Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 22:31

Επτά ημέρες θα μείνει με τη μητέρα του, και την όγδοη ημέρα θα μου το παραδώσεις. Και άγιοι άνδρες θα είστε για μένα.» 2. Εύλογα, λοιπόν, ο Θεός των όλων ζητά την αφιέρωση των πάντων, και ορίζει ότι σε Αυτόν πρέπει να αφιερώνουμε τα αρσενικά. Διότι, επειδή εξολοθρεύτηκαν τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων, ενώ διασώθηκε πανοικεί και διέφυγε τον ολεθρευτή ο αγαπημένος Ισραήλ, έχοντας χριστεί με το αίμα του αμνού, ως τύπος του Χριστού που βρέθηκε για εμάς ανάμεσα στους νεκρούς για να καταργήσει τον θάνατο, για τον λόγο αυτό, δικαίως, όσα διασώθηκαν δεν ανήκουν πλέον στον εαυτό τους· αντίθετα, ταιριάζει μάλλον να τα κατέχει πλέον ως δικά Του Εκείνος που κινδύνευσε για χάρη τους.

Γι' αυτόν τον λόγο, το να πρέπει κανείς να συμμετέχει σε ανόσιες διδασκαλίες, και στους λόγους που θα εξέφερε ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει γίνει βορά του διαβόλου και τρόπον τινά τροφή της αγέλης των δαιμόνων, λέει ότι είναι μόλυσμα. Και το απαγορεύει πάλι, μιλώντας αινιγματικά: «Και κρέας κατασπαραγμένο από θηρία δεν θα φάτε· στα σκυλιά να το πετάξετε». Διότι «σκύλο» συνηθίζει η θεία Γραφή να ονομάζει τον αναιδή και ακάθαρτο άνθρωπο. Σε έναν τέτοιο, λοιπόν, θα ταίριαζε, νομίζω, κάθε βδελυρός και δυσώδης λόγος, που συντίθεται από τον ίδιο τον Βεελζεβούλ, ο οποίος, σαν άγριο θηρίο, έχει κατασπαράξει την ψυχή που του έχει υποταχθεί και τον υπηρετεί σε αυτό: «Διότι κανείς δεν λέει ανάθεμα στον Ιησού, παρά μόνο μέσω του Βεελζεβούλ». Για τους αγίους, βέβαια, το να μετέχουν σε τόσο αισχρές ή κίβδηλες έννοιες και λόγια, είναι εντελώς ανάρμοστο. «Διότι καμία κοινωνία δεν υπάρχει μεταξύ φωτός και σκότους.» ΠΑΛΛ. Αλήθεια. ΚΥΡ. Επίσης, ότι πρέπει να αγρυπνούν εκείνοι που έλαχαν να καθοδηγούν και να ηγούνται ποιμνίων, το έχει πάλι θεσπίσει. Και ποιος θα μπορούσε να είναι ο τρόπος της δικής μας φροντίδας σε αυτό, το υποδηλώνει, λέγοντας στο Λευιτικό: «Τα ζώα σου δεν θα τα ζευγαρώσεις με ετερόκλητα είδη, και τον αμπελώνα σου δεν θα τον σπείρεις με διαφορετικούς σπόρους». Διότι, με κοπάδια αιγών και προβάτων, ή με αμπελώνα, πρέπει να παρομοιάζουμε πολύ σωστά το πλήθος των πιστών που βρίσκεται υπό την καθοδήγησή μας. Διότι και ο θεσπέσιος Πέτρος άκουσε: «Σίμων, γιε του Ιωνά, με αγαπάς; Βόσκε τα αρνία μου, ποίμαινε τα πρόβατά μου.»

Κρέας από ζώο που κατασπαράχθηκε από θηρία δεν θα φάτε, αλλά θα το ρίξετε στον σκύλο. Απαγορεύει να φάει κανείς πνευματική τροφή που έχει κατασπαραχθεί από τα άγρια στόματα των αιρετικών, και προστάζει να την απορρίπτει στο αναιδές, υλακτούν και ακάθαρτο τάγμα των άλλων αιρετικών. «Εάν κάποιος αφήσει το ζώο του, και αυτό βοσκήσει σε ξένο αγρό, θα αποζημιώσει από τον δικό του αγρό ανάλογα με τη σοδειά του. Εάν δε καταβοσκήσει ολόκληρο τον αγρό, θα αποζημιώσει με τα καλύτερα του δικού του αγρού και τα εκλεκτότερα του αμπελώνα του.» Εάν κάποιος επιτρέψει στον μαθητή του να προκαλέσει φθορά στον αγρό της Εκκλησίας του Χριστού: εάν η φθορά γίνει εν μέρει, ο δάσκαλος θα υποστεί ανάλογη ζημία από τα δικά του· εάν όμως γίνει εξ ολοκλήρου, θα χάσει ολόκληρη τη δική του ψυχή, διότι αυτή είναι τα καλύτερα και τα εκλεκτότερά του. Πάντως και αυτός που προκαλεί τη φθορά θα υποστεί την τιμωρία.