντολή και επιλέγει με τις παραβάσεις του να λυπήσει τον παιδαγωγό, πεθαίνει χωρίς οίκτο. Εάν πάλι κάποιος αδιαφορήσει για τις υποθήκες του πατέρα ή της μητέρας του, πεθαίνει με λιθοβολισμό, αφού ο θείος νόμος έχει προστάξει και αυτό.

Εάν όμως πρέπει να αντιπαραβάλουμε προς αυτά και τους νόμους του Μωυσή, άκουσε τι διατάσσεται σχετικά με τους φόνους: «Εάν κάποιος χτυπήσει κάποιον και εκείνος πεθάνει, να τιμωρείται με θάνατο. Εκείνος όμως που δεν το έπραξε με τη θέλησή του, αλλά ο Θεός τον παρέδωσε στα χέρια του· εγώ θα σου ορίσω έναν τόπο όπου θα μπορεί να καταφύγει ο φονιάς. Εάν, όμως, κάποιος επιτεθεί στον πλησίον του για να τον σκοτώσει με δόλο και καταφύγει εκεί, θα τον απομακρύνεις από το θυσιαστήριό μου για να τον θανατώσεις. Όποιος χτυπά τον πατέρα του ή τη μητέρα του, να τιμωρείται με θάνατο. —Εάν φιλονικήσουν δύο άνδρες και χτυπήσει ο ένας τον πλησίον του με πέτρα ή με τη γροθιά του και εκείνος δεν πεθάνει, αλλά κατακλιθεί στο κρεβάτι, εάν ο άνθρωπος σηκωθεί και περπατήσει έξω στηριζόμενος στο ραβδί του, εκείνος που τον χτύπησε θα μείνει ατιμώρητος· θα καταβάλει αποζημίωση μόνο για τον χρόνο της αργίας του και θα πληρώσει τα ιατρικά έξοδα. Εάν κάποιος χτυπήσει τον δούλο του ή τη δούλη του με ραβδί και πεθάνει στα χέρια του, θα τιμωρηθεί δικαστικώς. Εάν όμως επιζήσει μία ή δύο ημέρες, δεν θα τιμωρηθεί, διότι αποτελεί περιουσία του. —Εάν κάποιος χτυπήσει τον οφθαλμό του δούλου του ή τον οφθαλμό της δούλης του και τον τυφλώσει, θα τους αφήσει ελεύθερους ως αντάλλαγμα για τον οφθαλμό τους». Αυτά ορίζουν, λοιπόν, και οι νόμοι του Μωυσή.

Το να υπακούει κανείς στους γονείς είναι θεάρεστο. ΤΙΤΛΟΣ ΚΓʹ. —Περί εκείνων που χτυπούν τον πατέρα και τη μητέρα τους, και για όλα τα κακά που θα ακολουθήσουν αυτούς οι οποίοι ατιμάζουν και απειθούν στους ίδιους τους τους γονείς. «Όποιος χτυπά τον πατέρα του ή τη μητέρα του, με θάνατο να θανατώνεται. Εκείνος που κακολογεί τον πατέρα του ή τη μητέρα του, να θανατώνεται». «Ο άνθρωπος ο οποίος θα κακοποιήσει τον πατέρα του ή τη μητέρα του, με θάνατο να θανατώνεται. Έχοντας μιλήσει άσχημα για τον πατέρα του και τη μητέρα του, είναι ένοχος». «Εάν κάποιος έχει γιο απειθή και προκλητικό, που δεν υπακούει στη φωνή της μητέρας του, και τον παιδαγωγήσουν, και πάλι δεν τους εισακούσει, τότε, αφού τον συλλάβουν ο πατέρας του και η μητέρα του, θα τον οδηγήσουν ενώπιον των γερόντων της πόλης τους, λέγοντας: Αυτός ο γιος μας είναι απειθής και προκλητικός και δεν ακούει τη φωνή μας. Και θα τον λιθοβολήσουν οι άνδρες της πόλης του με πέτρες, και θα πεθάνει». «Καταραμένος να είναι εκείνος που ατιμάζει τον πατέρα του· και όλος ο λαός θα πει: Γένοιτο, γένοιτο». «Ο ανυπάκουος γιος θα οδηγηθεί στην απώλεια». «Εκείνος που ατιμάζει τον πατέρα του και αποδιώχνει τη μητέρα του, θα ντροπιαστεί και θα γίνει αξιοκαταφρόνητος». «Σε εκείνον που κακολογεί πατέρα και μητέρα, θα σβήσει το λυχνάρι του, και οι κόρες των ματιών του θα αντικρίσουν σκοτάδι». «Το μάτι που περιγελά τον πατέρα και ατιμάζει τα γηρατειά της μητέρας, είθε να το εξορύξουν τα κοράκια των φαραγγιών, και να το καταβροχθίσουν οι νεοσσοί των αετών».

Πώς όμως και ο παλαιός θείος νόμος θεσπίζει να τιμωρούνται με θάνατο οι παραβάτες, εάν βέβαια και για αυτούς ως ανθρώπους το όριο των ημερών της ζωής τους έχει καθοριστεί με ασφάλεια από τον Θεό; Τι προστάζει, λοιπόν, ο θείος νόμος; «Εκείνος που προσφέρει θυσία σε θεούς», λέγει, «θα εξολοθρευτεί, εκτός εάν προσφέρει μόνο στον Κύριο»· και «Εάν κάποιος χτυπήσει κάποιον και εκείνος πεθάνει, πρέπει να θανατωθεί»· και «Όποιος χτυπά τον πατέρα ή τη μητέρα του, πρέπει να θανατωθεί»· και πάλι: «Όποιος μοιχεύσει με τη γυναίκα του πλησίον του, πρέπει να θανατωθεί και ο μοιχός και η μοιχαλίδα»· και αλλού: «Όποιος συνευρεθεί με άνδρα όπως με γυναίκα, πρέπει να θανατωθούν και οι δύο· διότι οι τέτοιοι είναι καταραμένοι και να τους λιθοβολήσετε». Αφού θεσπίζει πολλά τέτοια επιτίμια για τους παραβάτες, προσθέτει στη συνέχεια και λέγει: «Δεν θα θανατώσεις τον αθώο και τον δίκαιο» και «Δεν θα πεθάνουν οι πατέρες για τα τέκνα ούτε οι υιοί για τους πατέρες, αλλά ο καθένας θα πεθάνει για τη δική του αμαρτία».