Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 22:6

Είναι, λοιπόν, σαν να λέει: Αν προκληθεί κάποια βλάβη, είτε σε κάποιον από αυτούς που έχουν ήδη βαπτιστεί και σφραγιστεί μέσω της χάριτος προς οικειότητα με τον Θεό, είτε τυχόν σε κάποιον που δεν είναι ακόμη τέτοιος, εκείνος που προξένησε το σκάνδαλο θα υποστεί την τιμωρία, και σε αυτόν θα παραμείνει η ευθύνη για τον νεκρό, δηλαδή σε αυτόν θα καταλογιστεί ο θάνατος εκείνου που υπέστη τη βλάβη. Γι' αυτό εξάλλου μας διασφαλίζει και ο ίδιος ο Σωτήρας λέγοντας: «Όποιος σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς που πιστεύουν σε μένα, τον συμφέρει να κρεμαστεί μια μυλόπετρα στον λαιμό του και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας». ΠΑΛΛ. Ορθά μίλησες. ΚΥΡ. Θα μπορούσες δε εύκολα να διαπιστώσεις ότι και μέσα από άλλα αινίγματα ο νόμος μάς υποδηλώνει πόσο επικίνδυνο είναι να αμαρτάνει κανείς, και μάλιστα εις βάρος των αδελφών· διότι το να πλήττει κανείς την ασθενική συνείδησή τους, ανάγει το αμάρτημα στον ίδιο τον Χριστό μας. Είπε λοιπόν: «Αν όμως ξεσπάσει φωτιά και βρει αγκάθια και κατακάψει αλώνια ή στάχυα ή κάποια πεδιάδα, θα αποζημιώσει για τη φωτιά εκείνος που την άναψε». Διότι δεν αρμόζει το χρήσιμο να καταστρέφεται μαζί με εκείνα που από τη φύση τους προξενούν βλάβη, ούτε το ήμερο να καταναλώνεται μαζί με τα άγρια. ΠΑΛΛ. Πώς το εννοείς αυτό; ΚΥΡ. Μήπως δεν θα μπορούσαν εύλογα να παρομοιαστούν με τα αγκάθια που βρίσκονται στα βουνά και στους αγρούς τα συγγράμματα των ανόσιων αιρετικών, καθώς και η κενολογία των δογμάτων των Ελλήνων;

Εκείνος που εμβαθύνει στα δόγματα περί της Αγίας Τριάδος, ή στα περί της θείας ενανθρωπήσεως, και ανακαλύπτει δική του πηγή γνώσεως από εκεί, ας προσέχει, μήπως τυχόν ένα τέτοιο βάθος γίνει σε άλλους όλεθρος και αφορμή σκανδάλου. Διότι πρέπει να φροντίζει κανείς και για εκείνους που αργότερα θα συναντήσουν την πηγή που ανακαλύφθηκε. Αλλά, μέσω μεν του μόσχου υποδηλώνεται το καθαρό γένος, μέσω δε του όνου το ακάθαρτο, δηλαδή εκείνο που βρίσκεται στην αμαρτία. Διότι θα οφείλει να δώσει λόγο στον Κύριο και Θεό τους, και σε αυτόν θα καταλογιστεί ο θάνατος εκείνου που έπαθε τη βλάβη, διότι αυτό μας δίνει να κατανοήσουμε η φράση: «Και το νεκρό θα είναι δικό του». Εάν ξεσπάσει φωτιά και βρει αγκάθια, και κατακάψει αλώνια ή στάχυα, εκείνος που άναψε τη φωτιά θα καταβάλει αποζημίωση.

Εκείνος που αφήνει το πυρ του λόγου να δράσει στα ακανθώδη δόγματα των αιρετικών, ας φροντίσει μήπως βλάψει παράλληλα και το αλώνι της Εκκλησίας, ή τα στάχυα των ευσεβών δογμάτων που τρέφουν τις ψυχές, ή την πεδιάδα της θείας Γραφής, η οποία είναι ομαλή για όσους πορεύονται ορθά και δεν έχει τίποτε το τραχύ και το απότομο. Διότι όλα, λέει, είναι φανερά σε όσους έχουν σύνεση, και ορθά σε όσους βρίσκουν τη γνώση. Δεν πρέπει όμως να καταστρέφεται το ωφέλιμο μαζί με τα βλαβερά, ούτε να καταναλώνεται το ήμερο μαζί με τα άγρια.