Πατερικές αναφορές στο ΕΞΟΔΟΣ 25:19

Τέτοιοι ακριβώς ήταν και οι μακάριοι μαθητές, οι οποίοι δεχόμενοι τη θεοπρεπή δύναμη από αυτόν, και έχοντας αποκτήσει πλουσιοπάροχα με μετοχή τη λαμπρότητα της άνωθεν υπεροχής, επιτελούσαν για αυτό τον λόγο τα θεία σημεία. ΠΑΛΛ. Ορθά μίλησες. ΚΥΡ. «Και πάνω στην κιβωτό, θα κατασκευάσεις», λέει, «ιλαστήριο, ένα επίθεμα από καθαρό χρυσάφι, με μήκος δυόμισι πήχεις και πλάτος ενάμιση πήχυ. Και θα κατασκευάσεις δύο χρυσά τορνευτά Χερουβείμ και θα τα τοποθετήσεις και στα δύο άκρα του ιλαστηρίου. Θα κατασκευαστεί το ένα Χερουβείμ στο ένα άκρο, και το άλλο Χερουβείμ στο δεύτερο άκρο του ιλαστηρίου. Και θα κατασκευάσεις τα δύο Χερουβείμ πάνω στα δύο άκρα. Τα Χερουβείμ θα έχουν τις φτερούγες τους απλωμένες από πάνω, επισκιάζοντας με αυτές το ιλαστήριο, και τα πρόσωπά τους θα είναι αντικριστά το ένα προς το άλλο, στραμμένα προς το ιλαστήριο θα είναι τα πρόσωπα των Χερουβείμ. Και θα τοποθετήσεις το ιλαστήριο στο πάνω μέρος, και μέσα στην κιβωτό θα βάλεις τα μαρτύρια που θα σου δώσω. Και από εκεί θα φανερωθώ σε εσένα, και θα σου μιλήσω πάνω από το ιλαστήριο, ανάμεσα στα δύο Χερουβείμ που βρίσκονται πάνω στην κιβωτό του μαρτυρίου, για όλα όσα πρόκειται να σου παραγγείλω για τους υιούς του Ισραήλ». ΠΑΛΛ. Έπειτα, τι λες ότι είναι το ιλαστήριο; ΚΥΡ. Όσον αφορά βέβαια το γράμμα και τη σκιά, είχε κατασκευαστεί από καθαρό χρυσάφι, και ήταν κατά κάποιο τρόπο προσαρμοσμένο πάνω στην κιβωτό· γι' αυτό τον λόγο ονομάστηκε επίθεμα.

Με αμέτρητα μάτια σας έβλεπε να διαπρέπετε ο θεοφόρος προφήτης Ρ, θεόπτες Χερουβίμ, διδασκόμενος υπερφυώς ότι είστε εξ ολοκλήρου κατάλληλοι Ο για τη μετοχή στις θεαρχικές ελλάμψεις. Πάνω από τη θεία κιβωτό σας εικονίζει χρυσούς, Υ Χερουβίμ, ο θεόπτης της δόξας Μωυσής, να κατασκιάζετε σεπτά το σεπτό ιλαστήριο, αινιττόμενος Β με κάθε ευλάβεια ότι είστε φύλακες των θείων.

Ένα Χερουβίμ από το ένα άκρο αυτού, και ένα Χερουβίμ από το άλλο άκρο του ιλαστηρίου. Θα κατασκευάσεις τα δύο Χερουβίμ στα δύο άκρα του. Τα Χερουβίμ θα εκτείνουν τις πτέρυγές τους από πάνω, επισκιάζοντας με τις πτέρυγές τους το ιλαστήριο. Τα πρόσωπά τους θα είναι αντικριστά το ένα προς το άλλο· προς το ιλαστήριο θα είναι στραμμένα τα πρόσωπα των Χερουβίμ. Και θα τοποθετήσεις το ιλαστήριο επάνω στην κιβωτό, και μέσα στην κιβωτό θα βάλεις τα μαρτύρια που θα σου δώσω. Εκεί θα σου φανερωθώ, και θα σου μιλήσω από το επάνω μέρος του ιλαστηρίου, ανάμεσα από τα δύο Χερουβίμ που βρίσκονται επί της κιβωτού του μαρτυρίου, για όλα όσα θα σου παραγγείλω προς τους υιούς του Ισραήλ.

Πότε και σε ποιους; Πριν από τη χάρη και σε αυτούς που φρουρούνταν υπό τον νόμο, και οι οποίοι ανάγονταν στη μοναρχία ενός προσώπου· όταν ο Θεός δεν είχε ακόμη φανερωθεί εν σαρκί και οι παλαιοί αποτειχίζονταν από τα εξωτερικά (ειδωλολατρικά) είδωλα. Διότι έπρεπε να νομοθετηθούν αυτά σε εκείνους που, μέσω του προπάτορα Αβραάμ, αναδείχθηκαν σε εκλεκτό έθνος, έχοντας αποφύγει το βάραθρο της πολυθεΐας. Ότι δηλαδή, ένας είναι ο Θεός και Κύριος των πάντων, τον οποίο κανένας άνθρωπος δεν είδε, ούτε μπορεί να δει, όπως λέει ο λόγος της Γραφής· για τον οποίο δεν υπάρχει ούτε προσδιορισμός, ούτε ομοίωση, ούτε περιγραφή, ούτε περιορισμός, ούτε τίποτα από όσα μπορούν να κατανοηθούν από την ανθρώπινη διάνοια. Ως προς αυτά, θα μπορούσε να λεχθεί εκείνο με πολύ μεγάλη σαφήνεια: «Με ποιον παρομοιάσατε τον Κύριο; Και με ποιο ομοίωμα τον παρομοιάσατε;». Παραλείπω να πω ότι δεν σημαίνει πως ό,τι γενικώς απαγορεύτηκε για τον Θεό, αυτό απαγορεύτηκε και για τα υπόλοιπα. Διότι Εκείνος που προηγουμένως το απαγόρευσε στον ιεροφάντη Μωυσή, αμέσως του πρόσταξε: «Θα κατασκευάσεις», λέει, «δύο Χερουβίμ χρυσά σφυρήλατα, στα δύο άκρα· και τα δύο Χερουβίμ θα εκτείνουν τις φτερούγες τους από πάνω, επισκιάζοντας με τις φτερούγες τους το ιλαστήριο· και τα πρόσωπά τους θα είναι στραμμένα το ένα προς το άλλο, και από εκεί θα σου γίνω γνωστός και θα σου μιλήσω». Και στο Λευιτικό: «Κατασκεύασε για τον εαυτό σου ένα φίδι και τοποθέτησέ το πάνω σε ένα σημάδι (κοντάρι), και θα συμβεί ώστε, εάν ένα φίδι δαγκώσει άνθρωπο, κάθε δαγκωμένος που θα το δει, θα ζήσει».