Εἰ πλουτῆσαι βούλῃ, φησί, παρ’ ἐμοῦ τοῦ πλουτίζοντος κτῆσαι προθέσει ζεούσῃ καὶ καρδίᾳ θελούσῃ χρυσίον πεπυρωμένον, τὸν διδασκαλικὸν λόγον τὸν τῷ πυρὶ τῶν πειρασμῶν λαμπρυνόμενον, δι’ οὗ ἕξεις ἐν τῇ καρδίᾳ τὸν θησαυρὸν ἄσυλον καὶ περιβαλῇ τὴν στολὴν τῶν ἀρετῶν τὴν ὑπέρλαμπρον, δι’ ἧς ἡ προσγενομένη σοι ἐξ ἁμαρτίας ἀμφιασθήσεται γύμνωσις. κολλούριον δὲ καὶ ἡ ἀκτημοσύνη. εἰ γὰρ δῶρα ἐκτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς βλεπόντων, τούτους πάντως ἀνοίξει τὸ ἀδωροδόκητον.
Μετάφραση
«Αν επιθυμείς να πλουτίσεις», λέγει, «απέκτησε από Εμένα που σε πλουτίζω, με φλογερή πρόθεση και πρόθυμη καρδιά, χρυσό πυρωμένο, τον διδασκαλικό λόγο που λαμπρύνεται από τη φωτιά των πειρασμών, διά του οποίου θα έχεις στην καρδιά σου τον θησαυρό ανέπαφο, και θα περιβληθείς την υπέρλαμπρη στολή των αρετών, μέσω της οποίας θα καλυφθεί η γύμνωση που προήλθε σε εσένα από την αμαρτία. Κολλούριο δε είναι και η ακτημοσύνη. Διότι, αν τα δώρα τυφλώνουν τα μάτια εκείνων που βλέπουν, το αδωροδόκητο οπωσδήποτε θα τα ανοίξει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες