Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 24:12

Το ότι, εξάλλου, με εκείνους που εισέρχονται κατά καιρούς στην άνω πόλη, παρομοιάζεται πάλι η πλούσια συμμετοχή στα θεία χαρίσματα και η ανάγκη να απολαμβάνουν τα πνευματικά αγαθά από τον Χριστό, θα το αποδείξει το γεγονός ότι όσοι ανέβηκαν, όταν βρέθηκαν στον τόπο του Θεού, έφαγαν και ήπιαν. Αλλά σε όσα ανέφερα προηγουμένως, μόνο ο Μωυσής διατάχθηκε να πλησιάσει τον Θεό, ενώ οι υπόλοιποι να προσκυνήσουν από μακριά, μαζί με τους οποίους βρισκόταν και ο Ααρών. Λέγαμε δε ότι ο Υιός, ο οποίος είναι κοντά στον Θεό και Πατέρα, ο άκακος και αμίαντος αρχιερέας μας, βρέθηκε κατά τη φύση του μακριά μαζί με εμάς, ώστε μέσω αυτού, και βεβαίως μαζί με αυτόν, να βρεθούμε και εμείς κοντά. Γι' αυτό ονομάστηκε και Εμμανουήλ, που μεταφράζεται «Ο Θεός είναι μαζί μας». Ωστόσο, αν και έγινε άνθρωπος μαζί με εμάς, μπορούμε να δούμε ότι ούτε καν στον μακάριο Μωυσή δεν έγινε προσιτός ο Πατέρας χωρίς τη δική Του μεσιτεία. Διότι Αυτός είναι η οδός, Αυτός είναι η θύρα, όπως ήδη προαναφέραμε. Αυτό θα το κατανοήσουμε πάλι από τα παρακάτω: «Διότι είπε, λέει, ο Κύριος στον Μωυσή: Ανέβα σε εμένα στο όρος και μείνε εκεί, και θα σου δώσω τις πέτρινες πλάκες, τον νόμο και τις πλάκες που έγραψα για να τους δώσεις ως νόμο. Τότε σηκώθηκε ο Μωυσής και ο Ιησούς που παραστεκόταν σε αυτόν, και ανέβηκαν στο όρος του Θεού.»

Θα ήταν, λοιπόν, ακόλουθο να εξετάσουμε και το αμέσως επόμενο χωρίο, το οποίο έχει διατυπωθεί σχετικά με την κοιλιά. Ο λόγος αυτός έχει ως εξής: «Η κοιλιά του είναι πυξίο ελεφάντινο πάνω σε λίθο ζαφειριού». Όταν ο Νομοθέτης της φύσεως δίνει στον Μωυσή τον νόμο που είχε χαραχθεί στις λίθινες δέλτους, ονόμασε τις πλάκες αυτές, στις οποίες αποτυπώθηκαν τα θεία χαράγματα, λίθινα πυξία. Διότι, Εκείνος που μίλησε στον Μωυσή γι' αυτές, είπε: «Ανέβα προς εμένα στο όρος και μείνε εκεί, και θα σου δώσω τα λίθινα πυξία, τον νόμο και τις εντολές». Μετά από αυτά, όμως, επειδή ο νόμος απέβαλε κάθε τι σωματικό και γεώδες μέσω της ευαγγελικής σαφήνειας, το πυξίο που υποδέχεται τα γράμματα δεν είναι πλέον λίθινο, αλλά φτιαγμένο από λαμπρό και νεόξυστο ελεφαντόδοντο. Διότι αυτό που είναι δεκτικό των εντολών και των νόμων, το οποίο ονόμασε κοιλιά, λέει ότι είναι πυξίο ελεφάντινο πάνω σε λίθο ζαφειριού. Πρώτα όμως, νομίζω, πρέπει να καταστήσουμε φανερό με τον λόγο το σωματικό υπόδειγμα, και έπειτα κατ' αυτόν τον τρόπο να προχωρήσουμε στη θεωρία όσων έχουν ειπωθεί. Η πύξος είναι ένα πυκνό και υπόλευκο ξύλο, από το οποίο όσοι ασχολούνται με τα γράμματα κατασκευάζουν για τον εαυτό τους πινακίδες γραφής. Ένα τέτοιο πινακίδιο, λοιπόν, που έχει κατασκευαστεί για την ανάγκη των γραμμάτων, ακόμη κι αν τύχει να έχει φτιαχτεί από άλλο υλικό, ονομάζεται καταχρηστικά πυξίο. Επομένως, στο άκουσμα της λέξης πυξίο, κατανοήσαμε ένα λείο σκεύος κατάλληλο για την υποδοχή γραμμάτων.

Και ο Ηλίας, αφού νήστεψε και αυτός επί σαράντα ημέρες, βλέπει τον Θεό στο όρος όχι μέσα σε φωτιά, όπως παλαιότερα οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ, αλλά, έχοντας υπερβεί τη θέα μέσα στη φωτιά μέσω της θεάρεστης νηστείας, βλέπει τον Κύριο σε ήχο λεπτής αύρας που περνούσε, έχοντας βρεθεί εγγύτερα στη δεσποτική φωνή που λέει: «Ο Θεός είναι Πνεύμα, και εκείνοι που τον προσκυνούν πρέπει να τον προσκυνούν με Πνεύμα και αλήθεια». Διότι η μεν φωνή προτύπωσε την αλήθεια και το κήρυγμα της ίδιας της αλήθειας, το οποίο αντήχησε σε όλα τα πέρατα της οικουμένης, η δε διερχόμενη αύρα προτύπωσε το Πνεύμα και τη χάρη.