Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 22:4

Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει το, «Θα αποζημιώσει με τα καλύτερα του αγρού του και του αμπελώνα του.» Θα ταίριαζε, όπως μου φαίνεται, το νόημα αυτών των λόγων και στους εφευρέτες των αιρέσεων, των οποίων οι βδελυροί και ανόητοι μαθητές, σαν άλογα κτήνη, καταβοσκούν τα χωράφια και τους αμπελώνες του Κυρίου, προς κατάκριση και κόλαση των εφευρετών της αίρεσης. Διότι σε αυτούς θα συμβεί η απώλεια των καλύτερων πραγμάτων, δηλαδή ο όλεθρος της ίδιας της ψυχής τους. Επειδή και του αμπελώνα, ή του χωραφιού ενδεχομένως, και του καθενός από εμάς ξεχωριστά, το πιο άριστο στοιχείο που ενυπάρχει είναι η ψυχή. ΠΑΛΛ. Άρα λοιπόν λέμε ότι καρπός της αγάπης είναι το να οφείλει κανείς να αναζητά το συμφέρον των άλλων, και όχι μόνο το δικό του. ΚΥΡ. Βεβαιότατα, ω Παλλάδιε. Και ενώ πρέπει να εκπληρώνουμε την αγάπη προς τους αδελφούς μας ως κάτι εξαιρετικά ευάρεστο στον Θεό, ο νόμος από θεία οικονομία δεν επιτρέπει να επιβαρύνεται η αγάπη με κάτι το περιττό και υπερβολικό από δική μας κατάχρηση. Διότι βλάπτει εύκολα ακόμη και τον σταθερό νου, έστω κι αν έχει εδραιωθεί καλά σε οποιαδήποτε αρετή, το να του επιτίθεται κάτι όχι με μέτρο, αλλά μάλλον με ακατανίκητη ορμή. ΠΑΛΛ. Τι ακριβώς εννοείς; Διότι δεν κατανοώ σαφώς. ΚΥΡ. Ή μήπως δεν θεωρείς ότι είναι αρετή η πραότητα και η ανεξικακία; ΠΑΛΛ. Πώς όχι; ΚΥΡ.

Εάν λοιπόν κάποιος αιρετικός κλέψει κάποιον από αυτούς κρυφά, και, απομακρύνοντάς τον από την ευσέβεια, τον σκοτώσει με το μαχαίρι των ασεβών δογμάτων, ή τον παραδώσει σε πάθη που τον υποδουλώνουν, θα υποστεί τιμωρία ανάλογη με την προηγούμενη αρετή αυτού που εκλάπη. Διότι αυτό δηλώνεται μέσα από τη μεγαλύτερη και τη μικρότερη ζημία. «Εάν όμως», λέει, «βρεθεί ο κλέφτης την ώρα της διάρρηξης, χτυπηθεί και πεθάνει, δεν θα λογαριαστεί ως φόνος». Διότι αυτόν που συλλαμβάνεται να διαρρηγνύει την Εκκλησία για να κλέψει μια ψυχή, αν τύχει και τον σκοτώσει κανείς, δεν θεωρείται ένοχος φόνου, τουλάχιστον όσον αφορά τον πολιτικό νόμο, καθώς ληστεύει πιο φανερά και αναίσχυντα. «Εάν όμως», λέει, «ανατείλει πάνω του ο ήλιος, ένοχος θα είναι αυτός που τον σκότωσε». Διότι αν πάνω στον κλέφτη, όπως ελέχθη, ανατείλει ο ήλιος της μετανοίας και της ευσέβειας, θα είναι ένοχος αυτός που τον σκότωσε, διότι σκότωσε έναν ευσεβή και ομόπιστο. «Εάν όμως δεν έχει», λέει, «ας πουληθεί αντί του κλοπιμαίου». Διότι τον κλέφτη που δεν έχει λύτρα για να αποσείσει τα εγκλήματα, εννοώ δηλαδή τρόπους μετανοίας και αντιστάθμισης των αμαρτημάτων, ο λόγος τον θεωρεί άτιμο· διότι αυτός που πωλείται είναι άτιμος. «Εάν όμως συλληφθεί», λέει, «και βρεθεί στο χέρι του το κλοπιμαίο, θα πληρώσει τα διπλάσια». Επειδή δηλαδή δεν τον έχει οδηγήσει ακόμα στον όλεθρο, θα υποστεί μικρή ζημία· διότι ο κύριος θα πάρει πάλι πίσω το δικό του, και θα ζητήσει από τον κλέφτη τον λόγο για την κλοπή.

Κρέας από ζώο που κατασπαράχθηκε από θηρία δεν θα φάτε, αλλά θα το ρίξετε στον σκύλο. Απαγορεύει να φάει κανείς πνευματική τροφή που έχει κατασπαραχθεί από τα άγρια στόματα των αιρετικών, και προστάζει να την απορρίπτει στο αναιδές, υλακτούν και ακάθαρτο τάγμα των άλλων αιρετικών. «Εάν κάποιος αφήσει το ζώο του, και αυτό βοσκήσει σε ξένο αγρό, θα αποζημιώσει από τον δικό του αγρό ανάλογα με τη σοδειά του. Εάν δε καταβοσκήσει ολόκληρο τον αγρό, θα αποζημιώσει με τα καλύτερα του δικού του αγρού και τα εκλεκτότερα του αμπελώνα του.» Εάν κάποιος επιτρέψει στον μαθητή του να προκαλέσει φθορά στον αγρό της Εκκλησίας του Χριστού: εάν η φθορά γίνει εν μέρει, ο δάσκαλος θα υποστεί ανάλογη ζημία από τα δικά του· εάν όμως γίνει εξ ολοκλήρου, θα χάσει ολόκληρη τη δική του ψυχή, διότι αυτή είναι τα καλύτερα και τα εκλεκτότερά του. Πάντως και αυτός που προκαλεί τη φθορά θα υποστεί την τιμωρία.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διότι και οι δαίμονες πλεονεκτούν σε αυτό έναντι εσού, αφού ούτε τρώνε ποτέ απολύτως τίποτα, ούτε κοιμούνται. ΤΙΤΛΟΣ Εʹ. — Περί κλεπτών. «Εάν κάποιος κλέψει μοσχάρι ή πρόβατο, και το σφάξει, θα αποζημιώσει με πέντε μοσχάρια αντί για αυτό. Εάν όμως πιαστεί, θα πληρώσει τα διπλάσια.» «Εάν συλληφθεί άνθρωπος να κλέβει άνθρωπο από τους αδελφούς του, εκείνος ο κλέφτης θα θανατωθεί.» «Εάν ο κλέφτης βρεθεί κατά τη διάρρηξη, και χτυπηθεί και πεθάνει, δεν θεωρείται φόνος αυτό (δεν υπάρχει ενοχή αίματος).» «Ξεσηκώθηκαν εναντίον μου κλέφτες, των οποίων τα σπίτια ήταν τρύπες των βράχων.» «Όποιος συνεταιρίζεται με κλέφτη, μισεί τη δική του ψυχή.» «Είπε ο Κύριος σε εμένα: "Τι βλέπεις;" Και είπα: "Βλέπω ένα δρεπάνι με μήκος είκοσι πήχεις, και πλάτος δέκα πήχεις." Και μου είπε: "Θα εισβάλει στο σπίτι του κλέφτη, θα καταλύσει στο μέσο του σπιτιού του, και θα τον αφανίσει. Και κάθε κλέφτης εξαιτίας αυτού θα τιμωρηθεί μέχρι θανάτου."» «Ποιος θα εμπιστευτεί τον ευκίνητο ληστή που περιφέρεται από πόλη σε πόλη;» «Εκείνος που κλέβει ας μην κλέβει πλέον, αλλά μάλλον ας κοπιάζει, εργαζόμενος το αγαθό με τα ίδια του τα χέρια, ώστε να έχει να δώσει σε εκείνον που έχει ανάγκη.» Δύσκολες είναι οι νύχτες εκείνων που αγρυπνούν για να διαπράξουν αδικίες.