Ἀκριβῆ δὲ ὁ νόμος καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς πεπονθόσι ποιεῖται διαστολήν· εἰ μὲν γὰρ υἱὸν ἡ θυγατέρα, φησὶν, ὁ μόσχος ἀνέλῃ, τεθνάτω καὶ ἀφιλοικτιρμόνως· εἰ δὲ παῖδα ἢ παιδίσκην, ἀργύριον ἔστω τὸ ὑπὲρ αὐτῶν ζητούμενον. Τίς οὖν ὁ λόγος, πῶς οὐκ ἄξιον ἰδεῖν; καίτοι τὸ ἐλεύθερόν τε καὶ δοῦλον ἐν ἡμῖν, ἐκ πλεονεξίας καὶ οὐκ ἀῤῥώστημα φύσεως, καθάπερ ἀμέλει καὶ τὸ νοσεῖν· «Εἷς γὰρ ἡμᾶς ἔκτισε Θεὸς, καὶ εἷς ὁ πάντων Πατὴρ,» κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν. Ἆρ᾽ οὖν ὡς ἔγκλημα καὶ δουλείαν καταγράφει τινῶν ὁ Δημιουργός; ἆρα καὶ παρ᾽ αὐτῷ τὸ δοῦλον ἐν μείοσι, καὶ δόξῃ πλεονεκτεῖ τὸ ἐλεύθερον;
Μετάφραση
Ο νόμος, βεβαίως, κάνει ακριβή διάκριση και ως προς τα θύματα· διότι, εάν μεν ο ταύρος σκοτώσει γιο ή κόρη, λέει, να θανατωθεί ανελέητα· εάν όμως σκοτώσει δούλο ή δούλη, ας ζητηθεί αργύριο ως αποζημίωση για αυτούς. Ποιος είναι, λοιπόν, ο λόγος γι' αυτό, και πώς να μην αξίζει να τον εξετάσουμε; Αν και το να είναι κανείς ελεύθερος ή δούλος ανάμεσά μας προέρχεται από την πλεονεξία και δεν αποτελεί ασθένεια της φύσεως, όπως συμβαίνει με την αρρώστια· «Διότι ένας Θεός μάς δημιούργησε, και ένας είναι ο Πατέρας όλων», σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη. Μήπως, λοιπόν, ο Δημιουργός καταλογίζει σε κάποιους τη δουλεία ως έγκλημα; Μήπως και ενώπιόν Του ο δούλος θεωρείται κατώτερος, και ο ελεύθερος υπερέχει σε δόξα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες