Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 23:13

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

πάντα, ὅσα εἴρηκα πρὸς ὑμᾶς, φυλάξασθε. Καὶ ὄνομα θεῶν ἑτέρων οὐκ ἀναμνησθήσεσθε, οὐδὲ μὴ ἀκουσθῇ ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κλήμης Ῥώμης Ὁμιλίαι (Νόθαι)
καὶ ὁ Σίμων ἔφη· Πρὸς τὸ ἐμὲ δεῖξαι πολλοὺς εἶναι θεοὺς ἀπὸ τῶν γραφῶν φωνὰς σαφεῖς παρέστησα, σὺ δὲ τοσαύτας ἢ καὶ πλείονας φωνὰς ἀπὸ τῶν αὐτῶν γραφῶν ἐνήνοχας, δεικνύων ὅτι εἷς ἐστιν θεὸς καὶ οὗτος Ἰουδαίων. καὶ πρὸς τὸ εἰπεῖν με· «Οὐ δεῖ κακολογεῖν θεούς» ἐπήγαγες πρὸς 〈τοῦτο〉 τὸ δεῖξαι ὅτι εἷς ἐστιν ὁ πεποιηκώς, ὅτι οἱ μὴ πεποιηκότες ἀπολέσθαι ἔχουσιν. πρὸς δὲ τὸ εἰπεῖν με ὅτι δεῖ θεοὺς λέγειν, καθὸ καὶ αἱ γραφαὶ αὐτοὺς λέγουσιν, καὶ πρὸς τοῦτο ἔδειξας ὅτι μὴ δεῖ αὐτῶν ὀνόματα φθέγγεσθαι, τῷ τὴν αὐτὴν γραφὴν εἰπεῖν ὀνόματα θεῶν ἑτέρων μὴ φθέγγεσθαι. ἐπεὶ οὖν αὐταὶ αἱ γραφαὶ πολλοὺς λέγουσιν εἶναι θεοὺς καὶ ἄλλοτε ἕνα μόνον εἶναι—καὶ ὁτὲ μὲν μὴ κακολογεῖσθαι, ὁτὲ δὲ κακολογεῖσθαι—, πρὸς τοῦτο τί δεῖ λογίσασθαι ἢ ὅτι αὐταὶ ἡμᾶς αἱ γραφαὶ πλανῶσιν; καὶ ὁ Πέτρος ἔφη· Οὐ πλανῶσιν, ἀλλ᾽ ἐλέγχουσιν καὶ εἰς φανερὸν ἄγουσιν τὴν ἐν ἑκάστῳ κατὰ τοῦ θεοῦ ἐνδομυχοῦσαν ὥσπερ ὄφεως κακὴν προαίρεσιν. πολλοῖς γὰρ καὶ διαφόροις τύποις ἐοικυῖαι πρόκεινται. ἕκαστος οὖν κηρῷ ἐοικυῖαν τὴν αὑτοῦ προαίρεσιν ἔχων, περιβλεψάμενος αὐτὰς καὶ πάντα εὑρὼν ἐν αὐταῖς, ὁποῖον θεὸν εἶναι θέλει, τήν (ὡς ἔφην) κηρῷ ἐοικυῖαν προαίρεσιν ἐπιβαλὼν ἀπομάσσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Σίμων είπε: Για να αποδείξω εγώ ότι υπάρχουν πολλοί θεοί, παρέθεσα σαφή χωρία από τις Γραφές, εσύ όμως έφερες τόσα ή και περισσότερα χωρία από τις ίδιες Γραφές, αποδεικνύοντας ότι ένας είναι ο Θεός και αυτός είναι των Ιουδαίων. Και σε αυτό που είπα εγώ, ότι «δεν πρέπει να κακολογούνται οι θεοί», εσύ αντέτεινες, για να δείξεις ότι ένας είναι ο δημιουργός, ότι όσοι δεν δημιούργησαν πρόκειται να καταστραφούν. Ως προς το ότι εγώ είπα ότι πρέπει να γίνεται λόγος για θεούς, όπως και οι Γραφές τους ονομάζουν, και σε αυτό απέδειξες ότι δεν πρέπει να προφέρονται τα ονόματά τους, επικαλούμενος ότι η ίδια η Γραφή λέει να μην προφέρονται ονόματα άλλων θεών. Επειδή, λοιπόν, οι ίδιες οι Γραφές λένε ότι υπάρχουν πολλοί θεοί και άλλοτε ότι υπάρχει μόνο ένας —και άλλοτε μεν ότι δεν πρέπει να κακολογούνται, άλλοτε δε ότι πρέπει να κακολογούνται—, τι πρέπει να συμπεράνει κανείς από αυτό, παρά ότι οι ίδιες οι Γραφές μάς πλανάνε; Και ο Πέτρος είπε: Δεν πλανάνε, αλλά ελέγχουν και φέρνουν στο φως την κακή προαίρεση εναντίον του Θεού που φωλιάζει μέσα στον καθένα σαν φίδι. Διότι παρατίθενται μοιάζοντας με πολλά και διάφορα καλούπια. Ο καθένας, λοιπόν, έχοντας την προαίρεσή του όμοια με κερί, αφού τις περιεργαστεί και βρει τα πάντα μέσα σε αυτές, ανάλογα με το ποιον θεό θέλει να υπάρχει, βάζοντας πάνω τους την όμοια με κερί (όπως είπα) προαίρεσή του, παίρνει το αποτύπωμά τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ γοῦν καὶ ὁ πάλαι νόμος θανάτῳ τιμᾶται τὸν οὐκ ἀσφαλῆ, φησὶ γάρ· «Ὁ θυσιάζων θεοῖς ἐξολοθρευθήσεται, πλὴν Κυρίῳ μόνῳ.» Τοιγάρτοι τῆς θείας κατεπαίρεσθαι δόξης, καὶ τὰ αὐτῇ καὶ μόνῃ διανέμειν πρέποντα, ἐπιχειρεῖν οἷς ἂν ἕλοιτό τις, καὶ τοῖς μὴ φύσει χαρίζεσθαι θεοῖς, νοσημάτων αἴσχιστον, μᾶλλον δὲ δυσσεβείας ἂν γένοιτο τῆς ἐσχάτης ἔγκλημα καὶ γραφή. Ἀπηλλάχθαι δὴ οὖν τῶν τοιούτων ἀνάγκη, τόν γε ὡς ἀληθῶς γνήσιον καὶ θεοφιλῆ, καὶ οὐχὶ δὴ μόνον ἀποκαθαίροντα τὴν καρδίαν, ἀλλὰ μηδ᾽ ὅσον εἰπεῖν διὰ γλώσσης ἱέντα ποτὲ τὸ εἴδωλον ὄνομα. Γέγραπται γὰρ, ὅτι «Καὶ ὄνομα θεῶν ἑτέρων οὐκ ἀναμνησθήσεσθε, οὐδ᾽ οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν.» Ἃ γὰρ αἰσχρὸν εἰδέναι, λαλεῖν οὐκ ἀζήμιον. Πανταχῆ δὲ τὸ ἐν πίστει γνήσιον τιμᾷν ᾑρημένους, διαμεμνῆσθαι προσήκει τοῦ μακαρίου Παύλου γράφοντος ὧδε· «Ἀδύνατον γὰρ τοὺς ἅπαξ πεφωτισμένους, καὶ καλὸν γευσαμένους Θεοῦ ῥῆμα, δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος, καὶ παραπεσόντας, πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και ο παλαιός νόμος τιμωρεί με θάνατο τον ασταθή στην πίστη, διότι λέει: «Εκείνος που προσφέρει θυσία σε θεούς θα εξολοθρευτεί, παρά μόνο εάν προσφέρει στον Κύριο». Επομένως, το να επαίρεται κανείς εναντίον της θείας δόξας, και το να επιχειρεί να αποδώσει αυτά που ταιριάζουν μόνο σε αυτήν σε όποιους θα επέλεγε, και να τα χαρίζει σε εκείνους που δεν είναι εκ φύσεως θεοί, αποτελεί το πιο αισχρό από τα νοσήματα, ή μάλλον θα αποτελούσε έγκλημα και καταδίκη της έσχατης ασέβειας. Είναι λοιπόν ανάγκη να έχει απαλλαγεί από τέτοια πράγματα εκείνος που είναι αληθινά γνήσιος και θεοφιλής, και όχι μόνο να καθαρίζει την καρδιά του, αλλά ούτε καν να προφέρει ποτέ με τη γλώσσα του το όνομα των ειδώλων. Διότι έχει γραφτεί ότι: «Και όνομα άλλων θεών δεν θα θυμηθείτε, ούτε να ακουστεί από το στόμα σας». Διότι όσα είναι αισχρό να τα γνωρίζει κανείς, δεν είναι αζήμιο και να τα λέει. Εκείνοι δε που έχουν επιλέξει να τιμούν παντού τη γνησιότητα στην πίστη, πρέπει να θυμούνται τον μακάριο Παύλο που γράφει τα εξής: «Διότι είναι αδύνατον εκείνους που άπαξ φωτίστηκαν, και γεύτηκαν τον καλό λόγο του Θεού και τις δυνάμεις του μέλλοντος αιώνος, και έπειτα εξέπεσαν, να τους ανακαινίσει κανείς πάλι σε μετάνοια.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες