Ὅτι δὲ καὶ τοῖς εἰς τὴν ἄνω κατὰ καιροὺς εἰσελαύνουσι πόλιν, παρεικάζεται πάλιν τὸ καὶ τῶν θείων χαρισμάτων πλουσίως μετασχεῖν, καὶ τὸ ἐντρυφῆσαι δεῖν τοῖς πνευματικοῖς παρὰ Χριστοῦ ἀγαθοῖς, διαδείξει τὸ, ἐν τόπῳ γενομένους Θεοῦ, φαγεῖν καὶ πιεῖν τοὺς ἀναβεβηκότας. Ἀλλ᾽ ἐν μὲν οἷς ἔναγχος ἔφην, μόνος προσετάττετο Μωσῆς ἐγγίσαι πρὸς τὸν Θεόν· οἵ γε μὴν ἕτεροι προσκυνεῖν μακρόθεν, οἷς καὶ συνῆν Ἀαρών. Ἐλέγομεν δὲ, ὅτι μεθ᾽ ἡμῶν γέγονε τῇ φύσει μακρόθεν ὁ ἐγγὺς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὢν Υἱὸς, ὁ ἄκακος ἡμῶν καὶ ἀμίαντος ἀρχιερεύς· ἵνα δι᾽ αὐτοῦ, καὶ σὺν αὐτῷ δὴ πάλιν, εὑρισκώμεθα καὶ ἡμεῖς ἐγγύς. Τοιγάρτοι κέκληται καὶ Ἐμμανουὴλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενος, Μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός. Πλὴν εἰ καὶ γέγονε μεθ᾽ ἡμῶν ὡς ἄνθρωπος, ἀλλ᾽ ἔστιν ἰδεῖν ὡς οὐδὲ αὐτῷ τῷ μακαρίῳ Μωσῇ προσιτὸς γέγονεν ὁ Πατὴρ, δίχα τῆς αὐτοῦ μεσιτείας. Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ ὀδὸς, αὐτὸς ἡ θύρα, καθάπερ ἤδη προείπομεν. Εἰσόμεθα δὲ καὶ τοῦτο πάλιν ἀπό γε τῶν ἐφεξῆς· «Εἶπε γὰρ, φησὶν, ὁ Κύριος πρὸς Μωσῆν· Ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος, καὶ ἴσθι ἐκεῖ, καὶ δώσω σοι τὰ πυξία τὰ λίθινα, τὸν νόμον, καὶ τὰς πλάκας, ἃς ἔγραψα νομοθετῆσαι αὐτοῖς. Καὶ ἀναστὰς Μωσῆς καὶ Ἰησοῦς ὁ παρεστηκὼς αὐτῷ, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ.»
Μετάφραση
Το ότι, εξάλλου, με εκείνους που εισέρχονται κατά καιρούς στην άνω πόλη, παρομοιάζεται πάλι η πλούσια συμμετοχή στα θεία χαρίσματα και η ανάγκη να απολαμβάνουν τα πνευματικά αγαθά από τον Χριστό, θα το αποδείξει το γεγονός ότι όσοι ανέβηκαν, όταν βρέθηκαν στον τόπο του Θεού, έφαγαν και ήπιαν. Αλλά σε όσα ανέφερα προηγουμένως, μόνο ο Μωυσής διατάχθηκε να πλησιάσει τον Θεό, ενώ οι υπόλοιποι να προσκυνήσουν από μακριά, μαζί με τους οποίους βρισκόταν και ο Ααρών. Λέγαμε δε ότι ο Υιός, ο οποίος είναι κοντά στον Θεό και Πατέρα, ο άκακος και αμίαντος αρχιερέας μας, βρέθηκε κατά τη φύση του μακριά μαζί με εμάς, ώστε μέσω αυτού, και βεβαίως μαζί με αυτόν, να βρεθούμε και εμείς κοντά. Γι' αυτό ονομάστηκε και Εμμανουήλ, που μεταφράζεται «Ο Θεός είναι μαζί μας». Ωστόσο, αν και έγινε άνθρωπος μαζί με εμάς, μπορούμε να δούμε ότι ούτε καν στον μακάριο Μωυσή δεν έγινε προσιτός ο Πατέρας χωρίς τη δική Του μεσιτεία. Διότι Αυτός είναι η οδός, Αυτός είναι η θύρα, όπως ήδη προαναφέραμε. Αυτό θα το κατανοήσουμε πάλι από τα παρακάτω: «Διότι είπε, λέει, ο Κύριος στον Μωυσή: Ανέβα σε εμένα στο όρος και μείνε εκεί, και θα σου δώσω τις πέτρινες πλάκες, τον νόμο και τις πλάκες που έγραψα για να τους δώσεις ως νόμο. Τότε σηκώθηκε ο Μωυσής και ο Ιησούς που παραστεκόταν σε αυτόν, και ανέβηκαν στο όρος του Θεού.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες