Σοφὸν δὲ ἡμῖν τῆς εἰς ἀλλήλους ἀγάπης ἐτίθει νόμον καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος, ὡδίπη λέγων· «Μὴ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦντες, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑτέρων.» Οὐ ζητεῖ γὰρ ἡ ἀγάπη τὰ ἑαυτῆς· περισκέπτεται δὲ μᾶλλον καὶ τὰ ἑτέρων, καὶ ὅπως ἂν ἔχοι τὰ ἀδελφῶν εὖ. Τοῦτό τοι πάλιν τὸ ἀρχαῖον ἡμῖν ὑπαινίττεται Γράμμα· ἔχει δὲ οὕτως· «Ἐὰν δὲ καταβοσκήσῃ τις ἀγρὸν ἢ ἀμπελῶνα, καὶ ἀφῇ τὸ κτῆνος αὐτοῦ, καταβοσκῆσαι ἀγρὸν ἕτερον, ἀποτίσει ἐκ τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ κατὰ τὸ γέννημα αὐτοῦ· ἐὰν δὲ πάντα τὸν ἀγρὸν καταβοσκήσῃ, τὰ βέλτιστα τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ, καὶ τὰ βέλτιστα τοῦ ἀμπελῶνος αὐτοῦ ἀποτίσει.» Ὁ μὲν γὰρ ἀγροῖς ἑτέρων τὸ ἴδιον κτῆνος ἐπαφιεὶς, ὀνίνησι μὲν τὰ καθ᾽ ἑαυτὸν, καὶ ζητεῖ πως τὰ ἑαυτοῦ, πλὴν οὐκ ἐξ ὧν ὁ γείτων εὐφραίνεται, οὐδὲ ἐφ᾽ οἷς ἂν ἥδοιτό τις τῶν πέλας, ἀλλ᾽ ἐξ ὧν ἂν λυπεῖσθαί τε καὶ ἀδικεῖσθαι συμβαίνοι. Ζητητέον οὖν ἄρα τὸ ἡμᾶς ὠφελοῦν, τουτέστι, τὸ ἑαυτῶν, οὐ διὰ τῆς εἰς ἑτέρους πλεονεξίας, ἀλλὰ δι᾽ ὧν ἂν γένοιτο πρὸς τοῦτο ἰέναι, πλημμελοῦντας οὐδὲν, καὶ τῆς τοῦ γείτονος εὐθυμίας ἑστώσης ὀρθῶς. Τοῦτο γὰρ ἂν εἴη σαφῶς, τὸ ζητεῖν καὶ τὰ ἑτέρων. Ἢ ἴστω τις, φησὶν, εἰ ἀφυλάκτως ἕλοιτο καταλυπεῖν ἀδελφοὺς, καὶ ἀπρονοήτως ἔχοι τοῦ πέλας, εἰς μόνον τάχα που τὸ ἴδιον βλέπων, τὴν ἴσην ὑπομενεῖν ζημίαν, καὶ τὸν τῆς δοκούσης ὠφελείας τρόπον, τῶν ὅτι μάλιστα φιλαιτάτων αὐτῷ προξενήσων τὴν ἀπώλειαν.
Μετάφραση
Σοφό νόμο για την αγάπη μεταξύ μας έθεσε και ο θεσπέσιος Παύλος, λέγοντας τα εξής: «Να μη ζητάτε το δικό σας συμφέρον, αλλά και των άλλων». Διότι η αγάπη δεν ζητά το δικό της συμφέρον, αλλά μάλλον φροντίζει και για το συμφέρον των άλλων και πώς να πηγαίνουν καλά τα πράγματα των αδελφών. Αυτό ακριβώς μας υπονοεί πάλι η αρχαία Γραφή, η οποία αναφέρει τα εξής: «Εάν κάποιος βοσκήσει αγρό ή αμπελώνα και αφήσει το ζώο του να καταβοσκήσει ξένο αγρό, θα αποζημιώσει από τον δικό του αγρό ανάλογα με τη σοδειά του· εάν δε καταβοσκήσει όλο τον αγρό, θα αποζημιώσει με τα καλύτερα του αγρού του και με τα καλύτερα του αμπελώνα του». Διότι αυτός που αφήνει το δικό του ζώο στους αγρούς των άλλων, ωφελεί μεν τα δικά του και επιδιώκει κατά κάποιον τρόπο το συμφέρον του, όμως όχι από αυτά με τα οποία ευφραίνεται ο γείτονας, ούτε από αυτά με τα οποία θα χαιρόταν ο πλησίον, αλλά από εκείνα με τα οποία καταλήγουν να λυπούνται και να αδικούνται. Πρέπει λοιπόν να επιζητούμε αυτό που μας ωφελεί, δηλαδή το δικό μας συμφέρον, όχι όμως μέσω της πλεονεξίας εις βάρος των άλλων, αλλά με τρόπους που μας επιτρέπουν να το πετύχουμε χωρίς να αδικούμε σε τίποτα και διατηρώντας ακέραιη την ηρεμία του γείτονα. Διότι αυτό προφανώς σημαίνει το να ζητά κανείς και τα των άλλων. Ή ας γνωρίζει καθένας, λέγει, πως αν επιλέξει χωρίς περίσκεψη να λυπεί τους αδελφούς του, και αδιαφορήσει για τον πλησίον του, αποβλέποντας ίσως μόνο στο δικό του συμφέρον, θα υποστεί την ίδια ζημιά, και ο τρόπος της φαινομενικής του ωφέλειας θα προξενήσει την απώλεια αυτών που του είναι περισσότερο αγαπητά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες