Δύο γὰρ φόνους αὐτὸν ἐργασάμενον, ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ, ἱερωσύνῃ τετίμηκεν· οὐκ ἂν τοῦτο ποιήσας, εἰ ἀγαθότητα μόνην ἐνομοθέτει. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ νόμος διηγόρευε, τὸν ἐξ Ἑβραίων δουλεύοντα ἑβδόμῳ ἔτει ἐλευθεροῦσθαι, εἰ δὲ μὴ ἐθέλει, προσάγεσθαι τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς, καὶ τρυπᾶσθαι αὐτοῦ τὸ ὠτίον, καὶ μένειν δοῦλον αἰώνιον· τοῦ δὲ χρόνου τῆς ἐλευθερίας φοιτήσαντος, οὐδεμίαν οὖτοι αὐτῆς ἐποιοῦντο πρόνοιαν (ἴσως ἐμφιλοχωρήσαντες τοῖς βαρβάροις, καὶ τὴν ἐκείνων ἀσέβειάν τε καὶ πολιτείαν ζηλώσαντες)· ὁ τῶν Περσῶν ἄγγελος οὐδαμῶς αὐτοῖς προσήκειν τὴν ἐλευθερίαν διισχυρίζετο, εἴπερ ὁ νόμος τοὺς μὲν θέλοντας ἐλευθεροῖ, κατὰ δὲ τῶν ἐθελόντων δουλεύειν, κυροῖ τῆς δεσποτείας τὴν ψῆφον, οὐκ ἀπανθρωπίᾳ νικώμενος, ἀλλὰ τὸ δίκαιον ὑποτιθέμενος.
Μετάφραση
Διότι, παρόλο που αυτός διέπραξε δύο φόνους σε μία χρονική στιγμή, τον τίμησε με το αξίωμα της ιεροσύνης· δεν θα το είχε πράξει αυτό, εάν νομοθετούσε με μόνο κριτήριο την αγαθότητα. Επειδή δε και ο νόμος όριζε ρητά ότι εκείνος από τους Εβραίους που ήταν δούλος έπρεπε κατά το έβδομο έτος να ελευθερώνεται, και αν δεν το επιθυμούσε, να οδηγείται στη θύρα της σκηνής, να τρυπιέται το αυτί του και να παραμένει δούλος για πάντα· όταν όμως έφθασε ο χρόνος της ελευθερίας, αυτοί δεν φρόντισαν καθόλου γι' αυτήν (ίσως επειδή είχαν προσκολληθεί στους βαρβάρους και είχαν ζηλέψει την ασέβεια και τον τρόπο ζωής τους)· ο άγγελος των Περσών ισχυριζόταν ότι δεν τους άρμοζε καθόλου η ελευθερία, εφόσον ο νόμος ελευθερώνει όσους το επιθυμούν, ενώ για όσους θέλουν να είναι δούλοι επικυρώνει την απόφαση της εξουσίας πάνω τους, όχι επειδή νικιέται από απανθρωπιά, αλλά επειδή θέτει ως βάση το δίκαιο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες