Ἴοι γὰρ ἂν οὕτω καὶ κατ᾽ εὐθὺ τοῦ πρέποντος ἡμῖν ὁ λόγος· καὶ μέντοι πρὸς τῷδε, τὸ ἀτέχνως πεποιῆσθαι δοκεῖν οὐκ ἀγεννῶς διακρούσεται. ΠΑΛΛ. Ἴθι δὴ οὖν ὅποι φίλον· ὀνήσεις γὰρ καὶ μάλα πλουσίως. ΚΥΡ. Συναγηγερμένων ποτὲ κατὰ τὴν ἔρημον ὑπὸ τὸ ὄρος τὸ Χωρὴβ, τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, τὸν τῶν πρακτέων ἡμῖν ὁριστὴν διετύπου νόμον ὁ τῶν ὅλων Θεὸς, μυρία δὲ ὅσα καὶ ἐπωφελῆ θεσπίσματα προστεταχὼς, προσετίθει λοιπὸν, «Τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑορτάσατέ μοι.» Τίνες δ᾽ ἂν εἶεν τοιοίδε καιροὶ, διεσάφει πάλιν. Ἔφη γὰρ εὐθύς· «Τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων φυλάξασθε ποιεῖν· ἑπτὰ ἡμέρας ἔδεσθε ἄζυμα, καθάπερ ἐνετειλάμην σοι κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ μηνὸς τῶν νέων· ἐν αὐτῷ γὰρ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου· οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιόν μου κενός· καὶ ἑορτὴν τοῦ θερισμοῦ πρωτογενημάτων ποιήσεις ἔργων σου, ὧν ἐὰν σπείρῃς ἐν τῷ ἀγρῷ σου, καὶ ἑορτὴν συντελείας ἐπ᾽ ἐξόδῳ τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἐν τῇ συναγωγῇ τῶν ἔργων σου, τῶν ἐκ τοῦ ἀγροῦ σου. Τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.» Ὅτι μὲν οὖν τὸ χρῆναι πληροῦν τὰς ἑορτὰς τῷ Θεῷ, πρέποι ἂν ὅτι μάλιστα τοῖς ἀνδριζομένοις, καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον τοῖς ἀναπεπτωκόσι καὶ ἄναλκιν ἔν γε δὴ σφίσιν ἔχουσι νοῦν, καὶ τεθρυμμένον ἀεὶ πρὸς τὰ σαρκός τε καὶ κόσμου, παρέδειξεν εἰπών· «Τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.»
Μετάφραση
Διότι έτσι ο λόγος μας θα προχωρήσει ευθεία προς το πρέπον· και επιπλέον, θα αποφύγει με ευγένεια την εντύπωση ότι έχει συντεθεί χωρίς τέχνη. ΠΑΛΛ. Προχώρησε λοιπόν όπου επιθυμείς· διότι θα μας ωφελήσεις πάρα πολύ. ΚΥΡ. Όταν κάποτε συγκεντρώθηκαν στην έρημο κάτω από το όρος Χωρήβ οι Ισραηλίτες, ο Θεός των όλων διατύπωνε τον νόμο που ορίζει τα όσα πρέπει να πράττουμε, και αφού πρόσταξε μύρια και ωφέλιμα θεσπίσματα, πρόσθεσε λοιπόν: «Τρεις φορές τον χρόνο να εορτάσετε για εμένα.» Το ποιες ήταν αυτές οι φορές, το διασαφήνισε πάλι. Διότι είπε αμέσως: «Την εορτή των αζύμων να προσέξετε να τηρείτε· επτά ημέρες θα τρώτε άζυμα, όπως σε διέταξα, κατά τον καιρό του μήνα των νέων καρπών· διότι σε αυτόν εξήλθες από την Αίγυπτο· δεν θα εμφανιστείς ενώπιόν μου με άδεια χέρια. Και θα κάνεις την εορτή του θερισμού των πρωτογεννημάτων των έργων σου, από όσα σπείρεις στον αγρό σου, και την εορτή της συντέλειας στο τέλος του έτους, κατά τη συγκέντρωση των έργων σου από τον αγρό σου. Τρεις φορές τον χρόνο θα εμφανιστεί κάθε αρσενικό ενώπιον Κυρίου του Θεού σου.» Το ότι λοιπόν η οφειλή να εκπληρώνουμε τις εορτές προς τον Θεό ταιριάζει κυρίως σε αυτούς που αγωνίζονται με ανδρεία, και όχι βέβαια σε αυτούς που έχουν καταπέσει και έχουν άνανδρο νου, διαρκώς μαλθακό απέναντι στη σάρκα και τον κόσμο, το υπέδειξε λέγοντας: «Τρεις φορές τον χρόνο θα εμφανιστεί κάθε αρσενικό ενώπιον Κυρίου του Θεού σου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες