Διὰ ταῦτα λυσιτελεστέραν τοῦ λόγου τὴν σιωπὴν ἐτιθέμην, ὡς οὐ δυναμένης φωνῆς ἀνθρώπου διὰ τοσούτων θορύβων εἰσακουσθῆναι. Εἰ γὰρ ἀληθῆ τὰ τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ ῥήματα, ὅτι «Λόγοι σοφῶν ἐν ἀναπαύσει ἀκούονται», πολλοῦ ἂν δέοι πρέπειν τῇ νῦν καταστάσει τὸ περὶ τούτων λέγειν. Ἐμὲ δὲ καὶ τὸ προφητικὸν ἐκεῖνο κατέχει λόγιον, ὅτι «Ὁ συνιὼν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ σιωπήσεται, διότι ὁ καιρὸς πονηρός ἐστιν», ἐν ᾧ οἱ μὲν ὑποσκελίζουσι νῦν, οἱ δὲ ἐνάλλονται τῷ πεσόντι, ἄλλοι δὲ ἐπικροτοῦσιν· ὁ δὲ τῷ ὀκλάσαντι χεῖρα ὀρέγων ἐκ συμπαθείας οὐκ ἔστι· καίτοιγε, κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον, οὐδ᾽ ὁ τὸ ὑποζύγιον τοῦ ἐχθροῦ πεπτωκὸς ὑπὸ τὸν γόμον παραδραμών, ἀκατάγνωστος.
Μετάφραση
Γι’ αυτούς τους λόγους, θεωρούσα τη σιωπή πιο ωφέλιμη από τον λόγο, εφόσον η ανθρώπινη φωνή δεν μπορεί να εισακουστεί μέσα σε τόσους θορύβους. Διότι, αν είναι αληθινά τα λόγια του Εκκλησιαστή, ότι «τα λόγια των σοφών ακούγονται εν ηρεμία», διόλου δεν αρμόζει στη σημερινή κατάσταση το να ομιλεί κανείς για αυτά τα ζητήματα. Εμένα, εξάλλου, με δεσμεύει και εκείνο το προφητικό λόγιο που λέει: «Ο συνετός εκείνον τον καιρό θα σιωπήσει, διότι ο καιρός είναι πονηρός»· καιρός κατά τον οποίο άλλοι μεν βάζουν τρικλοποδιές, άλλοι ποδοπατούν εκείνον που έχει πέσει, και άλλοι επικροτούν· δεν υπάρχει όμως κανείς για να απλώσει το χέρι του από συμπόνια σε αυτόν που λύγισε. Καίτοι, σύμφωνα με τον παλαιό νόμο, ούτε εκείνος που προσπερνά αδιάφορα το υποζύγιο του εχθρού του, το οποίο έχει πέσει υπό το βάρος του φορτίου του, μένει ακατάκριτος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες