Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 24:11

Αφού σηκώθηκε ο Μωυσής νωρίς το πρωί, έχτισε θυσιαστήριο στο βουνό και έστησε δώδεκα λίθους για τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Και έστειλε τους νέους των υιών του Ισραήλ, οι οποίοι πρόσφεραν ολοκαυτώματα και θυσίασαν μοσχάρια ως θυσία σωτηρίου στον Κύριο τον Θεό. Παίρνοντας ο Μωυσής το μισό αίμα, το έβαλε στον κρατήρα, ενώ το άλλο μισό αίμα το έχυσε στο θυσιαστήριο. Και παίρνοντας το βιβλίο της διαθήκης, το διάβασε σε επήκοον του λαού, και εκείνοι είπαν: «Όλα όσα μίλησε ο Κύριος θα τα πράξουμε και θα υπακούσουμε». Έπειτα, παίρνοντας ο Μωυσής το αίμα, ράντισε τον λαό και είπε: «Ιδού το αίμα της διαθήκης την οποία συνήψε ο Κύριος μαζί σας για όλους αυτούς τους λόγους». Αφού ολοκληρώθηκε η θυσία και ραντίστηκε όλος ο λαός με το αίμα της διαθήκης, ανέβηκαν, όπως λέει, ο Μωυσής και ο Ααρών, ο Ναδάβ και ο Αβιούδ, και εβδομήντα από τους πρεσβυτέρους του λαού του Ισραήλ, και είδαν τον τόπο όπου στεκόταν ο Θεός του Ισραήλ, και ό,τι βρισκόταν κάτω από τα πόδια Του έμοιαζε σαν κατασκεύασμα πλίνθου από ζαφείρι και σαν την όψη του στερεώματος του ουρανού ως προς την καθαρότητα. Και από τους εκλεκτούς του Ισραήλ δεν χάθηκε ούτε ένας. Και εμφανίστηκαν στον τόπο του Θεού, και έφαγαν και ήπιαν. Εμπρός λοιπόν, ελάτε να πούμε τα πρέποντα για το καθένα από αυτά που αναγνώστηκαν, και, ξεκινώντας απευθείας από το νόημα των προκειμένων, ας δούμε αυτά που έγιναν σε εμάς από τον Χριστό.

Τότε ακριβώς, τότε βρεθήκαμε και εμείς ενώπιον του προσώπου του Πατρός, και παρασταθήκαμε σε αυτόν προβάλλοντας την ευρωστία της διάνοιας, έτοιμη για κάθε τι το αγαθό, ως στάση παράστασης. Αυτό άλλωστε μας προανήγγειλε σαφώς και ο ίδιος ο θείος Δαβίδ, λέγοντας τα εξής εκ μέρους όσων έχουν πιστέψει προς τον Θεό των όλων: «Το πρωί θα εισακούσεις τη φωνή μου. Το πρωί θα παρασταθώ ενώπιόν σου, και θα με επιβλέψεις, διότι εσύ δεν είσαι Θεός που θέλει την ανομία, ούτε θα κατοικήσει μαζί σου αυτός που πράττει το πονηρό». Αφού λοιπόν αγιάστηκαν, και καθάρθηκαν με το αίμα ως σε προτύπωση, «Ανέβαιναν στο όρος ο Μωυσής και ο Ααρών, και ο Ναδάβ, και ο Αβιούδ, και εβδομήντα από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ, και είδαν κάτω από τα πόδια του κάτι σαν κατασκεύασμα από πλίνθο ζαφειριού, και όμοιο στην καθαρότητα με το κατασκεύασμα του στερεώματος του ουρανού. Και από τους εκλεκτούς του Ισραήλ δεν χάθηκε κανένας. Και εμφανίστηκαν στον τόπο του Θεού, και έφαγαν και ήπιαν». Ακούς πώς αντίκρισαν τον λεγόμενο τόπο του Θεού, σαν σε μορφή στερεώματος ουρανού. Διότι ο ουρανός είναι ολόλαμπρος, και το ανώτατο και αιθέριο χρώμα του μοιάζει με ζαφείρι.

Και ο Ηλίας, αφού νήστεψε και αυτός επί σαράντα ημέρες, βλέπει τον Θεό στο όρος όχι μέσα σε φωτιά, όπως παλαιότερα οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ, αλλά, έχοντας υπερβεί τη θέα μέσα στη φωτιά μέσω της θεάρεστης νηστείας, βλέπει τον Κύριο σε ήχο λεπτής αύρας που περνούσε, έχοντας βρεθεί εγγύτερα στη δεσποτική φωνή που λέει: «Ο Θεός είναι Πνεύμα, και εκείνοι που τον προσκυνούν πρέπει να τον προσκυνούν με Πνεύμα και αλήθεια». Διότι η μεν φωνή προτύπωσε την αλήθεια και το κήρυγμα της ίδιας της αλήθειας, το οποίο αντήχησε σε όλα τα πέρατα της οικουμένης, η δε διερχόμενη αύρα προτύπωσε το Πνεύμα και τη χάρη.